5 Feet Apart Novels & Stories

sabi niya habang papalapit sa akin gamit ang katawan ko. "Cut the bullsh*t Kent," sabi ko sa kaniya. Kanina pa kasi niya ako tinatawag na 'babe' and it's seriously annoying. After niya na reach yung 3-meter distance, ginamit naman niya ang katawan niya para patuloy na lumapit sa akin. Oo, tama. Na-figure out na namin ni Kent kanina na kailangan na sa 3-meter radius yung lapit namin para makabalik kami sa katawan namin.

Pagkatapos ay pumasok na ako. Una akong sinalubong ng nagraragasang tubig mula sa fountain. The fountain was placed in the middle. Ang nagsisilbing pasilyo't barrier naman ay mga halaman. Sobrang lawak! Wala pa kami sa mismong mansyon nito, ha? The distance from the gate to the mansion is so huge! Mahigit 6 meters ang kakailanganing lakarin bago matungo ang mansion. The guard led the way. Tahimik lamang ako habang inililibot ang paningin sa paligid.

Siya ay nasa ikatlong hanay ng mga manonood, habang si Jordan ay nasa ice hockey arena sa gitna. Bagamat mahigit 10 metro ito at parang may tiyak na distansya, kung ordinaryong tao lang, makikita siya ng kalaban at malalaman ang susunod niyang galaw. Natural, magbabantay siya. Bilang karagdagan, aabutin ng ilang segundo upang masakop ang 20 metrong distansyang ito.

Ginagamit iyon ng mga trabahante sa pag e spray ng manggahan at pag survey. Napalingon ako sa pinanggalingan ko. Malawak naman ang dinaanan ko, in between sa manggahan at pinyahang mga nasa 50 meters ang distansya ng mangga at pinya. I saw the mansion, ang layo na pala ng nilakad ko. Muli binalik ko ang attention sa paglalakad hanggang sa makarating ako sa kwadra ng mga kabayo. Meron rin palang ganito si Axel?

Magkasunod lang kaming dalawa. Medyo masikip kasi sa gitna dahil wala pang one and a half yard ang distansya ng mga bangko paikot. Kung hindi kailangan, puedeng itupi sa tabi ang mesa at nang makakilos ng maayos. Kasya ang mahigit sa sampung tao sa loob.

"Nasaan na tayo? Mukhang balangkas na 'yan, ah." Ipinakita niya sa akin ang apat na poste na nakatayo na at ang mga side rails na may maayos na mga barandilya. "Katatapos ko lang i-level 'yung base. I checked the spacing ng bars, siguradong hindi maiipit ang ulo ni Sebastian Gabriel dito. Sabi sa YouTube tutorial, exactly 2 and 3/8 inches dapat ang layo para safe." Napangiti ako. "Perfectionist ka talaga. Safe na safe 'yan."

“Remove the sixth one.” “What’s that? The five feet apart one?” kunot-noong tanong ko sabay flip sa pages, only to be speechless nang makita ang pang-anim. Mariin akong pumikit at iritadong binagsak ang papel. “Are you kidding me?”

Parang may puwersang humihila sa kanya. Matt again watches Ella from a distance, He can still see Ella from the building 5 meters away from where he is. It has been 3 months since he started tailing her and ensuring she is safe every night. It gives him much relief to see that she is fine. But Matt notices one thing with Her. She seems no friends and no family with her. My woman is living alone.

"Kailangan mo pang magkaroon ng physical contact sa pakikipag-usap sa kaniya? Keep atleast five meters away from my wife if you want a talk." Huh? Five meters? Paano 'yon, magsisigawan kami? Napaigik ako. "Are you insane?" sambit ni Jasper. Nakaangat ang kabilang dulo ng labi nito, asar sa sinabi ni Alexander. "Kung hindi mo kaya, better leave her alone. Dahil kapag nakita o nalaman ko na lumalapit ka pa sa kaniya ay baka hindi mo magustuhan ang gagawin ko sa 'yo. Understand?" anito. "I guess you're okay, right?" Biglang nagbago ang aura ni Alexander ng ako na ang harapin niya. He even caressed my face na para bang ang tagal naming hindi nagkita.

Napatigil ang mga mamamahayag sa kanilang kinatatayuan. Upang maiwasan ang anumang masamang hinala, kusa silang lumayo, nagbigay ng sapat na espasyo para sa tatlong taong nasa sentro ng tensyon.