Agila Ibong Adarna Novels & Stories

Agad siyang gumapang upang kunin ang kanyang espada sa 'di kalayuan. "Isang mahinang nilalang. Ngayon ay iyong pagsisisihan ang iyong ginawang kalapastanganan!" Labis na kinakabahan si Alea nang makita niya kung sino ang dumating upang siya ay iligtas. Ang kaharap ngayon ni Dargon ay si Prinsipe Yulan na kanyang minamahal. Agad siyang tumayo at naglaho nang makita niyang bigla na lamang nawala ang nakatayong si Dargon sa kanyang harapan. Alam niyang aatake ito sa prinsipe. Sumulpot siya sa harapan ng prinsipe samantalang si Dargon ay sumulpot naman sa likuran nito. Agad niyang hinawakan sa braso si Yulan at isinama sa paglaho.

Malapit na ako sa hagdan ng teniment para bumaba nang sa pagtingin ko sa baba ay nagtama ang tingin namin ng lalaki na saktong nakatingala. Putangina!!! Mabilis akong nagtago. Hindi Pinoy ang lalaki, mukhang ibang lahi. Parang Kastila at may itsura. Mas gwapo nga lang ako pero hindi nalalayo. Sinilip ko ang lalaki at nagtataka ako sa kaniya dahil hindi siya mukhang ordinaryong killer maliban sa hindi siya mukhang Pinoy. Hindi rin siya gaya sa mga pelikula na pagkatapos makapatay ay tatakbo agad palayo para hindi makilala ng mga witness.

Batumbakal Age: 18 years old Role: The Protagonist Brief Description: Si Tina ay medyo mahilig magbiro, at dahil galing siya sa ampunan, minsan ang biro niya ay iba ang interpretation sa iba. Pero sa dami-dami ng taong hindi matimpla-timpla kung anong meron sa personality ni Tina ay isa lamang ang tanging nakakuha ng tamang sangkap nito. Ang kaniyang Bilyonaryong amo. Pagdating naman sa physical appearance hindi mo talaga aakalain na medyo bata pa talaga mag isip si Tina dahil sa ganda at perpektong pagkakahubog ng kaniyang katawan. Plus, kulay brown din ang kaniyang buhok at kilay na mapagkakamalan mo talagang may lagging foreigner. Matatangos at mala mestiza din ang kaniyang kutis na mabil

“Adelaide!” Isang malalim na boses ang biglang umalingawngaw. Tumigil sandali ang lahat. Mula sa gilid ng bakuran, dahan-dahang lumapit ang isang matangkad na lalaki. Nakaayos ang suot nitong mamahaling suit, at ang frameless nitong salamin ay lalo lang nagdagdag sa seryoso nitong itsura. Siya si Arnaldo—anak ng tiyuhing pinatumba ni Adelaide kanina.

Pero pagpanaw nito, mabilis din siyang nagbalat-kayo at sinaktan ang anak. Noong una, litong-lito si Atty. Vergara nang makita si Arniya. Si Adrian ay guwapo, at si Belinda ay pambihirang ganda. Noong bata pa si Arniya, kuha niya ang ganda ng pareho—maganda’t kaakit-akit, halatang magiging reyna balang araw.

"Ate?" Ganyang pagbati ang narinig nina Bellerien at Damien pagkapasok nila sa bahay at nasa pangunahing sala na. Isang magandang dalaga, na anak ng kanyang tiyahin, at naroon din ang kanyang tiyahin na nakaupo at nag-eenjoy sa tsaa na inihain ng kanilang katulong. Lumapit kay Bellerien ang dalagang nagngangalang Leora na may mukhang mukhang palakaibigan at mainit na parang miss na miss ni Leora si Bellerien.

"Ano nga pala ang pangalan ng alaga mong anaconda sa Maynila? Hindi ko naalala na nabanggit mo." "Oh, the green anaconda you mean. Her name is Eve." Tinanguan niya ang binata at nginitian. "Did you know, when I was young, I had a snake named Adan. Hindi ko nga lang alam kung nasaan na siya ngayon o kung buhay pa ba siya. Tita Leonora send him off dahil delikado raw para sa kapatid ko at sa akin," pagkukwento niya sa binata. Mahal na mahal niya noon ang alagang ahas, tulad ni Lilith ay reticulated python din ang uri ni Adan, ngunit kasing laki lang ng braso niya ang alaga noon. Siguro kung buhay pa si Adan, malaki na rin ito katulad ni Lilith. Sayang at nagkahiwalay sila ng kanyang alagang ah

sabi ni Mang Crispin. "Ibong Adarna? Bakit ho ilang mga ibon ba ang nakatira dyan?" tanong ni Amara na walang kua-kuwang muwang sa sinasabi ng matanda. "Oo, yung pianoamatandang ibong adarna lamang ang mabait dyan kaya sinasamantala ng mga inakay. Isa sa pinakamalupit na ibon dyan ay ang mga buwetre, yung bunsong ibon, Lawin yun, kaso galit sa ibong adarna. Nabroken hearted kase si Lawin dahil kay Ibong Adarna," sabi ni Mang Crispin.

[Condoriano's POV] SABADO ngayon at relax akong nanonood ng telebisyon nang biglang may kumakatok sa pinto. Nagsimulang magtahulan ang tatlong asong aspin na alaga ko. Ang malaking kulay puti at may kaunting brown na balahibo ay nagngangalang Nad-o, ang purong puti naman ang balahibo ay nagngangalang Paopao, at ang huli ay si Simba na purong brown ang balahibo. Baka akalain niyong anak ni Simba at Paopao si Nad-o, pero hindi. Lalaki silang lahat.

saad niya at umalis. Ilang saglit pa ay bumalik si Adira suot na ang damit na kinuha niya sa bag. Sando ang pang-itaas, hapit na leggings, isang lumang brown na boots. Kinuha niya ang isang malapad na leather na hapit sa katawan niya at inilagay ang dalawang kahoy sa likod, sunod ay ang gloves at ang pang huli ay ang manipis na takip sa kalahati ng mukha niya.