Al Quran Pink

นริยา ไปบ้านของเพื่อนสนิทเพื่อไปติวหนังสือก่อนเรียนจบมัธยมปลาย จนได้พบกับพี่ชายของเพื่อน แต่ดูเหมือนว่าเขาจะตั้งใจจับจองเธอตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอ ถึงกับมอบรอยตีตราเอาไว้บนลำคอ แล้วเธอจะหนีเขาได้อย่างไร

ปรางค์วลัย เคยแอบชอบ เมฆา พี่ชายข้างบ้าน ทว่าในวันนั้นที่เธอบังเอิญได้ยิน เมฆา พูดกับผู้หญิงของเขาว่า “เด็กนั่นอ้วน เตี้ย ดำ ไม่มีอะไรน่ามองสักอย่าง” คำพูดในวันนั้นของเขาทำร้ายจิตใจของเธออย่างหนัก เธอจึงตัดสินใจถอยออกห่าง จากที่สนิทสนมกันกลับกลายเป็นคนแปลกหน้าในชั่วข้ามคืน ในวันที่แม่ของหญิงสาวป่วยหนัก เขาได้กลับเข้ามาในชีวิตเธออีกครั้งในฐานะ หมอ และวันที่เธอตัดสินใจพาใครบางคนมาแนะนำให้แม่รู้จัก เขากลับแสดงอาการหึงหวงออกหน้าออกตาทั้งที่ไม่ได้เป็นอะไรกัน หวงก้างราวกับเป็นเจ้าของเธอ ทั้งที่เขาเป็นคนพูดเองว่าจะไม่มีวันสนใจผู้หญิงอัปลักษณ์อย่างเธอเด็ดขาด

Zaeia is an innocent girl who has only ever dreamed of a happy ending love story ascertained her fiance is having an affair with her sister before their wedding day. She was heartbroken, desiring to die because she realized her fairytale love story was nothing more than a charade. Her ex-boyfriend Duke from college spotted her drowning herself in a nightclub. He helped Zaeia, but Zaeia was drunk and didn't realize what she was doing. She passionately kissed him. That night, they had a romance. Zaeia's awareness of what they had done led her to travel to the United States. But later, found out she was expecting twins. After three years, she decided to return to the Philippines, only to find out that Duke was already married. Then, Adonis, her ex-fiance, pursues her again after his separation from Zaeia's sister. How will Zaeia handle such a situation? Will she give her fairytale love story a second chance? Or a complete family for her kids?

ช่วงนี้เกิดอะไรขึ้นกับชีวิตเธอ เหมือนทุกอย่างมันเข้ามาหาเธออย่างรวดเร็ว 2 อาทิตย์ที่แล้ว เธอยังเป็นนักศึกษาเตรียมจบธรรมดาอยู่เลย ตอนนี้เธอกลายเป็นคนที่แต่งงานแล้ว แถมเขายังเป็นรักแรกของเธอ..... “ไม่มีคำถามอะไรเหรอ” ชายหนุ่มถามเสียงเรียบ ก่อนจะดึงผ้าขนหนูผืนเล็กในมือของหญิงสาวมาเช็ดเส้นผมให้ “ไม่มีค่ะ” ลลัลนาขยับตัวหันหลังปล่อยให้เขาเช็ดผมให้เธอ “แพรเป็นแฟนเก่าของฉัน แต่ฉันรู้สึกว่าเขาเป็นผู้หญิงที่เข้ากับฉันไม่ได้เลย ฉันเลยเลือกที่จะไม่ไปต่อ” “ค่ะ ลัลก็ไม่ได้ว่าอะไรนี่คะ” ดูจากการกระทำวันนี้ เธอเองก็พอจะเข้าใจว่าทำไมเขาถึงไม่คบกับแพรวาต่อ “ไม่หึง?” “ไม่ค่ะ” “อยากให้หึง” “คะ…” ไร้เสียงตอบจากนัทธี แต่ร่างบางที่กำลังนั่งชันเข่ากลับถูกอุ้มขึ้นมานั่งบนตักแกร่ง “อยากให้หึง” ชายหนุ่มพูดพลางโอบเอวเล็กเอาไว้ “พี่นัทกำลังจีบลัลเหรอคะ” “ใช่ ฉันกำลังจีบภรรยาตัวเอง” เขาตอบพร้อมกับสบตากลมโต

