Aftermath In Tagalog Novels & Stories

Nang makauwi ako ng Pilipinas ay tumungo muna ako nang General Santos upang bisitahin ang bahay ko roon bago ako umuwi ng Laguna. Habang pinagmamasdan ko ang aking munting bahay ay naalala ko ang mga naging alaala namin diro ni Troy nu'ng magkasama pa kaming dalawa. Napangiti na lamang ako at hindi na iyon inisip pa dahil sa unti-unti na rin naman akong naka move on sa kanya. Gayon din at unti-unti na rin siyang nawawala rito sa aking puso at isipan. At tila parang wala na akong may sakit na nararamdaman pa matapos ang mahigit limang buwan.

Dagdag niyang tanong na may labis na panlulumo. Lumapit si Eduardo kay Stefan at tinapik ang likod nito. “Stefan, that has already taken place. Even if it’s painful, let’s accept where your mom is because we can’t change what has already happened.” Hindi matanggap ni Stefan ang kanyang nalaman pero tama ang kanyang ama. Kahit na magwala o itanggi niya man ang lahat, hindi na nito maibabalik ang nakaraan—hindi na babalik ang kanyang ina. Ipinikit ni Stefan ang kanyang mga mata at pilit na ikinalma ang sarili. Matapos ang ilang paghinga-buga ay idinilat niya ang kanyang mga mata at napayuko habang kinokontrol ang kanyang emosyon.

Pero matapos ‘yung nangyari, ang akward! Naisip ko tuloy ang nangyari at agad akong pinamulanan ng hiya. Alam ko kung ano na ang kulay ng pisngi ko ngayon dahil nararamdaman ko ang init mula rito. Pagdating ng order ay may pag aalinlangan pa akong naramdaman. Hindi koalam kung bakit pero iwinaksi koi yon at nagpatuloy na lamang sa paglalakad. Ngunit mabagal ang lakad ko patungo sa taas. Parang umuurong ang sikmura ko dahil sa kaniya.

sagot naman ni andrei "Btw yung mga needs para sa charity naipadala na kahapon kaya wala ng dapat isipin" saad ni Ms.fajardo at nag simula ng maglakad sa gubat medyo maaga pa kaya maliwanag panaman ang daan "Malayo paba Clark" saad ni trixie na para bang pagod na pagod na agad "Just walk trixie"bulong ko dito pero nakasimangot lang ito

"Maaaring oo, maaaring hindi. Ang future lang ang kaya kong makita, hindi ang intensiyon ng tao. May nakita akong usok na pula. Maaaring senyales ng sunog, galit, o matinding pag-ibig-ito ang magiging laban niya sa iyo. Kailangan mong maging maingat. Masyadong malaki ang usok na iyon." Minasahe ni Grandfather ang kanyang noo at si Lola Lou ay napainom ng coffee. "Sa province of Pangasinan siya naninirahan ngayon. Ang pangalan ng binatang iyon ay si-" Tumayo si Grandfather kaya bigla akong nahulog sa sofa. Hindi nila ako tiningnan kaya umiyak ako at hinagis ang sandals para magpapansin. "Grandfather! Ang sakit-sakit ng paa ko!"

tanong niya rito, para siyang sira na kinakausap ito kahit na nakatingin lang naman ito sa kaniya. Napaisip siya sa kung ano ang itatawag sa dalaga, pangalan na babagay sa kanya. Sumagi sa isip niya ang nakita sa f******k habang nagbrobrowse. “Ara.” Means ‘brings rain.’ Para itong ulan na dumating sa buhay niya na bigla nalang bumagsak at dumating, ang lanta niyang buhay ay parang nadiligan ng ulan ng dumating ito sa kanyang buhay.

Sinalubong ko ang pagbagsak ng luha ko saka tumango. "Salamat, Ate," pagkuwa'y sabi ko matapos kong isandal sa balikat niya ang ulo ko. To be continued 🩺

Ang kalangitan ay punong puno ng makukulay na fireworks habang ang aking asawa naman ay nakasandal sa ibang babae. At ang labi nito ay kitang kita kung gaano siya kasaya kasama ito base sa kanyang matamis na pag ngiti. At ang kaligayahan niya ay ang nagdulot ng sakit sa akin magpakailanman.. Narinig ko rin na ang mga namatay na tao ay pwedeng ma reincarnate sa ibang mundo pagkatapos nitong mamatay sa lupa. At kung ito ang tinatawag nilang after life, ayoko nang makita pa si Demetry ulit.

Bahagyang nag-init ang pisngi ni Paris, awtomatiko siyang umatras rito upang bawiin ang distansyang sinakop nito. “Pero hindi ba dapat ay maayos mo akong sinabihan ng tungkol dito? I wasn’t ready. Nabibigla ako at masyado kang nagiging mabilis, Theon. Nakakalimutan mo atang dalagang Pilipina ako.” “Oh love, hindi lang ikaw ang nabibigla rito. I hope you know what you’re doing,” makahulugang wika nito. She pursed her lips. “I don’t want to upset your Lola, Theon. Kung siguro ay mas naging mapang-unawa ka lamang ay hindi naman siguro ito mangyayari,” patama niya sa ginawa nito kay Jenna Mae.

Maarteng wika nito " Talaga lang ha." wika niya. Magtatatlong buwan na siyang nakikitira kasama ng kanyang kaibigan sa Davao at nagpapasalamat siya dahil wala man lang ideya ang binata sa kinaroroonan niya. Hindi naman kasi siya sikat kaya walang pakialam ang mga taong nakakasalamuha niya. Hindi rin niya kinontak si Sophie dahil alam niyang tinawagan na rin ito ng lalaki tungkol sa kanya. Malaki na ang tiyan niya at isang linggo na lang ang hinihintay niya at malalaman na niya ang gender ng baby niya. Excited na siyang mangyari iyon.