About My Life Story Novels & Stories

Bahagya pa siyang natawa. Kanina pa siya nagkukwento. Ngayon naman ay kinukwento niya kung paano siya naging isang CEO. Walang imik lang akong nakikinig kasi ayokong maging marupok. Pero aaminin ko na may part sa akin na natutuwa na kinukwento niya ang buhay niya sa akin. “Anong plans mo after graduation?” tanong niya kasi wala man lang akong naiambag sa kunwaring ‘kwentuhan’ namin.

Napapailing na lang ako at nag-tipa ng isasagot sa kanya. Me: Kwento mo life mo dali o kahit ano na related sa’yo. Yung lovelife mo ganon. Anonymous: Life ko? Hmmm... Anonymous: September 17, 2001 ako pinanganak. Manila baby. Hobby ko mag-basketball, maglaro ng computer games, magbasa, manood, magluto. Future Pilot. Napalabi ako sa mga nalaman. Future Pilot, huh? Sabagay, mukha naman sigurong may ibubuga talaga ‘tong lalaking ‘to.

"enough about me. tell me your story." nagsalubong ang kilay ni kaylee sa sinabi nito. "there's nothing much about me. it's just my parents doesn't want me to live on my own and i don't have freedom, that's just it. my story is not that tragic, but it still makes me sad knowing na pinagkaitan ako ng kalayaan ng mga magulang ko." she said na may malungkot na ngiti sa mga mata nya. "having a parents like them is actually not so ideal but i do love them and i think they're trying to change now and i think that's all that matters." ngumiti siya sa asawa nya na nakatitig sakanya.

" Iyun ang ibig kong sabihin. Wala naman akong nalalaman sayo! Ikaw na nga nagsabi na ngayon lang tayo nagkita. Ano naman ang alam ko diba?!'' Pwera nalang kung ibabahagi mo ang kwento ng buhay mo. Wala akong balak ikwento sa ibang tao ang kwento ng buhay ko. Oh' kung ano ang nangyayari sa pamilya ko,lalo na sa mga taong hindi ko naman kilala.

I said firmly. Hindi pa rin kasi ako komportable na ikuwento sa kanila ang totoong nangyari. Iyon na ata ang parte ng buhay ko na ayaw ko nang malaman nila. Alang-alang na rin sa privacy ko at sa dignidad ko.

Ang laman ng storyang iyon ay kwento ng buhay ko lahat ng problemang pinagdaanan ko simula ng mawala si papa ay isinulat ko roon. Our relationship may not be smooth like a fur carpet. I still want to thank God, for all the obstacles who tried to make me fall to the ground. The obstacle who tried our relationship that made us believe in second chances. After all of the problems that I had, atleast I'm here, I found my home. Having him in my life is such a beautiful dream. A beautiful dream that I don't want to end anymore. This is not my dream life after all, but he made it possible for me to dream and live this life with him.

Huminga siya ng malalim, “It’s a long story.” “Try me, I’m willing to listen,” kibit balikat na sabi nito sa kanya. “Bakit hindi ikaw ang magkwento ng tungkol sa love life mo?” aniya dito. “Hah, kulang ang isang araw para magkwento ako ng tungkol sa love life ko. But to cut the long story short, iyong love life ko, parang iyong mga ipinipinta ko, abstract at colorful,” anito sa kanya. Huminga ito ng malalim, “Kapag naalala ko iyong mga nangyari sakin, parang gusto ko na namang mag-smoke. May sigarilyo ka?”

tuloy-tuloy niyang pagkukwento roon. Napatango naman ako habang nakikinig sa kaniya. Lima or anim na taon yata ang age gap naming dalawa kaya naman sa simple at maikling kwento niya na 'yon ay may nakuha akong aral. Syempre ay mas marami na siyang karanasan sa buhay kaysa sa akin.

"Time is up class, that's all for today." Nakangiti kong sabi sabay pahid sa kaonting luhang namuo sa gilid ng mga mata ko. Tiningnan ko sila isa-isa, wala ni isang tumayo sa kanila. Ang iba nagpapahid pa ng luha, habang ang iba naman ay nakayuko. I just finished telling them some parts my life story. Those parts that I can only share. Yung parte ng buhay na pakiramdam ko pwede ko lang ibahagi at hindi na mabigat sa puso ko.

“And you’re the only one who made me feel warm. You’re so warm, Fevianna. Nakakadala.” Nanindig ang mga balahibo ko nang bigla nitong banggitin ang totoo kong pangalan. “And because of that, mabilis akong naging komportable that I almost tell you my whole personal life story,” umiiling na saad nito habang nakangiti. “Are you aware that you’re telling it to the wrong person?” tanong ko. “No. You are not a wrong person.” Napalunok ako nang bigla itong tumingin nang seryoso sa akin.