Alamat Ng Mangga の小説・ストーリー

Nagliwanag ang kanyang mukha nang bigla siyang may maalala. “Naalala ko, mahilig ka nga pala sa kahit anong dessert na may mangga,” masayang saad ni Manong. Dinuro niya si Sereia. “Kaya pala. Tara sa apartment. Ipagkukuha kita ng mangga. Tamang-tama, namumunga iyong puno namin sa likod.” Nagliwanag ang mukha ni Sereia. “T-talaga po?”

May mga bahay rin akong natatanaw. Natanaw ko rin ang maraming puno ng mga mangga sa hindi kalayuan. Namilog ang mga mata ko dahil hitik na hitik ang mga ito sa bunga. Sobrang lawak ng manggahan na para na yatang isang barangay ang sakop. Nakakamangha. Ang lawak ng hacienda na ito.

Pumunta ako rancho at ang sabi nang napagtanungan ko nasa manggahan si Becca kung saan umaani ng mga mangga. Hinanap ko si Becca sa manggahan. Naningkit ang mata ko at inilagay ko sa bewang ang dalawang kamay ko ng makita ko siyang naka-upo sa gawa sa kahoy sa puno ng manga habang kumakain ng manga habang ang lahat ay abala sa pagkuha ng mangga at paglalagay sa basket ang iba naman ay dinadala ang mga mangga sa kubo.

“W-where are we?” “Andito tayo sa bahay ko sa Laguna. Rest house ko ito.” Nilibot niya ang tingin sa paligid, napakalawak ng lugar at ang ganda ng garden. Mukhang alagang-alaga ng kung sino mang may green thumb na nagtatanim doon. May isa ding puno ng mangga sa gitna ng garden na hitik sa bunga. “B-Bakit tayo pumunta dito?” “Mag stop-over muna tayo. May kukunin lang ako dito.”

Tanong sa lalaking nasa likod. “Yes..” simpleng sagot nito. “Kuya, bakit po nakabalot ng dyaryo yung mangga at plastic?” Magalang kong tanong. “Para po hindi mabutas ng langgam, binababa kasi yan sa bayan at sa malalaking market sa Maynila..” paliwanag nito.

Pumasok na siya sa kwarto niya at pabagsak na inihiga ang sarili sa kama. Kinabukasan, maaga pa lang ay gising na si Megan. Namamasyal siya sa bakuran ng mga Del Valle at hindi na natatapos ang pagkamangha niya. May taniman ng mangga sa loob ng mansion, maraming magagandang halaman na halatang imported pa. At ang pinakapaborito niya sa lahat ay ang malaking narra, at may malinis na bermuda grass sa ilalim nito. May duyan din na pwede niyang tambayan. “Ang sarap-sarap namang tumira rito.” Anas niya, pangalawang araw pa lang niya pero nagugustuhan niya na sa mansion ng mga Del Valle. Napakabait ng Senyora sa kaniya.

Nasa malalim akong pag-iisip sa harap ng tanimang mangga nang may biglang nagsalita sa likod ko. “Ilang mangga ang nabilang mo?” Hindi ako kumibo, nilingon ko siya at naupo. Sinandal ko ang likod ko sa puno ng mangga. Tinanaw ko muli ang paligid. Naamoy ko ang sariwang amoy ng mangga. Nag-uumpisa pa lang itong magkabuto. Inuumpisahan na itong balutan ng paper para makaiwas sa mga insektong sisira sa kanilang ganda. Mistulang money tree ang mga puno sa malayuan.

Sa dulo bahagi naman ay puro mangga na kayang kuhanin at pitasin kapag tumapat ka sa puno. Bigla siyang natakam doon at halos maglaway siya sa bunga na iyon. "Meme, pwede bang makahingi ng mangga na iyon, tapos tuyo at asukal. Ayaw ko ng hinog." baling niya dito. Bigla siyang pinawisan ng malapot dahil sa tindi ng pagnanais na makakain ng mangga. "Sige po at kukuha lang ako ng tuyo at asukal. Tama po ba ako?" natarantang wika nito.

Gulat kong pinanood ang isang pickup truck na nasa malawak na balkonahe, may mga iilang kalalakihan ang nagtutulong-tulong para ibaba ang ang basket-basket na mga manga "Ah Ma'am..Sariwa po ang mga yan, Bagong pitas" bumaling ako kay Manong Bakit ang dami? Alam ko hiniling ko ang mga ito,pero hindi ko naman sinabing ganito karaming mangga ang kailangan ko..Ni hindi ko nga kayang ubusin ang isang basket niyon! "Manong..b-bakit ang dami naman po" "Ah,si Sir po ang-" natigilan ako ng makita si Hendrix na umaakyat na sa maliit na hagdan ng balkonahe..

Isang malaking pagkakataon at okay naman yun sakin. "Hija, sayo pala itong isang basket ng mangga." Biglang saad naman ni Manong Estong at bumaba ito sa sinasakyan nito at umikot ito papunta sa likod at kinuha ang isang basket ng hinog na mangga. "Ho? Bakit niyo po binibigay sa akin ang mga mangga Manong Estong?" Nagtatakang tanong ko rito. Wala kasi akong maisip na dahilan bakit bibigyan ako nito ng mangga.