Absolute Boyfriend Novels & Stories

wala naman talaga akong boyfriend nasabi ko lang 'yun dahil sa inis pero hindi kailangan umamin dito. "Bahala ka." Akmang maglalakad na ako paalis ng bigla nitong hinaltak ang aking braso. "Ano b--" natigil ako sa aking pagsigaw ng makita ang matalim niyang tingin, totoong nakaramdam ako ng takot. "Sagutin mo ako ng maayos Celeste" "Sinagot naman kita ah" Ani ko "I know na wala kang boyfriend kaya huwag mong sasabihin saakin na meron!" madiin nitong ani ngunit nagtaka ako na paano naman nito na nalamang wala naman talaga akong boyfriend!

Pabirong sabi nya sakin habang nakangiti. "Makulit ka talaga, sige na nga, pasalamat ka pagod na ako maglakad. Lets go" may pagkamaldita Kong Sabi sa kanya habang papasok sa kotse nya but he just look at me and smile again. Kapag nagtuloy tuloy pa ang nararamdaman Kong ito, siguro sya yung magiging first love ko. Gusto Kong subukan, tingin ko naman lahat ng pinapakita nya sakin totoo and I think I have nothing to worry in terms of his attitude Kasi nakikita at nararamdaman ko na he is so caring and gentlemen.

Binalingan ako ni Athalia at masuyong nginitian inilahad ang kamay sa akin. "Adrian, si Luke pala boyfriend ko." pagpapakilala niya sakin kay Adrian. Binalingan naman ako ni Athalia at inilahad ang kamay kay Adrian. "Luke, si Adrian, matalik kong kaibigan simula kolehiyo." pagpapakilala sakin ni Athalia kay Adrian. Inakbayan ko si Athalia, para iparating kay Adrian na pag-aari ko si Athalia. Kung napansin man iyon ni Adrian, wala na akong pakielam. Inilahad ko ang aking kanang kamay kay Adrian.

Kung ganoon, hindi siya maaaring manahimik. “Kung kaibigan lang po kayo,” mahinahong sagot ni Avery, ngunit matalim ang laman ng salita, “mas lalo pong hindi namin dapat kayo abalahin. Baka kasi magka-misunderstanding ang iba at isipin na mag-boyfriend at girlfriend kayo ng second young master.”

Buti na lang nang bisitahin ang kapatid sa hospital nito ay nakita niya kakilala noong highschool na si Aiah. "Huwag kang mag-aalala. Magaabot-abot din ako sa iyo." "Kahit huwag na, alam ko naman na kapos din kayo. Isa pa, trabaho ko ang alagaaan ang pasyente. Kasama naroon si Aaron." "Salamat." Puno siya ng pag-asa nang lumabas ng hospital. Isang malalim na hininga ang ginawa niya nang tingalain ang lugar kung saan komportable ang kapatid.

"Hindi ko siya pinapalabis; deserve niya yan. Ako ang bodyguard niya, subordinate niya." Tawa si Ayden sa words ko. Siguro para sa kanya, first time na nakikita niya ako na ganito—resigned at submissive sa babae. Hindi ako interested sa intense na relasyon sa kahit sinong babae, pero hindi ibig sabihin na hindi ko pa naramdaman. Kung sabi ni Ayden, hindi ko ma-deny. "Are you in love with that girl, eh? Ang nakikita ko, attractive siya. Pero mas gusto ko yung cousin ng ex-fiancé niya," dagdag niya.

“Hindi madali na makalimutan ang lahat ng nangyari.” “Mama, hindi ako apektado,” ulit niya pa na parang may pinapatunayan. “Nagsasabi lang ako na baka panganib siya sa atin.” “He’s not,” kumpyansang wika ng Daddy niya. Kapagkuwan ay masungit na umismid ito. “I would prefer Altero Del Harrio anytime of the day, than your boyfriend.” Sa pagkakataong iyon, ay si Mihrimah naman ang umirap. “He’s not a boyfriend. We’re dating but not a boyfriend. More like a companion.”

“No! No! No!” Tumalikod si Gabe, humigpit ang yakap sa kanyang asawang si Atticus. Siya ang pinakaunang apo ng pamilya kung kaya naman buhos na buhos sa kanya ang pagmamahal ng mag-asawa bago pa man dumating ang mga kapatid at ibang pinsan niya. Hindi niya maitatanggi na sobrang apektado niya rin sa nangyayaring iyon. Nais man niyang yakapin ang matanda, pinilit niyang pigilan ang sarili upang i-share siya sa ibang mga kapamilya na naroon. Kinuha na niya ang pagmamahal nila noon, pati ba naman ngayon kanyang kukunin pa rin iyon? Hindi siya sobrang makasarili sa pamilya.

“I hate what this is doing to me.” His hand slid carefully into my hair. “You think I don’t?” Emotion cracked through his control. “For years, I watched him keep you.” My breath caught painfully. “And every time you smiled at him…” His voice lowered dangerously. “…I wanted to burn the entire world down.” My chest tightened. This wasn’t an attraction anymore. This was devastation. Adrian looked at me like I was the last thing keeping him human. And maybe I was. The thought terrified me. Then—

Kumunot ang noo ni Adrian, kunwari nagtatampo. Napatawa si Althea. “Huwag ka ngang assuming. Pero fine—boyfriend, protector, partner, lahat na. Happy?” Adrian leaned closer, his voice a whisper. “I’ll be happier kung halikan mo muna ako.” Rolling her eyes, kiniss siya ni Althea sa pisngi. Pero bago pa siya makalayo, hinila siya ni Adrian at marahang hinalikan sa labi. Hindi ito yung intense, kundi yung simple pero puno ng warmth—parang good morning na rin mismo.