5 Feet Apart の小説・ストーリー

lalapit na sana si Ezekiel sa kanyang secretary pero biglang sumigaw si Amara. “ Stop! Wag ka lalapit sakin. Hanggang diyan ka lang. Hindi ka pwede lumapit sakin ng 5 feet“ Amara said, while drawing an imaginary line between them. “ What?” Nagtataka na tanong ni Ezekiel. Napansin ni Ezekiel, habang padagdag ng padagdag ang araw na pagkikita nila. His secretary is getting weirder and weirder. Akmang hahakbang muli si Ezekiel.

Huwag naman sana. Lumipas ang mga minuto, at nararamdaman kong may kahinahinala at malakas na aura na papalapit sa kinaroroonan namin. Mga dalawang milya ang layo mula sa aming lokasyon, at sa tantya ko, pitong werewolves ang darating dito. Fudge it! It only means one thing—danger. Tumayo ako mula sa couch at lumapit sa kama ni Pryce. Tinignan kong mabuti ang kanyang mukha, at napangiti ako dahil mahimbing siyang natutulog.

Isang matingkad na pulang G500 ang dumaan mula sa malayo. Apat na hunk na naka suit ang lumabas kasama ang isang kalbong lalaki pagkabukas na pagkabukas ng mga pinto ng sasakyan. Ang kalbong lalaki ay mukhang nasa thirties. Five foot six pa lang siya, pero isang hindi masabi na pangingibabaw ang nararamdaman mula sa kanya kahit naglalakad lang siya.

mahinahong utos ni Nicholas sa kanya kaya dahan-dahan siyang lumapit at naupo sa tabi nito. “Masama ang pakiramdam mo?” sabay hawak ni Nicholas sa kanyang kamay. Agad na sinubukang bawiin ni Mia ang kamay niya pero mas lalo lamang itong hinigpitan ni Nicholas. Naalala niya ang bilin ni Danny kaya agad niyang sinabi ito sa lalaki. “ Nicholas, can we keep a little distance?" "Distance? How far? Do you want to be ten centimeters away from me? A meter? Or ten meters?"

Nagpumiglas ako! Ako ang unang nilabas ng mga lalaki. I wiggle my head. "No, Sage! Don't give them any documents. Wyeth planned all of this!" sigaw ko sa abot ng aking makakaya pero hindi iyon rinig ni Sage. Sumigaw ang isang lalaki na magtaas kamay si Sage. Ginawa naman iyon ng asawa ko, 50 meters ang layo namin. "Kunin mo ang dokumento at ilagay sa hood ng sasakyan!" Sigaw ng isang lalaki.

Pero ayoko talagang makita siya kasi nakakahiya pa rin iyong nangyari last time! Malapit na 'ko sa student center nang makita ko siya. He was approximately 6 meters away from me and I'm not sure if he saw me or not kasi agad akong nagtago sa likod ng isang puno. Medyo may kalakihan ang katawan ng puno kaya feeling ko naman kaya niya akong itago mula kay Zandrey.

Kapag hindi matalino, edi daanin sa sipag! "Belle, paano nga itong stadia distance?" tanong ni Joy. "KS+C," sagot ko. "Ano 'yon?" Binalingan ko siya saka itinuro. "Itong interval im-multiply mo sa S—which is upper minus lower. Iyong product, add mo lang sa constant. Gets?" "Gets!" nakangiti niyang sabi. "Bago 'yan, ah?" puna ni Lesliana. "Alin?"

Bubong lang ang meron ito at isang mahabang upuan nang madatnan namin. Ang harapan naman ng tore ay malawak at sementado. Perfect for a jump shot or zumba with friends. Puwede rin maglaro ng badminton kapag walang ibang tao dahil malawak talaga ang espasyo. May iilang grupo kaming napansin na nagpa-practice ng sayaw at mayroon ding mga iilan na nag-e-exercise. Ang nagsisilbing bakod sa hangganan ng lugar ay screen na bakal na mahigit o kumulang four feet siguro ang taas para iwas aksidente sa lahat ng oras. Mahirap mahulog sa maling tao pero mas mahirap mahulog sa bangin. Umupo rin si Flakes malapit sa akin habang tahimik lang akong pinagmamasdan ang paligid.

I suggested but even if he scowls at me, I will insist to set rules between us. Tumango naman siya at pumabor siya sa aking sinabi. Mabuti naman at umayon siya kundi baka masasapak ko na talaga ang kupal na 'to. “Okay, rule no. 1: The three-meter rule. Dapat dumistansiya ka ng tatlong metro mula sa akin kapag magkasama tayo--” Hindi ko pa natatapos ang aking sasabihin nang bigla-bigla siyang sumabat.

Ang grupo na nasa dalawang daang kilometro ang layo mula sa unang grupo at ikatatlong grupo ay magsisilbing back-up para sa dalawang grupo kung may magaganap mang pagsasalakay o nangangailangan ng tulong. Ang nakataga sa ika tatlong daang kilometro ay nagsisilbi namang mata at back line ng mga posibleng dadating. Bawat isa sa kanila ay may naka-konektadong earpiece, dahil hindi ibig sabihin na hinahati sila sa grupo ay magkakasama na sila sa isang puwesto. It was not. Every member should stay at least ten kilometers away from each member, para hindi halata.