About My Life Story นิยาย & เรื่องราว

Huminga siya ng malalim, “It’s a long story.” “Try me, I’m willing to listen,” kibit balikat na sabi nito sa kanya. “Bakit hindi ikaw ang magkwento ng tungkol sa love life mo?” aniya dito. “Hah, kulang ang isang araw para magkwento ako ng tungkol sa love life ko. But to cut the long story short, iyong love life ko, parang iyong mga ipinipinta ko, abstract at colorful,” anito sa kanya. Huminga ito ng malalim, “Kapag naalala ko iyong mga nangyari sakin, parang gusto ko na namang mag-smoke. May sigarilyo ka?”

Sobrang nakakamiss na dito. Napatingin ako sa paligid at mukhang kakaonti palang ang mga customers. Humigop ako ng kaonti sa drink ko at iginilid ko na ito. Nilabas ko ang laptop na bitbit ko at binuksan ito. I may looked like a jobless person but I do have work. I’m a freelance writer, whose books are popular nowadays but I kept my life private hence nobody knows me… yet. Nagsimula ako magsulat no’ng patapos na ako sa high school ay dinala ko ito hanggang sa kamatayan ko.

Bahagya pa siyang natawa. Kanina pa siya nagkukwento. Ngayon naman ay kinukwento niya kung paano siya naging isang CEO. Walang imik lang akong nakikinig kasi ayokong maging marupok. Pero aaminin ko na may part sa akin na natutuwa na kinukwento niya ang buhay niya sa akin. “Anong plans mo after graduation?” tanong niya kasi wala man lang akong naiambag sa kunwaring ‘kwentuhan’ namin.

Napapailing na lang ako at nag-tipa ng isasagot sa kanya. Me: Kwento mo life mo dali o kahit ano na related sa’yo. Yung lovelife mo ganon. Anonymous: Life ko? Hmmm... Anonymous: September 17, 2001 ako pinanganak. Manila baby. Hobby ko mag-basketball, maglaro ng computer games, magbasa, manood, magluto. Future Pilot. Napalabi ako sa mga nalaman. Future Pilot, huh? Sabagay, mukha naman sigurong may ibubuga talaga ‘tong lalaking ‘to.

" Iyun ang ibig kong sabihin. Wala naman akong nalalaman sayo! Ikaw na nga nagsabi na ngayon lang tayo nagkita. Ano naman ang alam ko diba?!'' Pwera nalang kung ibabahagi mo ang kwento ng buhay mo. Wala akong balak ikwento sa ibang tao ang kwento ng buhay ko. Oh' kung ano ang nangyayari sa pamilya ko,lalo na sa mga taong hindi ko naman kilala.

I said firmly. Hindi pa rin kasi ako komportable na ikuwento sa kanila ang totoong nangyari. Iyon na ata ang parte ng buhay ko na ayaw ko nang malaman nila. Alang-alang na rin sa privacy ko at sa dignidad ko.

Ang laman ng storyang iyon ay kwento ng buhay ko lahat ng problemang pinagdaanan ko simula ng mawala si papa ay isinulat ko roon. Our relationship may not be smooth like a fur carpet. I still want to thank God, for all the obstacles who tried to make me fall to the ground. The obstacle who tried our relationship that made us believe in second chances. After all of the problems that I had, atleast I'm here, I found my home. Having him in my life is such a beautiful dream. A beautiful dream that I don't want to end anymore. This is not my dream life after all, but he made it possible for me to dream and live this life with him.

"Time is up class, that's all for today." Nakangiti kong sabi sabay pahid sa kaonting luhang namuo sa gilid ng mga mata ko. Tiningnan ko sila isa-isa, wala ni isang tumayo sa kanila. Ang iba nagpapahid pa ng luha, habang ang iba naman ay nakayuko. I just finished telling them some parts my life story. Those parts that I can only share. Yung parte ng buhay na pakiramdam ko pwede ko lang ibahagi at hindi na mabigat sa puso ko.

“And you’re the only one who made me feel warm. You’re so warm, Fevianna. Nakakadala.” Nanindig ang mga balahibo ko nang bigla nitong banggitin ang totoo kong pangalan. “And because of that, mabilis akong naging komportable that I almost tell you my whole personal life story,” umiiling na saad nito habang nakangiti. “Are you aware that you’re telling it to the wrong person?” tanong ko. “No. You are not a wrong person.” Napalunok ako nang bigla itong tumingin nang seryoso sa akin.

"I know that every one of you who are here tonight mostly are from a well known family and famous clan in and outside the country. Telling you about my achievements will only bore you,so instead let me tell you my story." The crowd cheered maybe not expecting that I will just tell them a story. Mas mabuti nang sa akin manggaling na galing ako sa hirap. Alam ko pagkatapos nitong gabing to dadagsain ako nang mga issues kaya mas mabuting unahan ko na. "Gusto niyo ba yon?" I heard them laughing and clapping their hands as they nodded their heads in unison. "Actually this is my favorite story of all times. A story of hardships, struggles and survival. Maybe karamihan sa mga andito ngayon ay hindi