A Wife's Cry Mga Nobela at Kwento

Bahagya pa siyang nagulat kaya napatingin ako sa kanya. Tumango si Papa at iniiwas ang tingin sa kamay kong nakaakbay kay Ely. "Then, take a rest," saad kong waring nang-uutos. "Gusto ko namang masolo ang asawa ko," ika kong tumaas ang gilid ng labi ko nang bigla siyang bumaling sa akin na matalim ang titig. "Hindi ako masisindak ng tingin mo na iyan, Pa. Wala kang magagawa, she's my wife now!" sigaw ng isip ko.

"See, how you act now? You're just a kid that can't satisfy your husband. Hindi mo nga kayang tabihan ang asawa mo. Asawa ka ba talaga niya?" Nakanti ni Crisss ang pride ni Olive at napatingin ito sa asawa niya. Doon na umiyak si Olive. "Don't cry, asawa ko. Huwag mong isipin ang mga sinabi niya," alo ni Nickson sa kanya. Habang si Crissa ay lalong nainis sa nakikita sa mag asawa. Halos yakapin na kasi ni Nickson ang umiiyak na asawa nito.

She could also see her body shaking to her husband's wickedness. Sandali siyang nagbawi ng tingin at ibinaba ang mga mata sa braso nito… at pababa pa sa mga daliri nitong abala sa pagpapaligaya sa kaniya. Naglalabasan ang ugat nito sa mga braso sa ginagawa nito at hindi niya mapigilang mamangha. And when her husband’s fingers thrust deeper and faster, she closed her eyes, tossed back her head, and cried his name in oblivion.

Ang gusto ko lang ay ipaalam sa kanya na magkaka baby na kami pero di aabot sa ganito! "Cry all you want, Mitsky. You're now forever in hell with me." To be continued...

Animo'y nagpapa-kyut. "Focus," she mouthed to her husband. Lumawak lang naman ang ngiti nito saka nagbalik sa harapan. Gaya nila'y nandoon din ang mga kaibigan nila at kasamahan sa kanilang programa, taimtim din itong nagdadasal at doo'y nakikisaliw sa musikang pang-samba.

Magdadalawang taon narin ata, siguro ito na ang sign para magkalapit kami lalo sa isa’t isa. Do I sound like a thirsty wife? I can pull myself to standing, I always can, yet tears come in such generous streams as I long for a hand to reach down. There’s no hand forme to reach, maraming mga tao ang gustong tumulong ngunit iisa lang ang gusto kong makita, si Knight. Tanga na ba ako at martyr? My eyes shifted to the side again and became glazed with a glassy layer of tears. As I blinked, they dripped from my eyelids and slid down to my cheeks. I bit my lip tightly in an attempt to hide any sound that wanted to escape from my mouth; my heart sank. Akala ko okay na ako hindi pa pala, I sound like

Like a robot that has a void of emotions, empty, and completely had a blank expression. Ngunit ngayon… She cried—not just crying but napahagulgol pa. I feel the grief in her cries. And that was a sign. She’s not lying. My husband didn’t make it. He's gone. He's dead... And me? I’m crying my heart out, with overwhelming guilt crushing my soul.

"Why are you crying, Lara? Who f*cking made you cry?!" Hindi siya sumagot. Umiyak lang siya. Pakiramdam niya pinupunit ang puso niya habang nagfa-flash sa alaala niya ang tagpo kanina. Her husband just looked at her coldly while he was carrying another woman in his arms. "Tell me, who hurt you?!" Bahagyang umalsa ang boses nito. Pero hinayaan naman siya umiyak kahit nabasa na ng luha niya ang hanggang sa dibdib nito.

dahil para sa lahat, isa lang akong anino ng babaeng inibig niya noon. "Crystal, tama na iyan," biglang bumasag ang malalim at maawtoridad na boses ng matandang lalaki. Agad na napabaling ang tingin ng matandang babae sa kanyang asawa, bakas ang bahagyang inis sa kanyang mukha. "Rage, bakit mo ako pinapigilan? Totoo naman ang sinasabi ko. Tumingin ka sa kanya!" pabalang na sagot ni Crystal, bagaman bahagyang hininaan nito ang kanyang boses.

“He can’t be here. He’s mad at me. My husband is mad at me.” then a single tear fell from my eye. “Hey, wife . . . don’t cry.” His soothing voice filled my ears. Mas lalo akong naluha nang marinig ‘yon. Samu’t saring emosyon ang nararamdaman ko lalo na nang marinig ulit ang nang-aalu niyang boses. “No . . . my husband, Callum, is mad at me.” Para na akong batang umiiyak pero wala pa ring pakialam.