Novel & Cerita A Wife's Cry

“Where’s my wife?” Three words and a very simple question from her husband and her world stop spinning for a second. Hearing his voice in the middle of her situation made her wants to cry. Sa ilang sandali ay gusto niyang tumakbo kay Gideon para yakapin ito at magsumbong na parang bata habang umiiyak.

At bago pa siya talikuran ng dalawa ay inis na sumigaw si Krissy. "I'm his wife! Kaya kung ako sa inyo. Itigil niyo na ang kalandian niyo kung ayaw niyong bukas na bukas din ay kapwa kayo maghimas ng rehas. Don't you dare Calex Vargas! Wag na wag mo akong hahamunin!" Buong tapang na banta ni Krissy. Natigilan ang dalawa. Bakas sa mukha ni Grace ang kaba at kalituhan. Ngunit dahil mukhang desidido si Krissy sa kanyang banta ay pinaalis na lamang ni Calex ng mag-isa si Grace.

“You suspected me to be your wife during day one. Ngayon naman, sinasabi mong nasa akin ‘yong terno ng damit na suot mo? You really want to prove that I’m your late wife… that’s why you’re doing this?” “Finally… you understand.” Binigla niya ako nang hawakan niya ang kamay kong kanina ay nakahawak sa lock ng gate, at ‘yon ay ibinaba. “I want to clear my mind… so please, help me. Gusto kong pakawalan na ang sarili ko sa kakaasang buhay si Kris… at nang sa susunod na mga araw… tuwing titingnan kita, kung talagang hindi ikaw ang asawa ko… hindi na ako umasa pa at masaktan sa t’wing nakikita ka ng mga mata ko.”

Kulang nalang ay hilahin ako para hindi umabot sa hagdan. "He said he think he made you cry." "Hindi ako umiyak 'no!" Sigaw ko. Umikot ako paharap sa kaniya. Tumigil siya sa pagsunod. "At pwede ba? Kung makita mo akong umiiyak huwag mong ipagsabi sa iba!" Kumunot ang kaniyang mga kilay. "Hindi naman siya iba. The husband should know he's wife was crying."

Napakapit ito nang husto sa kanyang hubad na katawan. He thrust a little deeper and Mere cried. Damn. Napahinto siya sa paggalaw at naibuka ang mga mata. Meredith was still tight just like the first time they made love right on this bed. Tinitigan niyang mabuti ang namumula nitong mukha. Kagat nito ang ibabang labi, her eyelids were closed, may ngiwi ito sa mukha tanda na nasasaktan ito sa pananalasang ginawa niya. Habang tinutunghayan ito, binalot ng magkahalong tuwa at pride ang puso niya. He wanted to shout on top of his lungs. Gusto niyang magbunyi sa kaalamang siya lang ang nag-iisang lalaki sa buhay ng asawa. Hell, if there was any, pipilipitin niya ang leeg nito. No one has the right

Ngumiti ako at inilahad ang aking kamay. "Yes, but unfortunately I'm not a Montefalco anymore," sabi ko at nakita ko kung paano pasadahan ng pagkalito ang kanyang mukha. "Why?" "She's my wife." sabi ni Blue habang nakatingin sa akin ng diretso. Kinuha niya ang mic at humarap sa lahat. "Everyone, this is my wife. Mrs. Stesha Shiresebrine M. Salvador." Nagpalakpakan ang lahat, halatang masaya ito para sa amin ngunit di mapapagkailang maraming nanghihinayang.

Baka nga nandidiri ito sa kanya. "Pasensya na. Ganito talaga ang mukha ko—malungkot, mukhang kawawa, pati ang buhay ko, puro hirap. Pero hindi mo na problema ‘yon." Pakiramdam ni Kaia, nakakatawa siya. Ikakasal na nga ang lalaki, pero pinilit pa rin siya sa ganitong bagay. Ano bang tingin nito sa kanya? Parausan?

Ang mga nurse naman ay pilit siyang pinapakalma, tuturukan sana siya nang pampakalma pero winawasik niya ang nurse. "Where's my wife!!!! Ipakita niyo sa akin ang asawa mo! Nasaan si Villa? Nasaan ang little kitten ko!" Sigaw niya. Bahagya akong napaatras sa narinig sa mga bibig niya. Pangalan ko... my wife.... bakit?

Noon n'ya lang nabatid ang lihim na pag-iyak ni Kryzell. Muli, nakita ni Kaizer ang kahinaan ng asawa n'ya. Alam n'yang sa kabila ng katarayan at katapangan ng kan'yang kabiyak ay nagkukubli pa rin ang isang mahinang babae. Iyon ang dahilan kaya hindi n'ya magawang lumaban kay Kryzell kapag nagagalit ito. His wife is as meek as a lamb. She's so sensitive and sweet.

Craige had spent his life running away from the idea of a wife, yet here was a woman who was ready to be one, only to be betrayed and thrown away like trash. "Mga manloloko... p-pinaglaruan nila ako,” bulong ng babae pero rinig na rinig iyon ni Craige, her voice thick with alcohol and grief. Tuluyan nang bumagsak ang kaniyang ulo sa counter, her small hand clutching the empty glass as if it was her only lifeline.