Novel & Cerita Abraham Quintanilla

Nahagis tuloy ni Marilyn ng 'di oras si Hikun stuff toy kay Elaine na nasalo naman ng babae. "Abraham, ikaw pala." gulat na sabi ni Marilyn habang nakatingin kay Abraham na seryoso at malalim ang tingin kay Yñigo. "Nandito lang pala kayo ni Elaine," sabi naman ni Abraham na nakatingin pa rin kay Yñigo. "Ako nga pala si Yñigo Buenavista." alangang pagpapakilala ni Yñigo kay Abraham. Napansin yata nito na parang hindi maganda ang mood ni Abraham.

At sumali na rin ako sa tawanan. “Shit! Sino ba nakaisip nyan? Wika ni Jc sa gitna ng halakhak niya. “Syempre, no other than Janica Aquino aka Otso. The great co-founder of kabaliwan.” Natatawa ko pang sagot. At muli ay humagalpak silang dalawa sa tawa. Grabe sila. Sobrang tawang-tawa sila. Baka kailangan na namin ng paramedics dito. Nababaliw na kasi ang dalawang ito.

And her happy moments. Papa Cornelio welcomed us. His smiling at us. Kahit pa nakakalungkot na nakakulong sa wheelchair ang isa sa mga kilalang tao ng Stay. Fe. The great Cornelio Montejar the mango magnate of the province. Ang istrikto nitong personalidad at bumait nang dumating sa buhay namin si Abby. Papa was always amazed of his apo. And very proud of her. Hawak na ni Papa ang microphone sa kanang kamay habang may wine glass sa kaliwa.

GENIEVA I just watched Antonio Funtanilla—thirty-eight years old, a wealthy billionaire here in Biñan, Laguna. He kept puffing on his cigarette while holding a beer, laughing with his friends. He looked in my direction and subtly signaled for me not to come out and to hide if possible, but I didn't listen to him.

Isinama ko rin sina kuya Pako at kuya Kiboy, mga pinsan ko, para may backup ako dahil sabi ni Fatima na huwag na ako umasa na sasama sakin ang lalaking nakabuntis sa kanya, lalo na kung ako lang mag-isa ang makikipag-usap. Kita ko ang isa-isang pagsidatingan ng mga tao na dadalo sa kasal. Halos lahat ay nakasakay sa magagarang sasakyan. Nanlaki pa ang mga mata ko ng makita si Senadora Rhea Alcaraz, ang isang senador na inindorso siya ng Papa ni Gabbi noong eleksyon. Isa rin siya sa mismong namigay personal ng relief noong binagyo ang provinsya namin. Nakipag-beso si Senadora sa ilang kababaehan na nasa labas bago pumasok sa loob ng simbahan.

Tila ba pinagsisihan ko na ang aking pagtatanong niyon dahil parang papatay ang talim ng kanyang mga mata. “Remember my name until you die, woman. Remember this name that will make your life miserable because of your uncle’s debt. I know this is unfair on your part but I can’t trust your beauty, Renata. So, take note of this, knowing my name is sealed with your blood. There’s death that awaits in the end. I am Quinton James Vera, and knowing me will ruin your life,” nakakatakot ang boses at tono niya nang sabihin niya ito.

“Salamat po, coach, una na po kami.” Hinigit na ‘ko ni Quen palabas sa silid na ‘yun pero nanatili pa rin ang mga mata ko sa cell phone ko. Unti-unti kong naalala ang mga kwento sa akin ni Kuya noon tungkol kay Abraham at kung hindi ako nagkakamali, madalas niyang banggit ang pangalan na ‘yun sa’min. Abraham is his best friend, partner in crime, his companion, and his brother by soul. Basta isang araw na lang, nagtaka kami ni Ate kung bakit hindi na niya binabanggit ang pangalan na ‘yun at kung bakit iniiwasan niya ang tungkol don.

utos ni Padre Tiago. Nataranta akong lumapit at aabutin ko sana ang kanang kamay niya ngunit nakasuksok iyon sa kanyang bulsa. Babawiin ko na sana ang kamay ko dahil baka hindi rin lang niya i-aabot ang kamay niya ngunit nagsalita siyang muli. Ubos na rin ang tabako niya na ngayon ay nasa ash tray na. "Nagdala ka pa ng pasanin mo Santiago. Mahihirapan ka lang sa paggawa ng mga bagay na iyon kapag mayroon kang bagaheng ganito," wika ni Padre Isagani.

depensa ni Jaqui. “Opo nga,” giit niya nang tingnan siya ng mag-ina na animo’y hindi totoo ang sinasabi nya. “Saka, s-sino nga ulit iyon? Amigo? Sino ba iyon? Artista ba iyon?” Kinuha ni Clara ang cellphone nito at may tinipa doon. “Hindi siya artista, konsehal siya sa Poblacion. At siya lang naman ang nagiisang anak ni Amanda Imperial at Senator Abuel.”

“Mr. Z…” Leon remained silent on the other end of the line, his eyes devoid of emotion as he watched Shann happily play at Kiddiezooo. “I saw Ms. Caballero with a man…” A corner of Leon’s lips lifted, almost as if he was pleased by the news. Shann, looking at his brother-in-law, gave an approving sign before running off to play. “Interesting, who’s that lucky boy?” “His name is Quintin Miguel Esguerra, twenty years old, campus heartthrob, team captain, and—” Lucca hesitated as he heard a soft chuckle from Leon. A chill ran down his spine.