Algorithm Means Tagalog Novels & Stories

"Alam mo bang kakaiba ka sa mga ibang babaeng nakilala ko,sila halos maglumpasay pa sa daan panagutan ko lang sila tapos ikaw kinuha ko yung mahalagang bagay sayo tapos wala lang sayo.." "Ito ang tatandaan mo kahit magtago kapa mahahanap at mahahanap parin kita at kahit ayaw mong panagutan kita gagawin at gagawin ko parin yun dahil yun ang gusto ko at dahil matagal narin akong naghihintay sayo,gagawin ko ang lahat nang gusto ko mapasaakin kalang,naintindihan mo na? Azie?!". Wika niya. T-teka s-sandali! Iisa lang ang tumatawag saakin sa palayaw kung yun dahil siya lang rin ang nagbigay nang palayaw na iyong.

Mabuhay… (flying kiss to the audience) Habang nakatingin sa kandidata ay hindi ko mapigilang mapatulala. G*dd*mm*t! Para akong teenager na nakita ang crush ko sa kalayuan. Hindi ko dapat maramdaman ‘to lalo pa at kinse anyos pa lang ang aking pinagnanasahan. Oh! Yes! Pinagnanasahan dahil simula nang makita ko siya sa bayan ay hindi na siya mapuknat sa aking isipan. Ang inosenteng ngiti . Lalo na ang kanyang katawan. Napakabata pa pero hinog na ang katawan. Pasalamat lang ako at nandito siya sa Pilipinas kung saan alam kong ang mga katulad niyang maitim ay hindi masyadong pinapansin dahil sa kanyang kulay. Pero iba ang bansang kinalakhan ko at ang kagaya niya ay masasabi kong Exotic.

aniya mula sa malayo hindi ako nagsalita. (Can you be my friend and playmate?) Pimuntahan niya ako at huminto sa harap ko. "Nan neolang nolgo sipji anh-a! algess-eo?" aniko kaagad kong iniwasan ang tingin niya. (I don't want to play with you! Are you understand?) "Ani, hago sip-eo!" aniya inirapan niya ako. (No, I want to!) Hindi ba talaga marunong umintindi ang mga katulad niya?

IKATLONG TAUHAN “Selene” MABAGAL siyang tumango rito bago ngumiti na rin; ganoon din ang ginawa ng kanyang ina bago ito naunang maupo sa sopa na dati nang inupuan nito. “Alma.”

Nag-scroll pa ako ng ibang pictures at halos lumuwa ang aking mata nang aksidenting mapindot ang like button. Nag-panic ako dahil gusto kong bawiin ang react na 'yon pero nag-loading bigla ang page, kung minamalas ka nga naman. Paano kung online siya tapos nakita ang notification na may estrangherang nag-like ng larawan niya at isipin niyang ini-stalk ko siya? Well, siguro matatawag nga itong stalking pero ngayon lang naman. Mabuti na lang at bumalik din kaagad ang matinong signal pero may comment na roon at na-mention pa ang pangalan ko.

sagot niya na kinangiti ko. "Salamat kung ganoon." I said smilingly. "For what?" he asked. "For walking with me." I said. "Assuming." Sabi niya na kinakunot ng noo ko. "Hindi ako assuming. I'm just grateful na naisip mo ring maglakad. Atlist may kasama ako." I said explaining my side. Assuming ka diyan! Pero pwede rin. Bigla akong napangiti sa naisip.

Nag-umpisa na itong magligpit ng mga platong huhugasin nito. "P-Pero C-Carl,"Patuloy ni Dhalia. Pilit na inaagaw nito ang sponge na may sabon. "Puwedi ba sweetheart, maupo ka nalang diyan. Panuoren mo nalang akong maghugas okay... relax ka lang diyan. Katatapos lamang ng final examination niyo. Nextweek malalaman mo na kung isa ka sa mga gagraduate, kung papalarin... baka ikaw pa ang makasungkit sa pagiging "SUMMACUMLAUDE".

Reply niya with a smiling emoji in the end. "I know that I've been waiting for two years and that's fine, pero gusto ko lang malaman if may patutunguhan ba ito? Huwag ka sanang magalit, takot lang kase ako na baka may makilala ka and I want to know kung may pag-asa pa ba ako o wala na, huwag kang mag-alala dahil anumang sagot ang isagot mo, I'll be fine." Sent Halos hindi ko mapindot ang send button noong unaa pero naglakas loob ako para isend yun.

Marahas kong pinunas ang mga luhang di halos tumitigil sa kakapatak. Rinig na rinig ko rin ang maya't mayang pagsinghot ko,na bunga ng matagal na pag iyak. "Ma'am, hindi ko ho alam ang sakit na nararamdaman ninyo ngayon,ngunit kailangan ninyong tumayo ma'am. Matatalo kayo niyan". Nagsusumamo ang boses ni Aling Tisang. Napatingin ako sa telebisyon, kasalukuyan nang nakaupo sina Salem at Rina.

Bahagya akong napailing, sabay bulong sa sarili ko— “Baliw lang ang maiinlove sa’yo…” Mahina akong natawa, pero ramdam ko ang bigat sa dibdib ko. Habang nakatitig ako sa pinto na unti-unti nang nagsasara, biglang bumalik ang alaala sa utak ko—mga detalye, mga pahiwatig na dati’y hindi ko binigyang pansin. Si Nikolas… isang tagapagmana ng isang malaking kumpanya.