روايات وقصص ضمن 5 Feet Apart

Hindi ko rin sila naiintindihan ano! Kumunot ang noo ko habang malayo ang tingin ko sa unahan. Nasa likod ako ng bakuran, at sa pinakadulo na ito. The cows are probably five meters away from me. They can't get close because of the electric fence around. Hindi sila bobo, at alam nilang nakukuryente sila sa tuwing nadidikit ito sa balat nila. Masakit din ano! Konting kuryente rin ito. Mga 12volts siguro.

“Hayaan mo silang tumalon. Mamamatay din sila, at ang sakit na iyon ang magpapahirap sa kanila hanggang sa mabaliw sila. Nakakatawa naman na katapusan.” Ang grupo ng lima ay ilang dosenang metro na lang ang layo mula sa bangin, at hindi nagtagal ay nakarating sa bangin. Tumingin si Fane sa ibaba ng bangin at walang ibang nakita kung hindi ang puting hamog. Nakatayo na sila sa gilid ng bangin, at tanging kamatayan ang naghihintay sa kanila kapag hindi sila tumalon.

"Check the spacing. Hindi puwedeng dikit-dikit para may sapat na airflow." Tumango naman ang mga farmers. Alam kong sanay sila sa ganitong trabaho, pero mas mabuting sigurado na para walang masayang. Nagsimula sila sa paghuhukay ng butas sa lupa. Isa-isa nilang sinukat ang layo ng bawat butas gamit ang metro. Sa pagitan ng bawat puno, dapat ay may limang talampakan na distansya. Habang pinapanood ko sila, napansin kong may isang farmer na mukhang nagmamadali.

mahinahong paki-usap nya. "Pwede mo s'yang kausapin kahit naka 5 feet apart kayo." katwiran naman ni Bishop. "Hindi kami makakapag usap ng maayos!" Tumaas ang boses ni Elkayne kaya sinara ni Bishop ang hawak n'yang libro. Umayos ito nang tayo at nilabanan ang titig ni Elkayne. Sa sobrang tangkad ni Elkayne naka tingala si Bishop sakanya at naka yuko naman ito.

“Give us some space. Stay at least five meters back.” Sumunod ang mga ito kaya kahit papaano ay nawala ang kaba ko sa dibdib. Dalawang staff ang naroon sa loob, na abala sa kani-kanilang mga computer. Pinalilibutan sila ng mga nakasalansan na mga files.

"We can use this as the main foundation ng ating playground fence sa model." "Excellent structural assessment, Luna," seryosong sagot ni Zion habang ginagamit ang kaniyang tape measure para i-verify ang haba nito. "The length configuration is exactly five inches. matching component ito para sa clearance profile ng cardboard house natin."

“Five minutes away.” @Death Wish

he tap the space beside him. Lumapit ako sa kanya at umupo sa kanyang tabi pero may pagitan sa aming dalawa. I kept a safe space between the two of us, maybe three feet apart. "Ang layo mo," reklamo niya. "Mag-uusap lang naman tayo. I can hear you from here," I pointed out. He argued na dapat lumapit pa ako sa kanya pero nagmamatigas ako at sinabing dito lang ako. Mahirap na. Baka ano pa ang magawa ko sa kanya.

"P-po? Panong hindi pwede?" "1 meter apart, kailangan mong panatilihin ang distansyang iyon sa inyong dalawa. Isa sa patakaran ni Master na hindi mo pwedeng labagin." Seryoso ba ito? Ano tingin niya sakin my sakit? O baka naman siya yung may sakit? "Huling patakaran... Ay isang bagay na alam ko namang hindi mangyayari dahil ikaw ang inalok ko sa trabahong ito."

Napatingin si Fourth sa kanya, halatang hindi inaasahan ang tapang ng bagong bodyguard niya. “Walang mangingialam sa laban namin,” paalala ni Feng sa mga alipores na naroon. Naging interesado rin ang dalawang business tycoon sa magiging laban ng dalawa. Nasa gitna sila ng field, at tinatayang tatlong metro ang distansya nila sa isa’t isa. Samantala, ang iba ay nakapuwesto sa gilid, handang panoorin ang eksena. Nagbigay ng senyas si Feng sa lalaking may hawak ng dalawang espada. Magalang nitong iniabot ang isa kay Satoh Feng, at ang isa naman ay inabot kay Caramel.