After Novels & Stories

Kinakabahan man sa maaring laman ng sulat, binuksan niya parin iyon. --- Dear Andreana, Sorry. I'm really sorry if I don't wanna meet you today. Or maybe you'll never see me again. I really love you, Andreana. You probably know how much I've loved you since I was courting you, right? I waited for so long to get you. I just don’t really know why you still can’t give me what I want. I am not a saint, Andy. I am also a man with needs. Sorry, I almost raped you last night. I wasn’t in my right mind and lost control. I scared you, didn’t I? I am really sorry.

Humarap muna ako rito upang magpaalam. " Thank you sa paghatid kuya. Ingat sa pagmamaneho " pasasalamat ko sa kanya. " I will love. You take care also. Don't forget what I said. " saad pa niya. " Of course kuya. Sige na baka ma late ka pa. Take care " saad ko bago humalik sa pisnge niya at lumabas ng sasakyan.

Malayo-layo pa naman ang turn kong kumanta kaya sa phone ko muna itinuon ang atensyon ko. Napansin kong nag-reply si Faith sa I* story ko kanina. Don't drink. You still have to drive home. Napangiti na lang ako while typing a reply to her. Yes, ma'am. I'm not drinking. Nakita ko ring nag-reply si Sir Troy. Where are you? Napakunot-noo ako. Why? Is he going here? Asa pa 'ko. Napailing na lang ako while typing the place as reply to him.

anang guard uli sa intercom. matapos itong makipag usap hinarap na uli Sila. "pumasok na daw po kayo ma'am." anito. Nakahinga naman ng maluwag si Tasha kanina pa sya Ina antok gawa ng puyat sya ng nakaraang gabi sa kakaiyak sa durog nyang puso. "salamat po." paalam nila pareho ni Bethy at Tasha.

Tunay nga na masarap iyon. Iniiwasan kong mapatinging uli sa dalawang pares na kulang nalang ay dumugin nang langgam sa sobrang ka-sweetan. Which is, halata namang for show lang. Ako pa ba? Pinagselos ba ako ng damuhong 'to? Aba't aaminin kong effective, kahit for show lang ang lahat. Damn! Argh! Ayan na naman ang assuming thingy attitude ko which is so damn, weird. Awtomatikong inubos ko ang laman ng kopitang hawak. "Are you, alright? tanong sa'kin ni Aziel na tila halata sa mukha nito ang pagkagulat.

Para bang ang bawat haplos nito ay nagdudulot ng kakaibang init sa buong sistema niya. Maya-maya lang ay naramdaman na lang niya ang mga labi nito sa mga labi niya, kusang gumalaw ang mga labi niya upang salubungin ang mga halik nito. Mainit, mapusok, mapaghanap at puno ng pagnanasa. Di mapigilan ni Alexa ang mapaungol, nadadarang na siya sa init na dala ng mga halik at haplos ni Lucas. Hanggang sa tuluyang kumawala ang emosyon na matagal na niyang kinikimkim, buong puso siyang nagpaubaya kay Lucas hanggang sa sabay nilang narating ang rurok ng kaligayahan. Kapwa sila hingal at habol ang hininga matapos ang isang maiinit na pagniniig. Kinabukasan, hindi mapigilan ni Alexa ang mapangiti nang

Inutusan siya agad nitong mag-test. Kagat-kagat niya ang daliri matapos magawa ang nasa instructions. Hindi rin siya makalabas ng banyo. Hinihintay niya ang resulta at noong matapos ang limang minuto ay tila sinipa muli siya sa puso. Namilog ang mga mata niya at napanganga noong lahat iyon ay magpositive. "God, thank you for this blessing."

kailangan mo rin ng matinding aim sa pagbato ng sabaw. Ngunit ang huling nakita ko bago sumara ang pinto ng sasakyan ay ang isang itim na envelope na naiwan sa aming lamesa. May nakasulat na pulang letra: *“The dessert is served, Reaper. Happy Anniversary.”*

"Wow! Grabeng resources na iyan Thad, pati ba naman iyon alam mo?" "Ewan ko sayo Toby boy, magpapahinga na rin ako." Nakakalokong ngumiti si Thaddeus rito, nakasimangot na kasi si Tobias. Kinabukasan maagang gumayak sina Tobias at Thaddeus, nagmessage nalang siya sa mommy niya na hindi na siya nito maabutan pag gising.

Hindi ko napigilan ang sariling mapangiti habang nakatitig sa simpleng text na iyon. +63098******** 10:30 pm “See you tomorrow.” -A.H ***