Abandoned Drugo Wattpad Mga Nobela at Kwento

Tinuro niya ako. “You two look so dangerous and powerful but the difference is Zymon hate me and you care about me.” He's about to hug me but I stop him by pointing a gun. “Dream high.” Sa mansion kami nagpatuloy ng inuman sympre, hindi mawawala ang pinakamamahal kong marijuana. Lahat naman kami tumitira no'n maliban kay Natividad na drugs ang dinadali niya, inupakan ko siya.

WADE'S POV: Sinubukan kong takasan ang madilim kong nakaraan, ngunit patuloy akong ginugulo nito at hinihila pabalik. Nang mamatay ang aking ina ay nag palaboy-laboy ako sa kalsada. Umalis ako sa poder ng mga Dela Vega at doon nakilala ko si Jerry, isang addict at drug-dealer. Kinupkop niya ako at tinuruan kung paano maging drug-dealer kagaya niya at dahil doon maaga akong nalulong sa bisyo at naging addict din ngunit isang gabing malagay sa peligro ang buhay ko ay natagpuan ako ng aking Kuya Joaquin, kinupkop niya ako at ipinasok niya ako sa rehab upang magamot ang aking pagkalulong sa bisyo.

Mabilis ko namang Pinaharurot Ang motor ko dahil ayukong maubusan ng Oras, mahalaga Ang bawat Segundo kaya Naman ay ilang minuto lang at nakarating na ako sa kinaroroonan ko. Bumaba Naman agad ako at inayus Ang Sarili ko, malamig ko namang tiningala Ang abandonadong Bahay. Mukhang pinupugaran na ito ng mga Drûg dealers dahil Marami Ang nakabantay Dito. May kalayuan ito sa mga tao sobrang tahimik pa ng Lugar na ito. Nag dahan dahan naman akong lumapit sa isang nakabantay sa gate. Sa likurang bahagi ako dumaan para di agad ako mapansin nag kakatuwaan Kasi Sila nag lalaro ng baraha.

Alam ni Tabita na makapangyarihan si Alex, kaya nakipaglaban siya upang manatiling nakatutok. Siya ay isang disiplinadong mandirigma, at hindi siya papayag na magambala siya. Kanina, napanood niya si Alex nang maagang nagpakatanga sa kanyang sarili na naghihintay na sunduin siya ng kanyang sasakyan upang patunayan ang isang punto at naghintay ng pagkakataon na mahuli siya nang hindi handa. Sa wakas, sinundan niya si Alex sa paaralan, kumpiyansa na wala itong pinaghihinalaan. Nang siya ay gumamit ng droga, at pagkatapos ay ginamit niya ito bilang isang droga. Akala niya ay wala na itong malay. Akala niya ay walang kabuluhan ang kanyang plano, ngunit masyadong mabilis na napawi ni Alex ang gam

Aidan’s (Danny) POV I rushed back at home when I got Lovalane’s call. Siya ang tumatayong caretaker ng mama ko who fell ill matapos kaming abandonahin ng walang kwenta kong ama. Nalulong siya sa bisyo at naging drug addict just to cope up the loneliness she felt back then. “Sir, si ma’am po, ayaw na naman niya uminom ng gamot at nagwawala na naman siya.” Nag-aalalang sabi ni Lovelane.

"Ang paghilom mula sa trauma ay nangangailangan ng panahon. Pagmamahal at pag-unawa ang pinakamabisang gamot. Hangad ko ang inyong panghabambuhay na kaligayahan." Habang pinapanood ang pag-alis ng sasakyan ni Dr. Yeaton, magkahawak-kamay na naglakad pabalik ang dalawa. Gayunpaman, sa mga sandaling ito, nakita na rin sa wakas ni Lola Jose si Erich. Matagal na siyang naghihintay sa labs ng building at balak na sanang umalis. Nawalan ng malay si Bryan sa bahay kagabi, at nang magpadala siya ng tao para bisitahin ito ay doon lang ito naisugod pabalik.

Magaling si Harold sa lock picking kaya siya inatasan ko na tumingin dito sa abandonadong gusali. Nang marating namin ang abandonadong gusali. Kaagad kami pumasok sa loob. Hawak ko pa rin ang kamay ni Rhianna. Namataan ko si Harold na nasa isang upuan at nakaupo. Nakatambak sa tabi niya ang mga bulto-bultong droga. "Napakatagal niyo naman." reklamo nito samin.

Nawalan sila ng kontrol sa sarili nilang pag-iisip. Doondin pumasok ang ilang tauhan ni Thaddeus. Napilitang mapanuod ni Maegan ang pinakamalupit at pinakademonyong senaryo: ang kawalan ng laban at pagkasira ng puri ng dalawa niyang kaibigan sa harap ng marami at naglalakihang mga tauhan sa loob ng Crestwood. Walang magawa ang dalawang alipores kundi sumunod sa epekto ng droga, habang ang mga tao sa paligid ay nakatitig lang nang malamig—walang kahit anong awang bakas sa mukha. "No! Please, tama na! Huwag!" histerikal na hiyaw ni Maegan.

Nagkunwari si Jazz na inaayos ang mga bote ng gamot sa harap niya at kaswal na kinausap ang doktor. “Dr. Cruz, ang galing niyo pong doktor. Bakit po kayo biglang mag-re-resign? Lilipat po ba kayo sa mas malaking ospital?” Hinilot ni Dr. Cruz ang pagitan ng kanyang mga mata. “Mahabang kwento... Nagkaproblema ang anak ko sa abroad at kailangan ng pera. Ako... hays, huwag na nga. Hindi ko na dapat ito sinasabi.”