About Demons Novels & Stories

Naupo ang kaniyang Ina sa kaniyang tabi. "Mom, I heard the High Priest visited before. Mayroon ba siyang sinabi sa inyo?" Luna looked at him confused. "Bakit mo iyan naitanong?" Trevor sighed. No one will help him if he will keep it himself. "Last night, I dreamed about meeting a demon. He is pale and his aura is dark. His eyes are scary." He start fidgeting his fingers. "I hear a lady begging someone to spare her life. She said she will do anything for them. The demon said a life for a life--"

Hayop. Uri ng nilalang na hindi tao pero maaring gamitin para sa tao. Demonyo. Para sa mga tao na hindi nakaakyat sa langit pero ginagamit rin para sa taong nabubuhay. Ang dalawang salita na yan ay gagamitin ko para ilarawan ang mga lalaking muntik na akong babuyin. Mga hayop sila! Wala silang kaluluwa katulad ng demonyo!

Hindi niya alam Kung bakit ganito katakot na lamang siya samantalang ng huling hinarap niya si Joshua ay walang mababakas na kahit anong takot sa buong katawan niya. Namumuo na sa isip niya ang mga maaaring mangyari sa kanya ngayon ikinakasal siya sa demonyong nasa harapan niya. Yes. Mr. Joshua Huxley is a demon. A devil man. Wala itong pinag kaiba sa mga magulang niya, mas Malala pa nga kung tutuusin sapagkat isa itong mamatay tao. Walang puso At kaluluwang kumikitil ng buhay.

Hanggang sa nakilala niya si Esteban, hindi niya inakala na ang imaheng demonyo na akala niya ay isang biro. Ano ang isang demonyo? Ang mga nakatayo lamang sa harap niya sa sandaling ito ay maaaring tawaging tunay na mga demonyo. Maliban sa kanya, ang natitirang ilang namatay sa sobrang pangit na mga postura. Nakita niya sa kanyang sariling mga mata ang ulo ng isang tao ay sumabog at tumulo ang dugo. Nakita niya sa kanyang sariling mga mata ang isang tao na disemboweled at nahulog nang hindi sinasadya sa kanyang mga organo sa kanyang kamay.

Malakas na bumukas ang mga pinto ng katedral. Napasinghap ang lahat ng mga bisita sa gulat. Nagkagulo ang mga media sa labas at mula sa liwanag ng araw sa labas ng simbahan, naglakad papasok ang isang bulto na parang demonyong umahon mula sa impyerno para maningil ng kasalanan. Si Aslan ang demonyong yun.

Kung gayon ay nasa impyerno na ito at pinapamunuan ang kaniyang sinasakupang mga demonyo? Paulit-ulit na napabuga ng hangin si Allyce. Gusto niyang magsisi sa nagawang maling kasalanan sa pagpapakasal sa isang demonyo subalit iba ang sinisigaw ng kaniyang puso. Tila tama ang lahat, tanging ang kaniyang isip lang ang kumukontra sa lahat. Dahil ba isa siyang relihiyosang babae? O baka hindi niya lang tanggap na isang demonyo ang napakasalan niya. “Tapos ka na riyan, Allyce?”

"Kelan ba nagsimula ang ganito? You're familiar with Orcs right? Sila kasi ang naabutan ko." Tumango naman si Tonet. "Naisdiscuss na po yan sa min. Kasama yan sa Demonology pero pahapyaw nga lang. Ang Demons ay nagsimula tatlong dekada na amg nakakaraan. Sa isang maliit na bayan ng Kimera nagsimula. Nagkaroon doon na malaking sigalot at nagkaroon ng agawan ng trono sa isang maliit na bayan doon. Nagkimkim ng pagkamuhi yung taong natalo hanggang sa isang araw ang nangyari na lang ang mga phase na ito sa taong yun. Ang mas nakakatakot, hindi kailangan na may kikimkimin ka na galit para maging demon ka, dahil kaya nilang humawa. Para itong sakit na nakakahawa kung gugustuhin nila. Ayon sa repor

tanong ni Skylar. Huminga ng malalim si Cranos bago magsalita. “Iyan ang kaluluwa ng demonyo. Gumamit ng ibang enerhiyia ang mga dmeonyo, tao, at mga diyos para sa kani-kanilang pag-cultivate. Mayroong elixir field ang mga tao, fairy soul naman ang mayroon sa mga diyos, at fiend soul sa mga demonyo.

What’s making him nervous, on the other hand, is the fact that this demon wasn’t one of those that he memorized. And... What if it’s a demon that was never written in any books? Ibig sabihin, lower demon ito. Hindi gaanong malakas pero dahil supernatural at hindi niya madalas na makaengkwentro, nahihirapan siya. “She’s... She’s strong... Hm, her mana core is feeble but... She’s strong,” it added.

Ang ngising malademonyo. Napailing ang binata. "Jeanna, Jeanna, Jeanna." Isang halakhak ang pinakawalan nito. "Sa tingin mo, naniniwala ako sayo?" Nanigas ang panga niya sa pagpipigil. Kung pwede lang ay sinampal na niya ang binata, pero alam niyang mas lalo lang siyang hindi makakaalis dito. Lalo na ngayon at nasa mga mata ang pagnanasa nito sa kanya. Ang mga matang pinaghalong sa anghel at sa demonyo. Bagay na bagay sa napakagulong pag-iisip ng binata. Bagay na bagay sa maitim na budhi nito, at ayaw man niyang aminin, bagay na bagay sa gwapo nitong mukha.