9 O'clock Novels & Stories

kahit na papaano ay maririnig ko ang paglakad niya kahit nakapaa lang siya. May narinig akong parang pinindot niya,at biglang sumakit ang mga mata ko dahil sa biglang pagliwanag ng kwarto.nailagay ko pa ang mga palad ko saaking mga mata. "It's almost nine o'clock in the evening,you need to eat.you haven't eaten since noon."

Gaano ba ka importante ang pag-uusapan nilang dalawa? He was not the usual person na nakilala niya noong minsan silang nag-clubbing. Makikita sa mga mata nito ang pagod. Mas kailangan nito ang pahinga. Kaya bakit? “Bakit naman?” Tiningnan niya ang relo. Nine o’clock pm. “In my office,” ang tangi lang wika ng lalaki. Fine. Fine. Pumasok siya sa opisina nito.

at halos nakikita ko na Yung ugat sa panga at leeg nya dahil sa matinding pagtagis nito. He sigh.... "Exact nine o'clock ....and it's eight o'clock now you still have time to rest..." Halos bulong nalang na sagot nito... Tumango nalang ako at agad na napaiwas ng tingin sa mga nanghihinang mata ng lalaki...

Nang humakbang siya sa saka, nagulat siyang makita ang tatlong pares ng mga matang nakatitig sa kanya! “Uh…” Nabigla si Zuko. “Mom, dad, Toph… gising pa kayo?” Nakikita sa orasan sa pader na 11:30 na ng gabi. Palaging gising sa gabi si Toph at pangkaraniwan lang sa kanyang magpuyat para maglaro ng video games.

Ang gwapo naman ng humaharot na ito sa akin. Pinaikot ko sa paligid ang aking mga mata, nang alisin ko ang tingin sa kanya. "Anong oras na?" tanong ko nang maalala na kaarawan nga pala ngayon ng bunso kong kapatid— si Maro. "It's nine o'clock in the morning," seryoso niyang tugon sa akin. Nine? Pero ang usapan namin ni Kuya, kailangan bago mag-lunch ay nasa bahay na 'ko.

bati ng lalaking bumaba sa kotse. Ren walks toward Louren and tapped his back. "Dude! Ready for the race?" he asked. "Yeah, Goodluck!" Louren answered back. 'What the hell?' "Yoh! what's up?" napakunot ako ng noo ng ngumiti pa s'ya sa'kin. "Hey, do you know what time it is?" My brows met in the middle. "It's already quarter to 9! Can you explain why the rest of you is not here yet?" He just smiled at what I said.

Nang mag-reply si Sienna ng 'Okay, hurry up', ibinulsa ni Jax ang phone. Bago pa man makatakas si Celine, hinuli ni Jax ang baywang niya at mahigpit itong pinisil. "Nine o'clock," madilim na utos ng lalaki. "Susunduin kita."

sagot ni Enrico. "Anong oras daw ba sila darating?" muli niyang tanong. "Mga nine o'clock pa. Tara na sa baba para makapaghapunan na tayo. Alam kong gutom na gutom ka na, hindi ka naman kase nakapagmeryenda kanina. Pagtulog ang inatupag mo sa maghapon. Bawing-bawi ka na sa puyat."

Abot hanggang langit ang kabog ng dibdib niya. Hindi niya lubos akalaing sa dinami-rami ng bar na pupuntahan ng mga ito ay napili pa ng mga itong magpunta sa bar na iyon. Bandang 8 pa man din. May isang oras pa, mga nine-thirty pa siya pwedeng mag-out.

Kaagad siyang umiwas ng tingin at nagmamadaling bumangon. “Maghahanda na ako,” mabilis niyang sabi. Narinig niya pa ang mahinang ‘hmm’ ni Oliver na siyang nagpabilis ng tibok ng puso ni Kienna. Hindi niya napansin na kumilos narin si Oliver para bumangon at nagsalita. “Tapos na ‘yong ambon, pero mukhang lalabas na rin ang araw,” sabay tingin sa orasan sa mesa. “It’s eight thirty. We should get ready. Gusto kong makita natin ‘yong Westminster bago dumami ang tao.”