9 O'clock Novels & Stories

Madilim, magulo, mausok at maingay. Iyon ang senaryong bumungad sa kanya pagkapasok na pagkapasok pa lamang niya sa lugar na iyon. Tiningnan niya ang kanyang wristwatch, alas ocho y kinse na ng gabi. Kung para sa iba, oras na iyon ng pagtulog o kaya'y pagsisiyesta.. Para sa kanila ang oras na iyon ay indikasyon pa lang ng pagsisimula ng kanilang gabi.

DREW Mabilis kong tinunton ang kahabaan ng hallway papunta sa laboratory ng kaibigan kong si Karl. The sun had risen exactly 9 o'clock in the morning, pero wala na akong pakialam sa oras o sa pagod. Naglalaho ang chance kong makakuha ng justice para kay Joana every fvcking seconds.

kahit na papaano ay maririnig ko ang paglakad niya kahit nakapaa lang siya. May narinig akong parang pinindot niya,at biglang sumakit ang mga mata ko dahil sa biglang pagliwanag ng kwarto.nailagay ko pa ang mga palad ko saaking mga mata. "It's almost nine o'clock in the evening,you need to eat.you haven't eaten since noon."

Gaano ba ka importante ang pag-uusapan nilang dalawa? He was not the usual person na nakilala niya noong minsan silang nag-clubbing. Makikita sa mga mata nito ang pagod. Mas kailangan nito ang pahinga. Kaya bakit? “Bakit naman?” Tiningnan niya ang relo. Nine o’clock pm. “In my office,” ang tangi lang wika ng lalaki. Fine. Fine. Pumasok siya sa opisina nito.

at halos nakikita ko na Yung ugat sa panga at leeg nya dahil sa matinding pagtagis nito. He sigh.... "Exact nine o'clock ....and it's eight o'clock now you still have time to rest..." Halos bulong nalang na sagot nito... Tumango nalang ako at agad na napaiwas ng tingin sa mga nanghihinang mata ng lalaki...

"Good morning." Bati ni Lucas ng makitang magising ang kanyang kasintahan. Nasapo naman ang ulo ng dalaga dahil naka ramdam ito ng pananakit ng ulo sanhi ng matinding paglalasing kagabi. "Anong oras na?" Sambit nito na parang nahihilo pa at hinihilot ang sintido. "It's already nine o'clock in the morning." Ani ni Lucas. " Ito inumin mo. " Isang hangover drink ang ibinigay ni Lucas sa dalaga, binuksan pa niya ito bago ibinigay sa dalaga.

pagbibigay alam ko nang mailapag ko ang lahat ng mga ngunguyain niyang chichirya. “What time is it?” Tanong niya habang naka-focus sa pinapanood niya. Mabuti naman at action movie na, hindi na horror. Iniikot-ikot niya ang remote sa kamay niya. Napatingin ako sa oras sa wall clock at nakita kong 9:30 PM na. “9:30 po, sir.”

Nang humakbang siya sa saka, nagulat siyang makita ang tatlong pares ng mga matang nakatitig sa kanya! “Uh…” Nabigla si Zuko. “Mom, dad, Toph… gising pa kayo?” Nakikita sa orasan sa pader na 11:30 na ng gabi. Palaging gising sa gabi si Toph at pangkaraniwan lang sa kanyang magpuyat para maglaro ng video games.

Ang gwapo naman ng humaharot na ito sa akin. Pinaikot ko sa paligid ang aking mga mata, nang alisin ko ang tingin sa kanya. "Anong oras na?" tanong ko nang maalala na kaarawan nga pala ngayon ng bunso kong kapatid— si Maro. "It's nine o'clock in the morning," seryoso niyang tugon sa akin. Nine? Pero ang usapan namin ni Kuya, kailangan bago mag-lunch ay nasa bahay na 'ko.

bati ng lalaking bumaba sa kotse. Ren walks toward Louren and tapped his back. "Dude! Ready for the race?" he asked. "Yeah, Goodluck!" Louren answered back. 'What the hell?' "Yoh! what's up?" napakunot ako ng noo ng ngumiti pa s'ya sa'kin. "Hey, do you know what time it is?" My brows met in the middle. "It's already quarter to 9! Can you explain why the rest of you is not here yet?" He just smiled at what I said.