Accidentally In Tagalog Novels & Stories

Hindi lang kasi simpleng away o samaan ng loob ang mayroon sa amin na gaya ng iniisip niya. “I’m sorry… kasalanan ko. Mali naman talaga na hindi ko ipinaalam sa `yo kung ano talagang klaseng pill ang ibinigay ko sa `yo. Alam ko kasi kung gaano ka ka-prudish at gusto ko lang naman talagang makatulong. But instead of helping, I think I just put you into a big trouble. Sorry talaga, girl. Alam kong hindi maaayos ng ‘sorry’ ko ang lahat. Pero puwede kitang damayan sa lahat ng pinagdadaanan mo ngayon. Umiyak ka lang kung kailangan. Baka makatulong maski paano.”

"Alam mo ba kung anong sabi niya nang makita n'ya ang mukhang 'to? Luke ang sabi niya, 'Do I know you?' Do I know you! Na para bang hindi niya ako hinalik-halikan dati nung lasing ako—Luke, sinasabi ko sa 'yo ang kapal ng mukha ng gagong 'yon!" 'Pang-ilang beses na ba niya 'yang sinabi?' Nag-iwas ng tingin si Luke at sinabi, "'Di ba't maganda 'yon? Nakalimutan na niya 'yong nangyari. P'wede na kayong umarte na para bang 'di nangyari 'yon." "Luke, hindi sagot sa problema ang paglimot. How about, mag-sorry siya sa akin tapos mag-friends na kami ulit?"

Reply niya with a smiling emoji in the end. "I know that I've been waiting for two years and that's fine, pero gusto ko lang malaman if may patutunguhan ba ito? Huwag ka sanang magalit, takot lang kase ako na baka may makilala ka and I want to know kung may pag-asa pa ba ako o wala na, huwag kang mag-alala dahil anumang sagot ang isagot mo, I'll be fine." Sent Halos hindi ko mapindot ang send button noong unaa pero naglakas loob ako para isend yun.

Doon ko lang napansin na ansakit sa balat ng init kaya pala sila naka long sleeves "Englishera pala iyan Karyo , halatang Mayaman at naligaw lang dito, mga Taga Manila " Nagtawanan sila , teka Anong meron hindi ba nila alam na naiintindihan ko sila .Napangiti ako ng awkward dahil wala ako sa mood para magalit "Sorry po pero nakakapag Tagalog naman po ako " bigla akong nahiya nang Ngumiti ang Manong na halos katabi ko na

) "Alam nyo po ba kung san nakatira si Aleng Paty po?" "Unsa?" (Ano?) "Taga manila ka dong? Di ko kabalo masyado og tagalog man." (Taga manila ka ba? Hindi ako masyado marunong ng tagalog) Ayy oo nga pala nakalimutan ko saglit na dapat mag bisaya ako. Napakamot nalang ako sa ulo. "Salamat nalang. Sige mo una nako te." (Sige salamat nalang, mauna na ako)

Nag-angat siya ng tingin sa akin “I was r*ped,” biglang lumabas iyon sa kanyang bibig. Nagulat ako ng marinig ang kanyang sinabi. Napatitig ako ng mariin sa mga mata niya upang matukoy kung nagsasabi ba siya ng totoo o isang kasinungalingan ulit. “And I’m sorry if I couldn’t tell you kung sino ang ama mo for I can’t recognize them all,” muling bumagsak isa-isa ang mga luha sa mga mata niya. I saw the pain and the anguish in those gloomy eyes of her. Napaawang ang mga labi ko sa biglaang rebelasyon niya. “It was a gang r*pe. Sobrang inggit na inggit ko noon kay Chezka dahil umaangat ang buhay niya sa Maynila habang ako’y nasa probinsya at kuntento na lamang sa pagtulong sa Lola Belen mo sa pa

Hindi na lang ako umangal pa, baka kung saan pa mapadpad kapag nakipag-away pa ako. Nang matapos, naglakad naman kami pabalik. Panay naman mga kuwento niya sa akin habang ako ay puro tango lang ang isinasagot. Halos wala na akong maintindihan sa mga pinagsasasabi niya, eh. As we were walking, I accidentally bumped a woman. “Pasensya na.” Saka ito nagmamadaling umalis.

Cheese sauce nakikilabutan ako sa ginagawa ko ( I miss you kiddo.) Teka what? Nag buffing yata yung utak ko. Wait wait wait, may nakakamiss kay-- " Miss mo ko?" ( Thank you for sheltering me. But I can't go back in your house anymore.) In our house? DITO? " Dito sa bahay?" may nakapunta na ba dito sa bahay, hindi ko manlang alam? ( What happened lately was just an accidental chance, kung ano mang nangyari nung gabing yon I'm very sorry I promise it will never happen again. I'm so sorry.)

Akala mo talaga naintindihan ang sinabi ko. “I’m sorry, it wasn’t my intention to be rude. Kung nababastusan ka man, again, I’m sorry.” Bahagyang nanlaki ang mata ko nang marinig itong mag-Tagalog. “Besides, I just pressed the button. Mukhang nakalimutan mo kasing pindutin.” Dagdag niya at nginitian ako. Napatingin ako sa button na sinabi niya. Oh my gosh, parang gusto ko na lang kainin ng lupa. He’s right, I forgot to press it since nasanay ako na may gumagawa noon for me.

One night of my clumsiness lead down to forever. Sino ba ang mag-aakalang sa isang gabing pagkakamali ay makikilala ko pala ang lalaking mamahalin at taos-pusong nagmahal din sa akin pabalik? Katangahan mang maituturing pero pang habang-buhay na kaligayahan ang hatid nito sa akin. Lahat ng nangyayari sa buhay ng tao ay may mabigat na dahilan. Akala ko noong una ay pinarurusahan ako ngunit ang lahat ng iyon ay dahilan upang matagpuan ko ang tunay na kaligayahan. Hindi ko aakalaing sa panahong itinuring kong mali ay makikilala ko si Arken. Nagpapasalamat ako dahil isang gabi ay naging clumsy ako.