Son-in-law Novels & Stories

I feel sorry for her dahil napahiya talaga siya ng sobra. “Ikaw naman,” si Susing naman ang binalingan nito. “Hindi ka ba nahihiya at sa harapan pa talaga ng daughter in-law mo ginagawa ng bagay na iyon? You’re so insensitive para kampaihan ang ganoong babae! You’re daughter in-law is in front of you! Yet the worst part is you’re matching your married son to other woman. Nakakahiya ka Susing, kaya ka iniwan ng asawa mo, eh!”

tanong niya sa kapatid niya. “Opo kuya.” “Pinansin ka ba niya?” “Hindi e.” Sabi ni Sonya at sumimangot. “Paano ka niya papansinin e kasama niya ang asawa niya at mga anak niya. Saka isa pa, dahil hindi ka niya pinansin, nangangahulugan lang yun na hindi kayo magkakilala.” “Hindi niya yun asawa.” Biglang sabi ni Sonya kaya napatingin si Dr. Smith sa kaniya. “I mean, parang hindi naman niya yun asawa.”

Kakakilala ko lang sa totoo kong father-in-law pero heto ako at nangungutang na agad sa kaniya ng napakalaking halaga. "You don't need to. Alagaan at protektahan mo lang ako, masaya na ako roon. Kikitain ko pa ang halagang 'yon pero ang mabuting son-in-law, mahirap 'yong hanapin. Anyway, how's your father?" ani Daddy Linel.

Sumasang-ayon rin siya sa sinabi ko sa kanya. Bumuga ako ng malamig na hangin at saka nagsalita, "Iyon na nga ang sinasabi ko, bro. Sinabi pa rin niya sa akin 'yon o pinaalam kahit sabihin na hindi ako sumasang-ayon sa pagpapakasal nilang dalawa. Dapat sinabi niya 'yon sa akin dahil karapatan ko na malaman 'yon dahil anak niya ako. Ni-respeto naman sana niya ako. Paano ko sila re-respetuhin kung hindi nila ako ni-respeto lalo na si daddy, 'di ba?"

sigaw ko mula sa kusina. Nang pumasok si Inay sa dining, nakabusangot ang mukha nito at masama ang tingin. "Hindi ba't sinabi ko nang huwag mo akong tatawaging inay?! Hindi ka ba marunong umintindi!" "Pero inay pa rin kayo ng asawa ko—" "Hindi kita matatanggap bilang son-in-law ko! Hindi ko pinangarap magka-son-in-law nang pangit!"

Ang akala niya yata porke nagpunta ako rito ay papayagan ko siyang magsalita na lang ng kung ano-ano. “When are you going to stop talking back at me? I am your mother in-law!” tugon niya habang naglalakad na ako papunta sa living room. Napatingin ako sa bigla sa kanya na nakataas ang isang kilay. Mother in-law daw! Aba! Ano ang nakain nito? “Don’t look at me in disbelief! I can’t do anything about your marriage with my son. But it doesn’t mean that I like you for him!”

“Giovanni.” “Sir,” he acknowledged, almost getting choked by his words. “Come in. Come in.” May multong ngiti sa labi ni Tita Lyzza nang ilipat ang tingin sa kanya mula sa asawa nito. “Thank you, Ma’am.” “Call me Mama or Mommy. You’re my daughter’s husband.” Atubili siyang tumango sabay tingin sa father-in law niya. Tila wala naman iyon dito dahil patuloy lang ito sa pakikipagkwentuhan sa mga apo, kahit narinig ang sinabi ng Ginang.

It's a pity that she didn't become an actress. "Hindi siya parte ng pamilya natin, Mom. Baka nakakalimutan mong Willow ang apelyido niya at hindi Salvatore," mabilis namang sagot ng asawa ko. Lalo tuloy tumaas ang tensiyon sa paligid. "Alright! Stop fighting, okay? It's my birthday today. Do you want to ruin my day?" mariing saway ng father-in-law ko sa kanyang asawa at anak na nagtatalo.

OLIVIA My son and his wife left their house pero tinaasan ko lang ng kilay iyon. Duh, I am not tatanga-tanga like what they are thinking. Kaya nga ako naging parte ng Henzon Family because beauty and brain talaga ako. Even my in-laws noong nabubuhay pa sila ay believe na believe sa akin.

Paliwanag naman ni Sonnet. "What do you mean, Sonnet?" takang tanong ni Darlene rito. Sonnet smiled to us as he wipe his nose with his thumb. "Actually, ampon lang ako ng papa ni kuya Kenneth. Siya ang legal na anak sa aming dalawa. Kaya malakin ang respeto ko sa kaniya at kaya sinusunod ko ang lahat ng utos niya dahil malaki ang utang na loob ko sa papa niya at sa kaniya. They accepted me as their own." Paliwanag naman ni Sonnet.