Alamat Ni Mariang Makiling Novels & Stories

Bakit may ibang lalaki pang binabanggit itong si Ma’am? “Facundo Pipino, iyon nag petname ko sa alaga ng anak ko.” “Alaga po?” Alaga naman ngyaon. Lalo lang gumugulo nag usapan, kung saan saan na kami nakakarating. Maloloka na talaga ako sa mag inang ito. “Teka lang po, parang nalalayo na po tayo sa usapan. Bakit napunta po tayo sa alaga ni sir samantalang iyong sexuality niya ang pinag uusapan natin?”

Marahang hinaplos ang likuran ni Aloe nang malakas na itong umiiyak sa bisig niya. "Hindi ko akalain na matigas pala ang puso nang nag-iisang tagapagmana ng Marquez." Nang-uuyam ang tingin ang ipinukol nito sa dalaga. "Hindi na ako magtataka kung bakit hanggang ngayon ay wala ka pa ring kapares."

Makakatanggap ka ng 3 milyong dolyar at tatlong alipin na sira ang isipan. Agad na tumahimik ang tatlo. Pinunasan nila ang mga luha nila at tumingin sa likod ko. Nakayuko ang mga ulo, sunud-sunuran ang mga katawan. Ito ay kakaibang nakakaaliw. Ang mga manonood ay naghandog ng kanilang hindi mapakali na pagbati, nalulugod na hindi sila. Ang ilan ay tumingin sa kanilang mga asawa, bumubulong, "Maswerte ka na hindi ako..."

Natahimik siya at nagkamot sa ulo, halatang nag-aalangan. “Duwa,” bulong ni Mari sa kanyang sarili. Lumapit si Mari, nakangisi ng malamig kay Gia. “Pasensya na, pero mali ang target mo. Kung gusto mong makapasok sa mga Allegre, mas mabuti munang matutunan mong lampasan ako—ang iyong sister-in-law.” Itinaas ni Gia ang kilay. “Sister-in-law…? Pero lilipat na nga naman ako sa bahay ng Allegre ngayon…”

Muli na namang nag-away-away ang apat, kahit wala na silang lakas dahil sa gutom. Pinanood ko lang sila nang malamig, basang-basa ng dugo, nang walang bahid ng awa. "Nang binugbog niyo ako noon at kinuhanan ng video—na ipinakalat niyo pa online—wala kayong sinabi ni isa dito, 'di ba?"

Sa totoo lang, puro bago at kakaibang lugar ang napupuntahan namin. "May mga sirena at shokoy ba doon?" pabirong sabi ko. "Hindi lang 'yan, marami ding alimango doon. Dyusko! Mga lalaking akala mo gwapo, pera lang naman ang kayang ipagmalaki pero ang mukha... nevermind," sabay tawa niya. Nakisabay na lang ako hanggang sa hindi ko namalayan na nakarating na pala kami. Nasa Makati lang naman ito, medyo malapit, pero ngayon ko lang unang narinig ang pangalan ng bar.

Sa Simbahan Maaliwalas ang kalangitan sa maaraw na umagang iyon. Sa aking pagmulat ng aking aking mga mata, wala ako tanging inaalala yaon si Natalia lamang. Hiniling kong sana ay ligtas siyang nakaalis at kung saan man siya naroon ngayon. Naalala ko ang sinabi niya kagabi sa akin. Isang nakababahalang kaalaman. Nandito ang kanyang ama na matagal na niyang pinagtataguan. Nandito ang kanyang ama na walang kapantay ang kasamaan ayon sa kanyang mga ikinukuwento sa akin.

Mas lalo akong nagulat nang makitang si Joan pala ito na halos kakababa lang ng sasakyan nila. Alam kong sa Ilocos din ang punta nila pero hindi ko inaasahan na sa iisang beach resort lang pala kami magkikita. Ano ba ang malay ko kung sa Ilocos Sur pala sila? At isa pa, napakalawak at napakaraming resort dito sa Ilocos Norte kaya laking gulat ko na lang nang makita ang kaibigan dito. "Joan?" Hindi pa rin nawawala ang gulat ko sa aking mukha kaya natawa ito sa'kin at agad akong nilapitan.

matabil na pagbibigay ng rules ni Maica. "Huh sino 'yun?"naguguluhan na tanong ni Dhalia sa karoom-mate. "Ayy! Girl! Huwag mo ng pansinin itong si Maica! Malandi lang ang loka!"singit ni Bonnabe sa usapan. "Oo nga tigilan mo iyan Mai! Baka hawaan mo pa si Dhalia malintikan pa tayo kay Mrs. Cojuangco,"sambit naman ni Shirleyn.

Nakita niya ang sikat ng araw na tumatama sa Taal, isang tanawin ng kapayapaan sa gitna ng isang digmaang hindi matapos-tapos. "Hindi ako sasama sa inyo," bulong ni Mariel. At bago pa sila makakilos, tumalon si Mariel sa bangin—hindi para magpakamatay, kundi para sa isang huling blueprint na siya lang ang nakakaalam.