Novel & Cerita Ang Aking Kapaligiran

Chapter 3 Club Iba sa paningin, iba sa pakiramdam, at kakaibang kapaligiran. That was my first expression the moment I stepped inside this establishment. “Paraiso” ang tawag dito ng mga taong walang ibang alam gawin kundi magpakasaya.

Wala akong nagawa kung hindi yakapin nalang siya. Iba nga talaga ang pagmamahal ng isang Ina. Dahil sa katahimikan sa kapaligiran namin, nag isip ako ng mga bagay bagay hanggang sa inantok ako. Yakap yakap si Auntie Renna na napapikit ako. Hindi ko alam kung ilang minuto akong nakatulog. Siguro ay dahil din sa pagod. Alam kong hindi ko dapat iyon ginawa, dahil mali...

Alessia's POV ANG bughaw na kalangitan, ang berdeng mga kaparangan at ang malamig na simoy na hangin na nagmumula sa karagatan ng Celebes. Iyon ang araw-araw na bumubungad sa akin tuwing gigising ako, at magtatrabaho sa buong araw. hanggang sa igupo ako ng antok tuwing gabi. Ang likha o obra ng panginoon ay sadyang napakaganda at hanggang sa ngayon ay sadyang misteryoso.

Nakangiti nitong wika Sa kauna-unahang pagkakataon, hindi ko na din mapigilan pa ang mapangiti. TAhimik kaming naglakad sa kanya-kanya naming kabayo at ilang saglit lang, tinahak na namin ang nag-uumpisa nang dumilim na kapaligiran

Alessia's POV NAPATINGIN ako sa paligid at wala akong makitang lugar na pwede kong daanan. Nakapatong ang malaking pugad ng agila sa isang malaking sanga ng kahoy na tumubo sa bangin.

Along with that, wala rin akong makita kundi kadiliman lamang. Anong nangyare? Ganito ba sila pumaslang? Nasaan ako? Anong lugar 'to? Kadiliman. Pero may mga iba't ibang liwanag sa aking paligid. It's like a portal or something. Nilapitan ko ito at napatulala ako sa ganda ng bagay na iyon. Nakakahalina at nakakaakit. Bigla ring bumilis ang tibok ng aking puso dahilan upang mapahawak ako dito.

Hindi lamang ang kapaligiran ang nagbago. Kundi ang aking buong katawan ay tila isang lantay na halaman.. Bumagsak ang aking katawan at hindi ko ito maigalaw.. Ang aking mga mata'y dahan-dahang pumipikit.. Dumidilim.. Sa mundo ng kawalan.. *****

Ayoko ng hitad, malandi, higad o kahit ano pang kakatahinan ng isang babae. Nang balingan ko ang babaeng nasa backset at nakatali ang kamay ay nakita kong gumalaw na ito at umakmang bumangon. Naging marahan ang pagpapatakbo ko lalot malapit na kami sa mismong massion namin. Nasa pusod ng aming lupain ang aming tahanan iyon ang isa sa pinakamamahal ko sa lugar na ito ang mapaligiran ng kalikasan.

At kapag napapalibutan ka ng mga halaman ay parang ang gaan sa pakiramdam , malamig at masarap ang simoy ng hangin. "You love nature?" Napatango naman ako sa tanong ni President kahit di ako nakatingin sa kanya. Inililibot ko ang tingin ko sa mga bulaklak na andidito. "Mee too. Sa tagal namin dito naghanap talaga ako ng tahimik na lugar which is dito sa likod ng Hide out kasi nga takot sila pumunta dito and I made it. Matagal ko na silang inaalagaan"

aniya na para lamang sarili. Natawa ang kaharap. “Mahilig ka rin pala sa mga ganitong lugar.” Nagkibit siya ng mga balikat. “Hindi naman talaga ako pihikan, pero mas gusto ko pa rin ang malapit sa kalikasan. Iba pa rin ang pakiramdam kapag ang nakikita mo ay berdeng paligid.”