Novel & Cerita Academia Outfit

Sa ibabaw ng kanyang damit ay isang asul na graduation gown na umaabot hanggang sa kanyang bukung-bukong. Ang kanyang buo, kulot, at ginintuang kayumangging buhok ay halos nakasuksok sa kanyang graduation hat para magkasya. Nagsabit siya ng itim na tote bag sa kanyang balikat, at sa bag na ito ay may mga libro mula sa kanyang locker, ilang handout, nobela, at maging ang scroll na ibinigay sa kanya ng vice-chancellor.

" Vera. I nodded. I take a glance at the back where she was. She's wearing a revealing dress as if she was about to go to the bar and has very thick makeup on her face. "What kind of clothes Is she wearing? I didn't know our school allowed that kind of outfit!" Vera exclaimed. She’s right. May tamang attire na sinusunod ang University, ayos lang ang sexy clothes but not so revealing tulad ng suot niya. Umismid si Christine. ''Ilang beses na yan nasaway pero patuloy pa rin sya!'' inis na sabi nito. ''How did you know?'' Vera asked. ''Syempre narinig ko usap-usapan sa building nila.''

Tanga ako kung hindi ko yun mapapansin. Una namin nilibot ay ang paligid. May mangilan ngilan na mga estudyanteng pakalat-kalat at iba na rin ang uniform nila. The uniform is not now based on what class are you. Celestial or Knight or Government. Pareho na lahat and the uniform looks normal to me. They are kinda look good somehow. Malayo ito sa naging uniform ko dati na para kaming mga ewan. White long sleeve with university collar black tie and pleated skirt na medyo maikli and they are wearing heels. They look so human to me. Di tulad ng dati na akala mo nakacosplay ka.

Lagi itong on-time lalo na sa mga importanteng usapan. Mabilis siyang kumilos at nagtungo sa pinto. Pagbukas niya, agad na bumungad si Professor Kent. Nakasuot ito ng puting long-sleeved polo na nakatiklop hanggang siko, dark khaki chinos, at brown leather loafers. May suot din itong simpleng relo at manipis na eyeglasses. Malinis, disente, at gaya ng dati ay may dala itong mahinahong aura.

Hindi pa nakakalayo si Tania; malaki ang tsansa na magkasalubong pa rin sila sa loob ng research institute. Kaya naman, ipinahubad ni Professor Cayetano kay Nixie ang suot nitong coat at pinasuot ang kanyang sariling black executive jacket—medyo malaki ito kay Nixie at nagmukha siyang matanda, pero wala na silang ibang magagawa.

Pero dahil medyo may kalayuan ang university dito ay maaga akong handa. Matapos kong maligo ay nag bihis na ako ng aking uniform. White long sleeve ito, at black fitted skirt naman ang pang ibaba. Mayroon rin akong suot na black na coat na may school logo sa kaliwang part ng coat. Nag suot din ako ng white long sock. Gumamit muna ako ng tsinelas dahil ba-baba muna ako papunta sa kusina. Tulog pa si Trevan. Maaga pa naman kaya hindi ko s'ya ginising.

Hindi ko alam kung makailang beses ko nang tiningnan ang aking sarili sa harap ng salamin. Pang sampo na siguro kung hindi ako nagkakamali. Nakasuot ako ngayon ng pencil cut skirt, white top at isang itim na blazers. Two inch black heels naman sa paa ako. Ang huling araw na nagsuot ako ng ganitong damit ay noong thesis defense nila. Pero ngayon na nagtatrabaho na ako sa kompanya ay araw-araw na akong mag-susuot ng mga ganitong damit. Corporate attire.

Ngayon lang niya naisip na suotin 'yon dahil hindi maaring makita ng lahat ang mukha ni Doctor Acinea. "Move! Move fast! That woman is sly. Every woman wearing red dress is a target!" rinig niyang utos ng lalaking nakasalubong niya. Nakasuot ito ng suit and tie kaya alam niyang personnel ito ng security ng buong building.

Nakatulog na lang ako sa pagbabasa hanggang sa nagising ako dahil sa liwanag na tumatama sa mukha ko. Good thing about Aurea University, it doesn't require the students to wear uniforms. Wala din naman silang dress code kaya malaya kong naiisuot ang gusto ko. I have freedom to express myself through my styles. I picked a pastel green outfit to start my day with refreshments. It was a three-inches above the knees skirt paired with a white halter corset-top. Pinatungan ko iyon ng pastel-green cardigan bago ko isinuot ang isang pares ng off-white closed shoes ko na mayroong three inches heels.

Her university is just a few minutes away from mine. I spotted her at the entrance of the university. She was wearing sunglasses, a black backless dress, and YSL shoes. Her university actually allowed backless dresses? Well, she is Jennica Rie Constantine. “Ganda ah,” I said. Well, she was. She just smiled at me when she saw me. I opened the car door for her. “How’s your friend?” I asked, though I already knew what had happened—Cesar had reported it to me this morning.