Novelas y relatos de Aba Nakakabasa Na Pala Ako

BAkit feeling ko, nakapasok na lahat? "Pwede bang tsaka na lang, ang sakit talaga.. Hi-hindi ko kaya, baka hindi kasya yan sa akin, ang laki kasi eh!" naluluha kong bigkas! sabi ko matapang ako pero bakit naiiyak ako ngayun?

Iniaabot niya sa akin ang baso, nakangiti pero may bahid ng mapanuksong tingin. Napakurap ako. "Uh… cheers?" Hindi naman sa mahina ako sa peer pressure—pero gusto ko na ring matapos ang pang-aasar nilang masyado raw akong seryoso sa buhay. Ang problema, wala akong tolerance sa alak. As in, zero. Kaya naman pagkalipas lang ng ilang tagay, parang lumulutang na ang kaluluwa ko palabas ng katawan ko.

Bwiset talaga oh, hindi nakikisama! Awkward akong tumawa. "Ah hehehe nakita mo na pala 'yun? Sabi ko sa 'yo bibigyan kita, 'di ba? Oo, mainit nga kaya madaling mamula ang pisngi ko. Gan'on talaga ang balat ko." Napainom ako ng tubig sa baso.

Akala ko ba ay may mangyayari sa aming maganda ngayon, bakit ako ang napagod? Nagpaganda ako tapos ganito lang...

Kahit mukha na akong tanga rito ay hindi ko pa rin mapigilan. Damn. I'm such a crybaby!

bakla pala 'to? Nagtaka naman ako nang hindi man lang sya nagulat o nagtaka na nakikita ko sya? Alam ba nya kaya ako nito sinusundan? "So, kasalanan ko pa ngayon? Ganon ba!" Kapal din ng mukha nito eh, sarap hambalusin! Napapakagat nalang ako sa labi dahil nanggigilgil ako sakanya pero pinipigilan ko lang talaga.

Nakakahiya. “A-asa ka! Assuming mo masiyado. Ako pa talaga ang nagmolestiya sa’yo ha?” Pagdepensa ko sa sarili at pilit na inaalala ang mga pangyayari kagabi ngunit wala talaga akong ibang matandaan.

Muli akong naglagay ng alak sa baso at inisang lagok ito. "Ang unfair mo naman.Akala ko espesyal ako sayo pero hindi naman pala. Minukbang mo lang pala ako tapos ngayon siguro nagsawa ka na. Madami pa sana akong gustong sabihin sayo. Madami sana akong gustong isumbong sayokaso mukhang hindi ka naman na magpapakita sa akin kaya okay na lang. Masasanay din ako."

Akala ko ba ay mahal na mahal mo ako? Bigla ay naalala ko ang sinabi niya sa akin…. “I have the right to know! Hindi yung para akong mababaliw sa kaiisip kung saan ba ako nagkamali. Parang gusto ko na lang tumalon sa tulay o barilin ang utak ko, dahil kahit anong umpog sa ulo ko, hinding hindi ko maunawaan kung bakit mo ako iniwan.”

Hindi ko alam kung ano ang isasagot ko. “Hindi ko alam kung ano talaga tayo,” sabi niya habang pinaglalaruan ang baso. “Alam kong mali, alam kong hindi dapat... pero sa tuwing tinitingnan kita, hindi ko kayang kumbinsihin ang sarili kong inaanak lang kita. I really like you. I want you. Halata naman sa lahat ng kilos nitong nakaraan, ‘di ba? I won't deny any of it.”