Aftermath In Tagalog Novels & Stories

"M-Manyak ka talaga! >________<" "Ikaw na nga tutulungan ako pa sasaktan mo!? Tss. Diba pagkatapos ng kasal may honeymoon!? Don't worry, after ng sakit ay langit---ARAY! JOKE LANG! ARAY KO, TAKTE NAMAN!" Kyaaaaaaah! Kinikilig ako, putcha! Edi sila na may lablayp! Bwisit!

paghingi n'ya ng tawad sa dalaga. Tipid itong ngumiti habang hilam sa luha ang mga mata na nakatingala sa kan'ya. "I-I'ts ok, Red! I understand! Naintindihan ko ang lahat at patawarin mo ako, dahil sa akin ay nalagay sa panganib ang buhay mo. Nang dahil sa akin ay hindi ka nakasama sa mga kasama mo at naiwan sa lugar na iyon. Muntik ka pang napahamak ng dahil sa akin," naiiyak na paghingi nito ng paumanhin. Hinaplos n'ya ang pisngi nito at gamit ang kan'yang mga daliri ay pinahid n'ya ang mga luha na sunod-sunod na nagbagsakan.

"Lumingon ka sa likod." Likod? Ano ibig sabihin nun? Teka muna. Parang mula sa likuran niya ang boses na iyon. Hawak ang telepono, dahan-dahang lumingon si Marco. Nakatayo lang si Audrielle sa kanyang likuran, hawak ang kanyang telepono. Tinititigan siya ng mata nang may galit, may bahaging ngiti sa kanyang mukha, at nagsabi. "Direktor Marco, congrats ngayon ay tunay mong nakilala si God A."

Hindi nila namalayang narating na pala nila ang lugar. Masaya silang naligo hanggang sa magsawa sila. Pagkaahon nila, kumain muna sila ng prutas. Masaya silang nagkwentohan ng kung ano-ano. Ilang sandali ay nagpaalam ang binata na lumayo kaunti dahil sa tawag ng kalikasan. Pabalik na siya nang bigla siyang napasigaw. "Ahhh!!! Tulong!!!"

ANG UNANG BUMUNGAD SA 'KIN AY ANG SUPOT NG DUGO! Muli kong isinirado ang pinto saka pinakalma ang sarili. Bakit ko ba nakakalimutan na nasa ibang mundo ako?! I hate myself! Hindi naman puro dugo ang nasa ref, may prutas, karne, wine at bread din kaso bubulaga talaga iyong dugo. Anong klaseng dugo kaya iyon? Naiimagine ko tuloy iyong isang scene ng bampira na ginigilitan sa leeg ang tao na parang baboy.

"Warm up lang muna tayo, ah." Sinimulan na rin nila ang umakyat pagkalipas ng mga ilang segundo. Ingat na ingat si Katherine sa bawat paghakbang dahil may parte na may bato ang daraanan, may malalaking ugat sa mga puno at sa mga makamandag rin na damo. Sa wakas, nakarating na rin sila malayo sa kanilang kinaroroonan kanina.

mahinang sagot niya pagkatapos, itinakip ang mga kamay sa mukha at umiyak. Marahas na napabuntonghininga si Althaia. Naglakad na siya patungo sa pintuan. Bago tuluyang lumabas ay nilingon niya ulit si Aimen at seryosong tiningnan. "Oras na may mangyari kay Morgan, itatak mo ito sa isip mo. Kasalanan mo ang lahat." *****

Heartbreak Pumasok ang sasakyan ni Peter sa aming malawak na bakuran, mula sa shotgun seat ay tanaw ko si Mommy at Daddy na excited na naka-abang sa pagdating namin. "Mom! Dad!" Salubong ko sa mga ito nang makababa sa naturang sasakyan. "How are you, hija? I missed you," she mumbled, while hugging me tight. "I'm okay, mom. I missed you too.." Ginantihan ko ito ng mas mahigpit kong yakap.

Huminto muna siya sa pagsasalita at pinuno ng hangin ang dibdib bago nagpatuloy. "Nitong mga nakaraang buwan alam nating ang daming nangyari. Nagkasakitan, nagkatampuhan, nagkasumbatan pero ganoon nga siguro kapag nagmahal na kahit na anong mangyari ay hindi mo maiisipang mag-give up. Kahit masakit pero paggising mo araw-araw ay hindi ka nawawalan ng pag-asa." Tuluyan na itong bumaba at dahan-dahang naglakad papunta sa akin.

saway ko sa dalawa. "Pagkatapos kumain, maligo na kayong dalawang kambal at lumabas muna pero wag lalayo, tatapusin lang namin ni ate nyo ang paglilinis dito" kanya kanyang pagsang ayon naman ang ginawa ng kambal sa sinabi ni inay. Maya maya pa'y natapos na kaming kumain at gaya ng sabi ni inay, naligo't lumabas agad ang kambal saka kami nagsimulang maglinis muli. "Inay, kung hindi siguro ako nahinto sa pag-aaral ko, kolehiyo na sana ako no?" biglang kumento ko habang nagwawalis.