3:27 Novels & Stories

dugtong niya. Napatingin si Ms. G sa relo niyang kumikinang at tumangong sumasang-ayon kay Marian. "7:32 pa lang, maaga pa talaga," sabi niya. "Well, tara na," at nauna na siyang lumabas. "Byeeee! Maraming salamat!" sabi ng dalawang babae at yumuko ng dalawang beses. "Haha, thank you rin po. Sige paalam," sabi ko at lumabas na nga kami.

Ako yung mahal kaya ako dapat yung nag-dedemand ng sapat na oras. Makalipas ang dalawang oras ay muling tumawag si Third. This time ay humihingi siya ng pasensya at sinasabing pagpasensyahan ko na lang daw si Shane at intindihin na lang ang kalagayan nito.

"Tumayo ka na d'yan. Ten minutes na lang, aalis na tayo. It's already 3:10 am, Aron. 3:30am ang napag-usapan natin." "Ba't ba kasi ang aga? Pwede naman 4," iritableng asal nito. "May guard na sa four, gago. Tumayo ka na d'yan." Tinalikuran nya agad ang binata; wala syang oras makipagtalo. Kung sa tingin ni Aron ay ito lang ang naiirita , pwes sya din. Kahit sya ay walang ayos na tulog para lang magkabit ng cctvs.

My next class will be this 3:30 pm and the time says it is already 3:05. "When will be your next class." he asked with a hint of irritation of his voice. "3:30" maikling sagot ko naman. This time he looked at his watch. "We still have 25 minutes to hook up." pagsasawalang bahala na tugon niya.

With sullen faces, as though disappointed in something, they nodded their heads no simultaneously. "Unfortunately, nope, seryoso kami Snow" "Time is running." Hannah raised her watch, "Now 19 minutes and thirty seconds." Sabi nya, I looked at her dumbfoundedly. She smirked, "Twenty-nine seconds, Twenty-eight seconds, Twenty-seven se-" "You're kidding!" I jumped from my bed. "All of you, leave now! Kailangan kong magbihis!"

“S-Sabi mo we’ll go out, ‘di ba? Eh, ‘di tara na—” “I didn’t mean for it to be now. Maybe, next week. O baka bukas. I can’t deal with it now. May flight pa ako by three p.m.” Three p.m.? Agad kong kinuha ang cell phone para buksan at tingnan kung ano’ng oras na. Two-thirty-eight p.m.?!

““Yesss.. more.. c*mming.. sh****t.. “ naramdaman kong may pumulandit na katas sa loob ng aking bibig. Diretso iyon sa aking lalamunan. Kahit gusto kong isuka ‘yon ay hindi ko magawa dahil baka magtaka naman si Rodolfo. Nilulon ko na lamang kahit labag sa loob ko. Kumuha kaagad ako ng tissue at pinunasan ang aking bibig. Kinuha ko ang cellphone sa dashboard at pinatay ang timer. 7:03 ang time niya. Sana tumagal ako sa 7:03. Wag sana muna akong labasan. Ano kaya ang gagawin niya sakin?

“Nabasa nila ako.” “Hindi lang ikaw,” sagot ni James. “Lahat tayo may mali.” “Game 3 na,” dugtong ni Mico, mas seryoso na ang tono kaysa dati. “Wala nang second chance.” Tumango si Cecilio. “Back to basics.” Napatingin sa akin si Ryan. “Mitch.” “Hmm?” “Forget Game 2.” Huminga ako nang malalim, saka tumango. “Okay.”

Nakaupo sya sa aking paanan, malapit sa maliit na hagdanan pataas ng deck. "Ah Hi-i, I'm Zamara. Pasensya na sa istorbo pero kailangan mo ng gumising. Malapit nang mag alas tres. Actually, kanina pa nga silang 1 nagsisimula roon." Mahinhin na sambit neto. Hindi ko ito kinibo. Lumipat ang tingin ko sa kabilang kisame at nakita ang oras roon. It's 2:30 am. Why the fuck should I be ready in the midnight?

3rd Person's Point of View* Napatingin si Leo sa phone niya at alas 3 na at hindi pa din umuuwi si Gerry at kagabi pa niya ito hinihintay dahil hindi pa din umuuwi baka kung ano na ang nangyari sa Asawa niya.