All That Glitters Are Not Gold Novels & Stories

no gold was in it, nor silver, nor, indeed, treasure of any kind, but only a little child who was asleep. And one of them said to the other: 'This is a bitter ending to our hope, nor have we any good fortune, for what doth a child profit to a man? Let us leave it here, and go our way, seeing that we are poor men, and have children of our own whose bread we may not give to another.'

"Hindi mo iyan pwedeng tanggalin magmula ngayon" Isa iyong gold solitaire emerald cut ring. Napakaganda at simple hindi maalis rito ang aking tingin. Isang singsing sa aking kamay. Galing sa kahulihuliang taong inaasahan kong sa akin magbibigay. "Isang singsing na nagpapaalala sa atin ng kasunduan nating dalawa", sabi ko ng sa singsing nakatuon nang hawakan nito ang aking baba at iniharap sa kanya.

Bukod pa roon, inilista pa ng nagbebenta ang malaking depekto ng item at humihingi lang ng 20 million Oskian dollars, kaya’t itinuturing pa rin itong napakamurang alok. May kanya-kanyang pamantayan ng halaga ang bawat bagay—kahit ang mga sasakyang naaksidente o nalubog sa baha ay may halaga pa rin. Ayon sa pamantayan para sa mga gilded bronze item, maituturing mang malaking depekto ang pagkakalagas ng gilt, hindi naman dapat bumagsak ang halaga nito ng hanggang walumpung porsyento.

"Anim na taon na tayong kasal. Hindi ka magtatagal kung hindi mo mahal ang isang tao." Suminghal ako. “Huwag kang makonsensya. Dapat kang magpatuloy at maging masaya kasama si Ruby. Hindi ako gagawa ng eksena o magsasabi ng kahit anong masakit. At ang iyong mga kaibigan na sumasamba sa iyo at kay Ruby ay walang anumang tsismis na ikakalat."

Tinuon ko na lang ang pansin ko sa kuwintas na nakadisplay sa harapan namin. Iba talaga kapag kumikinang, umaagaw talaga ng atensiyon. Parang ako lang. Kahit na hindi ako nagsasalita ay napapansin ako ng marami. “This design is purely made with the mixture of gold and diamond. The pendant symbolizes fame. Now, who will open up the bidding and start it? Oh! Someone is raising his flag,” sabi ng host. Lumingon ako sa baklang nagwagayway ng watawat niya.

nadiiinan ko ang hawak ko sa tuwalya sa dibdib ko at inilang hakbang ang agwat naming dalawa. "I said where are all my gold?!" Imposibleng hindi niya namalayan iyon kagabi .Sino ba ang kasama ko at natatangayan pa kami ng gano'n kabilis. "You wont need those because i wil tell you everything that you want to know"

"Prinsipyo? Hindi nakakakain ang prinsipyo, kapatid. Ang mundo ay para sa malalakas. At kung hindi ka handang mandurog ng iba, ikaw ang madudurog." Malamig na tumugon si Richard, "Kung iyon ang paniniwala mo, ibig sabihin hindi ka talaga para sa Gold. Dahil ang tunay na kayamanan ng Gold ay hindi lamang sukatan ng yaman o kapangyarihan, kundi kung paano ito pinapangalagaan para sa lahat."

Malayo talaga sa pagiging sundalo ang awra ng babae at iyan ang inaalala n'ya. Ngunit may kasabihan din na sinasabi madalas na " don't judge the book by its cover". Nakita n'ya na kung paano makipaglaban si Goldy ngunit hindi pa rin iyon basehan para masasabi n'ya na suitable ito at fit na maging partner n'ya sa misyon na ibinigay sa kan'ya ng kanilang heneral.

Ayaw niyang mag isip ng hindi maganda, ayaw niyang basta sumuko, pero iba ang dating sa kanya ng usapan ng mag ina. Akala niya, ipaglalaban siya ni Sunshine. Akala niya, ipaglalaban nito ang kagustuhan nitong mahalin siya, pero.. umasa lang siya. Sino nga ba naman siyang hindi kasing yaman ng mga ito? Kung sa isang ginto, ang mga ito ay gold bar at siya ay gold dust lang.

Ang daming tanong naman nito. "Manong security, our time is gold, as in Ginto, meaning mahalaga. Kanina ka pa nagtatanong sa amin. You are just wasting our time, and our time is gold. Can't you see? My children are sick." Kala nito, ano ka ngayon?