ศลิษา สาวน้อยวัยมหาลัยดันไปถูกตาต้องใจ เฟรเดอริค มาเฟียหนุ่มหล่อเจ้าของชื่อเสียงอันลือเลื่องว่าเขากินดุ กินเผ็ด ไซส์ใหญ่และรสนิยมไม่ธรรมดา เขาส่งลูกน้องมาตามเฝ้าเพื่อกันไม่ให้ใครมายุ่งกับหญิงสาว แต่เธอจะหนีเขาได้ยังไงในเมื่อเขาบุกมาหาเธอถึงที่ห้อง ดูเหมือนเธอจะเป็นผู้หญิงคนเดียวที่เขาพาเข้าบ้านและยัดเยียดสถานะเมียให้

En la fiesta de nuestro primer aniversario de bodas, caí de bruces sobre una alfombra roja, jadeando como pez fuera del agua. Carlo Pipino, mi esposo, rodeaba con el brazo a Gianna Verde, su amor de la infancia, bebiendo champán y riendo. Gianna sabía que yo era alérgica a las nueces y algunos frutos secos. Así que, obviamente, lo bañó todo con aderezo a base de avellanas. Un bocado y ¡pum!, se me hizo un nudo en la garganta, se me encendieron los pulmones y me reventó el salpullido como confeti. Busqué mis medicamentos para la alergia y, en su lugar, encontré un puñado de M&Ms derretidos. Gianna se rio al ver mi cara. —¡Sorpresa!, Carlo te cambió los medicamentos. ¿En serio, Siena? ¿Una nuez? ¿No te parece demasiado dramático? Me deslicé de la silla, jadeando, mientras el público apostaba sobre cuánto duraría mi «actuación». —Carlo... mis medicamentos... —grazné—. Por favor. Voy a morir. Él suspiró, molesto. —Dios mío, qué dramática eres. ¿Por qué las mujeres siempre juegan a hacerse las muertas para llamar la atención? Sabes que te amo. ¡Detén este espectáculo de una vez! En ese momento, mi corazón se rompió más rápido que mis pulmones. Dejé de suplicar. Presioné la señal de socorro. Llamé a mi verdadera familia.

พรีญาภัส หรือ พรีน หญิงสาวคนหนึ่งที่ได้รับการอุปการะจากบิดามารดาบุญธรรมตั้งแต่กำเนิด เมื่อเข้าสู่วัยรุ่นเธออยู่ในความปกครองของพี่ชายคนโตของบ้านอย่างธีรภัทร ไม่ว่าเธอจะไปไหนมาไหนก็จะมีเขาเป็นเงาตามตัวตลอด ธีรภัทร หรือ ธี พี่ชายคนโตของบ้าน มีหน้าที่ดูแลน้องๆทุกคนตั้งแต่บิดามารดาเดินทางไปดูแลธุรกิจที่สาขาต่างประเทศเต็มตัว จนเมื่อถึงวัยที่น้องๆเริ่มออกไปใช้ชีวิตของตัวเองได้ จึงมีเพียงน้องบุญธรรมอย่างพรีญาภัสเท่านั้นที่ยังอยู่ในความปกครองของเขา หลังจากหญิงสาวเติบโตเข้าสู่วัยรุ่นเต็มตัว ด้วยความสวยสะดุดตาที่ไม่ว่าใครได้เห็นก็ต้องหันกลับมามองทำให้เธอมีแมลงหนุ่มๆเข้ามาตอมมากมายจนธีรภัทรออกอาการหวงน้องสาว คอยตามเฝ้าเป็นเงาไม่ห่างกาย ถึงจะเติบโตมาด้วยกัน แต่ต่างฝ่ายต่างรู้ดีแก่ใจว่าไม่ใช่พี่น้องแท้โดยสายเลือด เมื่อความหึงหวงเพิ่มมากขึ้นความอดทนก็สิ้นสุดลง ธีรภัทรเลือกที่จะก้าวข้ามคำว่าพี่น้องโดยที่ไม่รู้เลยว่า ความสัมพันธ์ของเขาและพรีญาภัส อยู่ในสายตาพี่น้องทุกคนมาตลอด

