Alas Dose In English Novels & Stories

nabuhay ang excitement sa katawan ko habang kinukuwento kung gaano kamangha-mangha para sa akin yung aso. "Normal yun, lalo na kung may lahi yung aso. Baka yung lahi nung aso ay talagang malaki. Hindi mo ba naaalala nung bata ka pa, pumunta tayo sa Baguio kasama ang mama at papa mo, nagpa-picture tayo sa asong malaki. Mas malaki pa nga yata sayo yung aso" naaalala ko nga. Nakita ko iyon sa album namin nang minsan ko itong tignan.

Pang-aasar ni Green. "Ew, no thanks." Napailing nalang ako at tinignan si Dos na nakapikit habang nakasandal sa sofa. Kahit na alas nuebe naman talaga nang gabi kami susugod, alas-dos palang ng hapon ay bihis na bihis na ang isang 'to. "Will he be fine?" Qaes, one of Ali's friends asked me who happened to be looking at Dos as well. I smiled at him. "Kinakalma niya sarili niya." He nodded his head.

Kinakabahan akong muling sumilip sa salamin. Matapos naming kumain ng agahan na puro fried lang naman, kaagad ako nitong pinaghanda para sa pag-alis namin. This is my very first time visiting Alas' mother. Kinakabahan ako na baka mapansin niyang nagpapanggap lamang kami ni Alas. "I'll call you tomorrow morning, Miss Angeles. I texted you, didn't I?"

Isang kinang ang lumitaw sa mata niya habang tinanong niya, “Bakit ka nandito ng magisa? Hindi ba’t sinabi ni Sir na samahan mo si Madam ng buong oras?” “Masakit ang tiyan ko.” Tinignan ni Alora si Dos habang naglabas siya ng kaha ng sigarilyo. Ang ginawa niya ay hindi nakaugnat sa kanyang sakit ng tiyan. Humipak siya at tinaas ang kanyang tingin. Ngumiti ng malandi. “Mas kilala mo siya ng mas matagal kaysa sa akin, Tama? Dos, kung ikaw ay nag aalala pa din, pwede kang kumatok sa pinto na iyon mismo.”

“Hindi mo ba natatakot na baka masaktan ka ulit?” “Troy, nasaktan na ako ng sobra noon. Ngayon, ako naman ang may hawak ng alas.” Tumingin si Lily mula sa kanyang laruan. “Mommy, what’s an ‘alas’?” Napangiti ako ng bahagya. “It’s like… a secret weapon.”

Dasha POV Bandang alas dose na yata ng gabi nang tuluyan kaming tamaan ng alak. Hindi naman sobra. Iyong tipong sakto lang para maging magaan ang katawan mo, mainit ang mukha mo, at mas madali kang matawa sa simpleng bagay.

nakangising sabi ni Julia habang pasulyap-sulyap sa paligid. Pagkatapos, malamig niyang winika ang dalawa salita, “Wasakin ninyo.” “Halika, kayong lahat! Ipagpatuloy ninyo lang ang pagbibigay ng live gifts! Magsisimula na ang live demolition!” Tuwang-tuwang sigaw ni Orla.

nagmamadaling ininit ni Alas ang sopas na niluto niya kanina at hinanda ang gamot na maaaring ipainom sa dalaga pati narin isang plangganang tubig at isang puting bimpo. Nang matapos ay dali-daling pumasok sa loob ng kwarto at ginising itong upang kumain. Mabuti nalang at nagising ang dalaga’t naupo kung kaya’t sinubuan niya ito ng sopas. “Kasalanan ko ito eh!” inis na sabi ni Alas habang pinapakain si Stella. “W-Wala kang kasalanan Alas, ako.” Umiling siya sa dalaga at muling sinubuan.

Puno ng paghanga at pagnanasang usal ni Alas kagaya ng palagi niyang pagpuri sa tuwing inaangkin niya ako. "Uhmmmm Alas." Pumipikit na ungol ko na bakas na bakas ang sobrang pamumula ng aking mukha dahil sa pagkasabik at pangungulila. Gusto ko ay palagi kaming ganito. Sana ganito nalang keysa magkaroon ng hindi pagkakaunawaan. "You're gifted! You look so damn perfect in every angle!"Aniya. Fuck!

Bulong ni Alas. Si Alas ay isa sa pinaka pinagka katiwalaan niya. Ito ang taga subaybay sa mga kapatid niya kaya nalalaman agad niya ang problema ng mga ito. “Sabihin mo papunta na ako,” malamig niyang utos bago ibinaba ang katana na nilalaro niya sakaniyang kamay. Nakapamulsang pumasok sa meeting room si Gunner.