Naku, natapos na rin 'yung serye at parang may vacuum sa puso—tama na ang lugmok, oras na maghanap ng gamot sa libro.
Ako, kapag na-blank-out pagkatapos ng epic finale, pinipili kong tumakas sa mga nobelang nagbibigay ng maliliit na aliw at maliliit na saknong ng pag-asa. Gustung-gusto kong balikan ang 'The House in the Cerulean Sea' para sa instant warm fuzzies—parang yakap mula sa isang bagong kaibigan. Kung kailangan ko ng malumanay na pag-iyak at pagmuni-muni, hinahagkan ko naman ang 'Eleanor Oliphant Is Completely Fine'—may mga eksenang nagpapagaling at may humor na hindi ka iinda.
May ritual ako: isang tasa ng mainit na tsaa, ilaw ng lampara, at isang kailangang-kailangan na gitna ng kapayapaan. Minsan pumipili ako ng koleksyon ng maikling kuwento para mabilis ang catharsis; ibang araw, gusto ko ng magical realism gaya ng 'The Night Circus' para magpatuloy ang wonder. Importante rin ang pag-aalaga sa sarili—maglakad, mag-playlist ng mga music cues mula sa serye, pagkatapos dahan-dahang buksan ang pahina. Hindi mo kailangang tapusin agad ang isang libro; hayaan mo munang maghilom ang dulo ng serye habang pinapalitan ng bagong kwento ang katahimikan ng puso ko.