3:27 Novels & Stories

" Good. Therefore , you have Seventy two hours to complete this job. Your time will officially starts after this meeting. Used your aliases , and we are expecting less to zero failure in this mission. " Babala ng lalaki sa linya. Nagtinginan si Jazz at Sept.. " Heron, I guess you already know what I mean. Jaguar make sure you give you best shots and smile if you caught some cameras.By the way ,the Revenant himself will be watching the two of you." Dagdag pa nito. "Seriously ? " Wika ni Sept. " Hahaha , Jaguar you know the drill . Tapusin natin to agad."

-ˋˏ✄┈┈┈┈ NAGHIKAB ako habang nag-iinat. Nang ibaling ko ang tingin sa gawi ng bintana, nakita kong madilim na sa labas. Kinapa ko agad ang phone sa tabi ko at tiningnan ang oras. 7:02 PM. Halos dalawang oras din pala akong nakaidlip. For sure, mapupuyat na naman ako nito mamaya dahil matagal bago ako antukin lalo na at nakaidlip ako.

Puna naman ni Thomas shvtting her mouth. Timing naman, kung kailan sila natapos magtalo, someone from an invisible speaker can be heard. "Congratulations for making this far, you two. For today's quests, or shall we say, ang maging buhay niyo ay magsisimula na ngayon. If you'll make it out alive in 3 months, our King guaranteed you peace." It was Jeff who was talking. Thomas could imagine Jeff's face now. Grim and smirking.

Bulong ko kay Tripp habang nakatago kami sa likod ng kumpol ng mga drum. Tripp closed his eyes for a moment, parang nag-iisip pero maya-maya umiling din siya, "Hindi ko din alam." Pagkasabi niya non, muling umalingawngaw 'yung automated voice, "480 seconds before the third blow." "Bilisan natin. Hindi ko alam kung anong ibig sabihin niyang automated voice na yan pero hindi maganda ang kutob ko." Suhestiyon ni Nash na sinang-ayunan naman namin.

Kabanata 22 MATULIN na lumipas ang tatlong araw. Ngayon ay pabalik na sila sa bahay ni Fabio, pero pupunta siya sa dati nilang tirahan ng mga magulang niya. Kukunin lang niya ang kotse niya at lalarga na siya. Hindi niya mapapalipas ang araw na ito na wala siyang nagagawa. Maaga pa naman. It's just 12:00 P.M. darating sila roon nga trenta minutos na lang siguro o wala pa.

pa ang gamitin ni Argus laban sa kanya, hindi siya uurong. Ito na ang huling laban niya. Pag-alis ng eroplanong ito, tapos na ang lahat. Habang nakatingin siya sa orasan sa departure gate—11:57 PM at huminga siya nang malalim, pinipilit maging kalmado kahit kumakabog ang dibdib niya. “Tatlong minuto na lang…” mahina niyang bulong. “Tatlong minuto, Amara. Kaya mo ‘to.” As long as she leaves today, she wins!

Tinataniman nito ng halik ang bawat madaanan niya sa leeg ko. Nagsisimula na uminit ang pakiramdam ko subalit sumagi sa isip ko ang oras ng flight namin. Habang sumisiksik ito sa leeg ko, inangat ko naman ang kamay ko upang tingnan ang oras. God 2:37pm na ito. "Sir mag a-alas tres na po" Nauutal na sabi ko. Hindi agad ito tumigil kaya hinawakan ko pa ang balikat nito. Mabilis itong umalis sa leeg ko at tumayo.

"If you really want me to seriously consider our relationship, then don't force me. Give me some time." Tinitigan siya ni Jonathan ng ilang sandali bago sumagot, "Three days!" Kailangan niyang magtakda ng deadline para mapilitan itong harapin ang sitwasyon. Kung hindi, ang pag-aantay na ito ay baka maging isang walang katapusang laban. "Three days is my absolute limit!"

At nang magsimula ang video— Napaluha siya. --- Si Mia. Nakaupo sa isang silya. Mukhang takot. Ngunit pilit na matapang. --- Pagkatapos ay may isang lalaking nakaitim na lumapit sa camera. At inilapag sa harapan ni Mia ang isang countdown timer. 72:00:00 Tatlong araw. --- At kasabay ng pagpatak ng unang segundo sa timer ay lumabas ang mensahe sa screen:

8:10am Zac: I'm at your dormitory's gate. Nanlaki ang mata ko atsaka tiningnan ulit yung oras. It's already 8:26! Andito siya!?