Agency Law Philippines Novels & Stories

Sa isip-isip ng babae, kahit na siguro galing sa mayamang pamilya ang dalagang ito, napakahirap kayang gumastos ng limampung milyon ng isang bagsakan lang! Napailing na lamang ang empleyado at dahil sa mga rules and regulations ng agency nila ay napilitan itong ipakita ang house and lot sa kanila at maingat na pinaliwanag ang layout ng bahay at iba pang impormasyon tungkol doon.

Natatakot siya na kapag nawala ang lakas ng loob ay makalimutan niya iyon. "Ako ang amo mo," madiing sagot nito. Hindi nabakasan ng gulat sa kanyang pagdating. "Alam ko ho pero ayon sa Article 282 ng Philippines' Labor Code ay maaari niyo lang tanggalan ng trabaho ang isang trabahante kung unethical behavior at may legal grounds kayo," aniya.

Na kahit nasa harapan na ako ng gate namin ay iniliko ko ang aking sasakyan para lang puntahan siya ngayon. Secret Files Office, is the biggest Agent Agency sa buong Pilipinas. Narito ang pinakamagagaling na agent ng bansa. At s'yempre isa ako do'n. The only difference is that am a FBI Agent too. Kaya naman ay sekreto at on call ang assignments ko dito sa Pinas. I make sure to wear my cap and facemask before I scan my identification card and retina in the scanner. Mahigpit ang agency na ito kaya hindi basta basta ang makapasok dito. And beside wala dapat makaalam sa pagkatao ko.

tanong ko. "N-No, Ma'am—” "Before you entered this company—my company, you signed a contract, yes? Ilang kontrata ang pinirmahan mo?” "D-Dalawa po—” "And those contracts were…?” "E-Employment Contract and Grounds for Automated Termination—” "That's right. Nabasa mo naman siguro 'yung isa sa mga key points ng GAT, tama ba 'ko? The one that tackles about… the avoidance of spreading fake news. Aware ka ba ro'n?” tanong ko ulit.

Saglit ko itong pinasadahan ng tingin bago pasimpleng itinutok doon ang aking relo na maaari din makakuha ng larawan. Ang papel na iyon ay kontrata sa pagitan namin at ng PenAngle Inc. Nakasaad dito na kami ay magtatrabaho bilang call center agent. Ang nakakapagtaka’y walang kahit anumang pirma doon ang may-ari ng kompanya. Parang simpleng papel lang iyon, sa pakiwari ko’y hindi iyon lehitimo.

"May RAO pa po ba sa ibang bansa?" "Yeah. Tatlong bansa ang meron, sa Japan, L.A and Thailand. Pero maliit lang ang mga iyon, hindi gaya dito sa pilipinas. Nabuo lang naman ang mga iyon dahil ang ibang agents ay nag migrate yet gusto pa rin nilang mag serve, so we decided na magpatayo ng camp sa bansang merong RAO agents." L.A, Japan, Thailand. Ulit niya pa sa kanyang utak.

“Ano po ‘yon, Attorney?” "A big client is looking to have us as their exclusive legal consultant on a long-term retainer basis. This covers business consultations, contract reviews, property acquisitions, and other corporate work. It’s a huge offer, and you’re the one they personally requested to lead as their counsel." Napaangat ang kilay ko. “Ako po? Sino po ang kliyente, Attorney?” Ngumiti si Atty. Reyes. "They're a highly influential person who just moved back from abroad. They're looking to expand their operations in the Philippines and are ready to sign a one-year retainer agreement for a very generous f*e."

Nauutal pero mataray pa rin na sagot ng tiyahin ni Ashley. "Okay, now, let see, Ashley, hindi ba sabi mo maaga ka nilang pinagtrabaho, wala ka pang eighteen which is labag sa batas, that is child abuse, so with that you both will be fine 200k dahil magsasampa ako ng kaso, no worries mayroon pa kayong 270k, but Ash you also told me that all your salary mula noong eighteen ka ay sila ang humahawak at hanggang sa mag-ibang bansa ka ay nagpapadala ka sa kanila, magkano ang pinadadala mo naman sa kanila?"

“‘Wag kang mawalan ng pag-asa, Sariyah. Sumubok ka na ba sa HSA?” “HSA? Ano po ‘yon?” “Household Service Agency. Nagha-hire sila tapos puwede ka nilang i-assign sa mga taong nangangailangan ng kasambahay. Masipag ka, Sariyah, kaya alam kong kaya mo ang trabahong ‘yon.”

Mababa ang sahod at hindi sapat iyon para mabuhay ang pamilyang meron siya sa probinsya nila sa Siquijor. Ang nakakatawa lang sa sa patakaran sa Pinas, kapag nag-apply ka ng trabaho para magkaroon ng experience... Hahanapan ka naman ng work experience ng isa hanggang tatlong taon. Kapag wala kang maipakita, malabong may tatanggap sa 'yo. Kapag wala kang pleasing personality na maipakita sa employer during interview, ipokrito man sabihin, bagsak ka agad. Hindi patas ang laban. Kaya maraming mga Filipino ang umalis at nangibang bansa at kasali na siya ro'n.