روايات وقصص ضمن A Wife's Cry

His head tilted a bit due to the impact but she doesn’t care at all. Her hands are trembling cold as she looked at him with tears flowing down her cheeks. “I’m sorry but I have to do that,” she whispered. “I don’t want to be like the woman who made me cry rivers of tears years ago. If you have a plan to cheat on your wife, don’t cheat with me. Please…”

Sana makaya niya ang kagustuhan ni Oliver na magkaroon ng maraming anak. ILANG taon ang nakalipas… “Liar!” Napakunot-noo agad si Jade nang marinig ang isang sigaw sa labas ng bahay nila. Nagpatiuna siya upang alamin kung sino iyon. Mula sa labas ng gate, nakita niya ang isang batang babae na kung susumahin ay mga nasa edad sampu o onse na ito. Nilapitan niya ang bata upang alamin kung bakit ito sumigaw.

Pakiramdam ni Lia, isa siyang diyosa na pinagsisilbihan ng isang adonis. Muli siyang impit na tumawa bago siya tumayo sa kama at inasikaso ang kwarto nila. Hindi naman pwede na si Lance lang ang kikilos. Dapat tumbasan niya rin ang ginagawa ng asawa kaya ang gagawin niya ngayon, tutulong din sa pagluluto nito.

Disappointed na sabi niya. “I don’t need your opinion about me having a good wife. I’m asking, why my wife is crying.” Madiin na sabi ni Ethan.

Napalingon sya ng marinig nya ang boses na aling vilma. "Bakit ho, aling vilma?" Lumingon sya rito. "Juday, baka naman may pera kayo sisingilin ko sana ang utang ng asawa mo sa akin." Wika nito. "Po? ma-magkanu po?" Kahit tila ay naiinis ay maayos ng oras na iyon. Si aling vilma may malaking tindahan malapit sa kanila.

Pagkasabi niyon ay kinuha niya ang punit-punit kong damit at walang sali-salitang iginapos sa likuran ang dalawa kong kamay gamit iyon. Dahil nanatili pa rin akong nakadapa ay hindi ko nakikita ang ginagawa niya, kaya nagulat na lang ako nang maramdaman ang mahigpit na bagay na nakatali sa kamay ko. I stifled my cries and pleading. My husband is not in his right state now. Walang silbi ang paliwanag ko kahit ano’ng gawin ko. Basang-basa na ang unan mula sa magkahalong luha at sipon ko at lalo pa iyong nababasa dahil patuloy pa rin ako sa tahimik na pag-iyak.

“Where’s my wife?” Three words and a very simple question from her husband and her world stop spinning for a second. Hearing his voice in the middle of her situation made her wants to cry. Sa ilang sandali ay gusto niyang tumakbo kay Gideon para yakapin ito at magsumbong na parang bata habang umiiyak.

“You suspected me to be your wife during day one. Ngayon naman, sinasabi mong nasa akin ‘yong terno ng damit na suot mo? You really want to prove that I’m your late wife… that’s why you’re doing this?” “Finally… you understand.” Binigla niya ako nang hawakan niya ang kamay kong kanina ay nakahawak sa lock ng gate, at ‘yon ay ibinaba. “I want to clear my mind… so please, help me. Gusto kong pakawalan na ang sarili ko sa kakaasang buhay si Kris… at nang sa susunod na mga araw… tuwing titingnan kita, kung talagang hindi ikaw ang asawa ko… hindi na ako umasa pa at masaktan sa t’wing nakikita ka ng mga mata ko.”

Kulang nalang ay hilahin ako para hindi umabot sa hagdan. "He said he think he made you cry." "Hindi ako umiyak 'no!" Sigaw ko. Umikot ako paharap sa kaniya. Tumigil siya sa pagsunod. "At pwede ba? Kung makita mo akong umiiyak huwag mong ipagsabi sa iba!" Kumunot ang kaniyang mga kilay. "Hindi naman siya iba. The husband should know he's wife was crying."

Napakapit ito nang husto sa kanyang hubad na katawan. He thrust a little deeper and Mere cried. Damn. Napahinto siya sa paggalaw at naibuka ang mga mata. Meredith was still tight just like the first time they made love right on this bed. Tinitigan niyang mabuti ang namumula nitong mukha. Kagat nito ang ibabang labi, her eyelids were closed, may ngiwi ito sa mukha tanda na nasasaktan ito sa pananalasang ginawa niya. Habang tinutunghayan ito, binalot ng magkahalong tuwa at pride ang puso niya. He wanted to shout on top of his lungs. Gusto niyang magbunyi sa kaalamang siya lang ang nag-iisang lalaki sa buhay ng asawa. Hell, if there was any, pipilipitin niya ang leeg nito. No one has the right