4:00 Novels & Stories

rinig kong sigaw nito mula sa labas ng kwarto. "Sige po, susunod ako" tugon ko habang dahan-dahang bumabangon at kinukusot ang mga mata. Hinanap ko pa ang phone ko kung nasaan, at ng tingnan ko ang oras ay halos liparin ko na ang kwarto. 12:45 na ng tingnan ko ang oras sa phone ko.

“Jason, aalis muna ako. Ikaw na ang bahala dito, okay?” Sa halip na sumagot, napatingin siya sa kanyang relo. “Four pa lang sir.” Napataas ako ng kilay. “And so?” “Ay sorry naman. Pinakamaaga niyo kasing alis, 7pm eh.” nakangiwing saad niya. “Saan po ba kayo pupunta?”

Yun ang aking ginawa hanggang sa makarating kami ng school. The graduation program will start at 10:00 am. Tinignan ko ang phone ko to check what time it is. It's 9:42 am. Kailangan kami sa auditorium ng 9:45 dahil aayusin pa ang pila para sa march.

May ipinakita lang si Noah sa guard at saka pinapasok na kami. I glanced at my wrist watch, it's already 8:45 p.m, the transaction will at 10:30 p.m while the closing for the entrance will be at 9:00 p.m and it will start sailing at 9:30 p.m, probably habang nagtatransaction, we'll be in the middle of ocean.

Atanasha POV Bigla akong naalimpungatan sa mahimbing na pagkakatulog dahil sa sinag ng araw na dumadampi sa aking mukha. Agad kong hinanap ang aking phone upang tignan ang oras. Natagalan pa ako sa aking paghahanap dahil nahulog pala ito sa ilalim ng aking kama. 8:24 am palang pala, masyado pang maaga.

Nakasilip doon habang sumasagot. "From 5PM to 8PM, you have a dinner schedule appointment for the Fonthill Company. From 8:30PM to 9PM, a schedule appointment from the doctor. And aside from all the things I mentioned, you don't have any more schedule for today, Miss."

“Saan?” “Sa may BGC po, four p.m. sharp,” sagot nito habang nilalapag ang tablet sa mesa. “I-ready ko na rin po ang mga kailangan n’yo. Gusto n’yo rin po ba ng kape? Mainit, gaya ng dati?”

Sinilip ko ang orasang pambisig ko, I sigh when I saw the time. 13:30 PM Magsisimula na pala ang kasal nila, and that's exactly 15:00 in military time. Napangiti ako ng may pait at pagkabigo. Even I'm not waiting, but still, my heart starts feeling disappointed. Ni text message o miscall ay wala akong natanggap na kahit isa man lang galing sa kanya.

"Sebastian, 'yung pinto sa baba, naka-lock na ba?" "Oo, Clara. Pati 'yung gate, na-double check ko na rin." "Good. Matulog na tayo. 4:30 AM ang gising natin." "Goodnight, Clara." "Goodnight, Hon." Inayos ko ang kumot at pinakinggan ang katahimikan ng gabi. Bukas, pagmulat ng aking mga mata, ay simula na ng isang panibagong pangarap na magiging realidad.

"Maaari po bang malaman kung anong oras iyon?" "Sandali lang." Tahimik ang pulis habang tinitingnan ang record. Pagkaraan ng ilang segundo ay muli itong nagsalita. "Batay sa kanyang salaysay at sa call records na nakuha namin..." "Bandang alas-nuwebe kuwarenta ng umaga." "..." 9:40. Mariing ipinikit ni Nina ang kanyang mga mata. Pinilit niyang balikan sa isip ang araw ng pagdukot.