About My Life Story Novels & Stories

may pagtatampo ang boses na sabi niya sa akin nang pakawalan niya ako. "It's a very long story. At sa susunod na pagkikita natin kapag may free time ka ay ikukuwento ko sa'yo ang mga nangyari sa akin this past ten years," nakangiting sabi ko nan sa kanya. Natutuwa ako na muling makita ang nag-iisa kong malapit na kaibigan noong high school ako. Noong mga panahong baliw na baliw pa ako sa iisang lalaki. "I have lots of free time," nakangiting biro niya sa akin. Hindi pa rin nagbabago si Peter dahil palabiro pa rin ito.

Ang daldal nyo kase eh. Sya nga pala Ang boy best friend ko simula kinder Hanggang ngayun. Sya si Matthew mcmillen 19y/o naka tira din sa earth and lumilipat sya minsan sa Jupiter. And Ang kinuha nyang course sa college is medtect din. * * *Kring kring* Hehe ito talaga Ang pinaka hinihintay ko Ang break time. Tumayo na ako at aakmang lalabas na Sana ng tawagin ako ni matt matt.

"Alin sa mga 'yon? Maraming ganap sa panahon ko. Baka nakarating na tayo sa bahay mo pero hindi pa rin ako tapos sa kwento ko." Sandali siyang tumingin sa akin. "Tungkol muna sa iyo. Sino ba si Seraphim Santiago?" "Naku! 'Wag mo na alamin ang tungkol sa buhay ko. Masyadong trahedya ang life." "Wala namang masamang ikwento ang tungkol sa buhay mo. Maski ang buhay ko'y isa ring trahedya."

"Kung okay lang sa'yong i-kwento sa akin. Pero kung ayaw mo at wala kang tiwala sa'kin, pwede namang huwag na." I faught the smile that wanted to cross my lips. Does she care? "It's fine, it's not like I'm keeping my past a secret. Even Zac knows, pinaimbestigahan n'ya kasi ako." "So..." she trailed, "what's your story?" hen she asked. "I was an orphan," I started. Hindi siya ang unang sinabihan ko ng nakaraan ko pero nanduon pa rin ang kaba sa dibdib ko sa hindi ko maturong dahilan.

"Bakit ba kasi mas ginusto mo ang ganitong buhay, bebs? Hindi ikaw ito eh. Hindi ito ang kinagisnan mong buhay." Tumingala ako para pigilan ang luhang gustong tumulo mula sa mga mata ko. "Masyadong maraming nangyari sa buhay ko pagkalipat natin dito sa Cebu, bebs. Pero kung tatanungin ako kung may babaguhin man ako sa mga nangyari ay wala, wala akong gustong baguhin. Dahil ang pinakamagandang nangyari sa buhay ko ay nang pinili kong mamuhay sa isang simpleng apartment. Magtrabaho sa isang coffee shop. Makakilala ng mga bagong tao. Magkaroon ng ibang kaibigan. At higit sa lahat, ang mapalapit sa taong gusto ko."

And I need to admit that I had an unforgettable journey. Isang karanasan na sinubukan ako sa maraming beses at paraan. Kahit ang buhay ko ay nalagay sa alanganin. Sabihin ng swerte lang na hanggang ngayon buhay pa rin ako. Hindi maipagkakaila na challenging din ang mga experience ko. This journey gave me so many lessons in life, turned me into someone that I didn't think of becoming before.

“Ang puso ko. Dahil kahit anong plano ko noon, hindi ko inasahan na mahuhulog ako sa isang taong dapat sana ay collateral damage lang sa kwento ng paghihiganti ko.” Hinaplos ko ang dibdib ko, ramdam ko pa rin ang bigat sa mga alaala. “At ngayon, andito ako. Hindi na bilang Mafia. Hindi na bilang CEO. Kundi bilang isang taong sumusubok magsimulang muli—at umaasang may makikinig, kahit isang beses lang, sa totoo kong kwento.” Tahimik ang buong hall.

Ma loko kasi itong si Trix. Nag kuwento din ako sa kanya ng naging buhay ko matapos nung naudlot naming venture. Kung nabigla ako na engaged na pala siya, mas nabigla siya sa naging buhay ko sa poder ni Auntie Vanessa. "No... no... You're kidding!" Natawa ko sa reaction niya. "Totoo kaya! Ilang taon na akong barista sa coffeeshop. To complete the story," yumuko ako at hininaan ang aking boses, "I'm a university scholar with sponsors."

" Focus and move forward. You need to focus on yourself and on your goals and the rest will follow. Forget about the hardships, the struggles and the failures. It's only small part, something that will add up to the spice of your journey into becoming a successful one. Remember, if you want to become successful in life you should learn how to focus." They all nodded and I smiled. "Thank you Attorney Torrecelli, you're such an inspiration." I smiled at my students and said my goodbye. I need to go home early. For the past five years I don't have any news about what I left in the Philippines. I totally cut my connections with them. I started a new life as a new me with the help of my father...

Sabi nila minsan din lang ito darating at kung pakakawalan mo maaring hindi na muli pang babalik. Ako si Khaye. Sisimulan kong ibahagi sa inyo ang buhay ko, ang aking masalimuot na landasin at ng buhay pag-ibig naming ng lalaking bumuo sa akin at ng aking nagkawatak na pamilya. Paano ko nga ba sisimulan ang aking paglalahad? Para mas malinaw ay babalikan ko ang lahat ng aking naging simulain.