Liars Liars Novels & Stories

"Can I say it?" I saw him shocked in a bit. Then he sarcastically shook his head and smile. "Lies. You really know how to make lies, Ms. Libres!" "Lies. Yeah, Zayn... I may be one of the great liar living on this earth, I think. Hindi lang naman siguro ako ang makasalanang tao. I know you are still mad at me about our—" "Do not mention it! Ever!" Mas mariin nitong untag na ikinasinghap ko dahil sa mas sumiklab ang nagliliyab na galit nito sa kanyang mga mata.

VENIXE MABILIS ANG bawat kilos namin upang makatakas sa mga kalaban. Nasa basement kami at hindi kami basta-basta makakalabas dahil madami ang kalaban namin na nakaabang. 'Kaninong tauhan kaya sila? Paano nga ba nila nalaman na nandito kami? Paano nila nalaman na nandito si Balsier? Mayro'n kayang traydor sa loob ng Balzi?'

Pinupunan ang pagkukulang ng isa't isa. "Hindi mo naman maiaalis sa akin na maghanap ng iba. Oo, kasalanan ko. But I was just tempted. You know that I have been waiting for you for five years. I love you; that's why I waited, but you still neglect me with the power to have your body now that we're married. I was so mad. I feel betrayed. You know that I can force you, but yet I chose to respect you for having your time. It was just phone sex, Jairiah. Nothing goes beyond that. I promise. Please forgive me."

Pinanatili kong nakataas ang isang kilay ko sa kanya. "What did you just say? You call me a liar?" "Bakit hindi ba?" Hindi ako nagsalita at napalunok na lamang. "H-Hindi." I saw him smirked, "Really? Kahit nakita ni Manang na nakapaghugas kapa sa lababo? Hindi mo talaga alam? Tsk!" "B-Bakit ka ba kasi nambibintang? Hindi ko nga alam na may tubig na!" tanggi ko pa rin.

Pero agad siyang napahinto ng makarinig ng malakas na pagputok. Pati ang mga tao sa paligid ay napahinto rin at takot na nagbulungan. “Tunog ba iyon ng baril?” tanong ng isang babae sa kasama nito. Hinawakan ng lalaki ang naka-angklang kamay ng babae sa braso niya at tumango. “Hindi ako pwedeng magkamali,” sabi niya. “That was a gunshot.”

Umiiyak na sabi ni Andrea. “Sorry Mahal ko…” Sambit pa din ni Randell habang nakaluhod pa rin sa harap ng dalaga. Si Andrea naman ay tumalikod na at iniwan ang binata sa silid na iyon. Umiyak lang si Randell, sobrang mahal niya si Andrea. Pero wala siyang magagawa kung umayaw na ito, dahil alam niya sa sarili niya na kasalanan niya ang lahat. Ganon din ang babae na nakatalik niya gabing yun. Inakit talaga siya ng babaeng yun kasi kung ayaw nito ay hindi ito magpapadala sa kanya. Pero siya aang nakauna sa babaeng yun, maari kaya na may nag-utos dito para masira ang relasyon ng kanyang nobya.

Hinawakan ako ni adrian sa magkabilang balikat. "magkaibigan lang kami ni justine." sabi n'ya. "bawal malaman ng iba na kami, ibig sabihin nun, sekreto lang ang pagkikita or p********k namin. Pwedeng magtalik kahit walang commitment , ibig sabihin nun, no string attached." paliwanag n'ya. Nagulantang ako sa ibig sabihin ng Casual Lovers agreement nila. (so, all this time!! mali ang pagkakaintindi ko sa kasunduang iyon!! shit!!)

My eyes widened. Someone was shooting. But they weren’t shooting at us. They were sending a message. Jaiden’s face was unreadable, but his grip on me tightened. "They’re serious this time," he murmured. "And they won’t stop until you’re gone." A cold dread settled in my stomach. Whoever they were— They weren’t playing anymore. Hindi talaga sila titigil hangga't hindi nila nakukuha ang gusto nila. Narinig ko ang papalapit na yapak ng mga lalaking humahabol sa akin. Bago pa nila ako matanaw, bigla akong hinawakan ni Jaiden sa bewang at—

Napalakas ata ang pagbulong ni Bharra dahilan para marinig din ng lahat iyon. "Gusto mong upakan na namin yan?" Arianna. Pero umiling na lang ako saka ngumiti. "Guys, wag ninyo nang patulan. Baka masira pa ang araw ninyo, alam ninyo naman nakakasira ng araw yan. Atleast alam nating hindi ako iyon." "Of course, friend. You're not the pathetic, but that b*tch!" Lera. "Hmmm!" Tumikhim si Miss Mia dahilan para muling tumahimik ang lahat. Nagpatuloy na lang kami sa pagkain at pagkatapos lang ng trenta minutong pahinga ay pumunta na kami sa aming spot.

Langkah kakinya terdengar mendekat beberapa langkah, tapi berhenti. Leo melepaskan bekapannya, menatapku tajam, memberi kode untuk menjawab. Sementara itu, di bawah sana, miliknya masih tertanam dalam-dalam, berdenyut nikmat. "I-iya... ahh... Bu!" jawabku, berusaha terdengar normal meski napasku putus-putus. "Cuma... piring licin." Bukannya berhenti, jawaban itu malah memicu sisi liar Leo. Dia menekan punggungku hingga tubuhku semakin menungging di atas wastafel.