ฟางข้าว หญิงสาวหน้าตาน่ารัก ณดล หนุ่มลูกครึ่งตาหวาน ผิวขาวกว่าผู้หญิงหลายๆ คน จะเป็นยังไงถ้าต่างฝ่ายต่างแอบรักกันอยู่ แต่ไม่มีใครยอมพูดออกมา ความสัมพันธ์ครั้งนี้ ใครจะเป็นฝ่ายเริ่มก่อน และจะลงเอยยังไง “แต่ถ้าฉันไม่อยู่ ควรรู้นะ…ว่าจะต้องทำตัวยังไง แต่งตัวยังไง เข้าใจไหม หืม” ใบหน้าหวานหันหน้าหนีปลายจมูกโด่งที่คลอเคลียแก้มนุ่ม พูดเสียงดุดัน เจ้าของตักแกร่งถือโอกาสสูดดมกลิ่นหอมหวานจากร่างบางบนตัก ริมฝีปากกัดหัวไหล่มนแรงๆ อย่างมันเขี้ยว “อ๊ะ เจ็บ” “หืม เสียงได้อารมณ์ดีจัง”

Llevaba seis años casada en secreto con mi esposo, Mateo Díaz, el CEO de la empresa. Pero en todo ese tiempo, él nunca permitió que nuestro hijo lo llamara "papá". La gota que derramó el vaso fue cuando, una vez más, faltó al cumpleaños de nuestro hijo por con su secretaria, Silvia Vega. Finalmente, saqué el acuerdo de divorcio que llevaba tiempo preparando y me fui para siempre con mi hijo. Aquel hombre siempre tan sereno perdió el control por completo, irrumpiendo en la oficina como un loco para preguntar por mi paradero. Pero esta vez, mi hijo y yo ya no miraríamos atrás.

En el primer día de mi renacimiento, entré directamente en la habitación de Don Raffaele Caruso y empecé a quitarme la ropa. En mi vida anterior, tuve un matrimonio de conveniencia con su hijo, Matteo Caruso, pero no había amor entre nosotros. Ambos éramos conocidos en el círculo mafioso de Liberty City. Matteo creía que yo era la razón por la que perdió a su primer amor. Pensaba que había entrado deliberadamente en su habitación la noche en que lo drogaron con un afrodisíaco, atrapándolo así en un matrimonio. Por lo tanto, durante ocho años después de nuestra boda, él se emborrachó cada noche y se negó a volver a casa. Incluso cuando entré en trabajo de parto obstruido y estuve al borde de la muerte, nunca preguntó por mí ni una sola vez. Entonces, llegó el huracán. Una tormenta ciclónica se tragó Liberty City. El puerto se derrumbó bajo las olas y solo quedaba un asiento restante en el barco de evacuación. Todos pensaron que Matteo se lo quedaría. En cambio, me empujó con fuerza hacia el barco. —¡Vete! Te doy mi oportunidad de vivir, Chiara. Si hay otra vida, no vuelvas a intentar salvarme. Solo quiero estar con Lucía. Al instante siguiente, su cuerpo fue arrastrado al mar tan negro como la boca del lobo. Yo sobreviví, solo para ser asesinada a machetazos por una familia rival. Lo que Matteo nunca supo fue que no fue el único drogado esa noche. Su padre también lo fue. Así que, esta vez, entré en la habitación justo cuando los efectos del afrodisíaco empezaban a surtir efecto. Raffaele se estaba obligando a soportarlo, con su control al límite. Me acerqué y le dije en voz baja: —Déjeme ser su antídoto, Don Caruso.