4:00 Novels & Stories

"Salamat, kilala niyo na talaga ang mga magulang ko. Basta pagdating natin doon sa bahay walang iimik sa'tin a. Tsaka anong oras na ba?" Napatingin si Julian sa suot nitong wristwatch. "Alas cuatro na, kung tutuusin ay uwian na natin ito. Tsaka anong ipapalusot natin e halos pinauwi lahat ng estudyante sa campus natin?"tanong nito. Napaisip ako pansamantala.

Concert nila bukas? Tiningnan ko ang oras at 4pm ito ng hapon. Kailangan ko rin palang bumawi rin kay Jarus. Sige at pupunta ako.

Yun ang aking ginawa hanggang sa makarating kami ng school. The graduation program will start at 10:00 am. Tinignan ko ang phone ko to check what time it is. It's 9:42 am. Kailangan kami sa auditorium ng 9:45 dahil aayusin pa ang pila para sa march.

7 YEARS LATER… "LADIES AND GENTLEMEN, THE PACIFIC AIRLINE WELCOMES YOU TO MANILA. THE LOCAL TIME IS 12:04 P.M., PLEASE REMAIN SEATED WITH YOUR SEAT BELT FASTENED AND KEEP THE AISLE CLEAR UNTIL WE PARKED AT THE GATE. THANK YOU.”

'4PM' Iyon ang nakasulat dito. Bigla kong naalala ang text ni Theo kanina. He wants me to meet him at 4pm sa tabing dagat. Gusto niya daw akong kausapin. Pero para saan pa? Naguguluhan ako. Hindi ako makapagdesisyon at malapit nang mag alas-kuwatro ng hapon. Ah basta! Bahala na si Batman! *** Lumipas ang alas-kuwatro at magkasama pa rin kami hanggang ngayom ni Wildon. Sa madaling sabi ay hindi ko sinipot si Theo sa tabing dagat.

"Ano bang meron sa oras ngayon, ha? End of the world na ba? Wala ka bang relo? Or wall clock man lang para di mo na ako ini-istorbo!? Sobrang yaman mo, bakit di ka bumili?" "Just... tell me what time is it." Sabi niya ng nawawalan na ng pasensya. "H-hindi ko nga alam! Asan ba iyong orasan diyan?" Tinuro ko ang side table ko. "Asan?" Pag-uulit ko pa. Napasapo nalang ako sa noo ko nang maalalang binato ko nga pala iyon kanina. Ano bang ginawa mo, Elle!? "This is taking too much time. It's already 8:46 AM and still, you aren't ready yet."

Agad dumating ang alas dos ng hapon, at sinimulan ni Alana ang show on time. [ RealMe enters the live broadcast room]

"Where are you at?" "Outside the dorm. Pupunta akong botika para bumili ng gamot—" "Naalala mo ba kung anong oras tayo dapat na magkikita ngayon, Phillian?" He stroked his hair with his fingers. Nararamdaman na niya ang paparating na unos. "7:00AM." "And do you know what time is it now?" Sinulyapan niya ang oras sa relos. Muli siyang napamura sa isip. "2:40PM."

Jake woke up with Hannah no longer beside him. As far as he can remember Hannah accompanied him last night. Malinis na din ang sala, wala ng naiwang bakas ng paglalasing niya kagabi. Tumayo siya at napatingin sa orasan, it's already four thirty ng madaling araw.

Daing ko at umiba ng pwesto, nakarinig ako ng mahinang tawa. "Wake up, baby." Sambit ni Zie at muling tinapik ang aking pisngi, wala akong magawa kundi ang dahan-dahang imulat ang aking mga mata. Nakangiting mukha ni Zie ang agad bumungad pagkamulat ko sa aking mga mata. "What time is it?" Tanong ko at kinusot-kusot ang aking mata. "It's already four in the morning." Tugon nito at bumaba na sa kama. Tumaas ang aking kilay sa sinabi nito.