Ama Ng Sanaysay Novels & Stories

“Magsulat? Yung pagsusulat ng short stories, poems, news, feature, those stuffs you know…” “Ah okey, hmmm siguro?” “Why don’t you try?” “Try saan?” “Sa school paper.” “School paper? Ano ‘yon?” “School paper? Hindi mo alam?” Umiling ako. Wala naman sa baryo kasi namin ang mga ganyan noong Elementary ako.

"O, ano pang hinihintay natin? Ang tutorial class ko ay nagkakahalaga ng daan daan bawat minuto. Ano pa ang hinihintay mo? Huwag mong sayangin ang oras ko." Naglakad na siya patungo sa sala, at patakbo namang sumunod si Deo. Tuluyan na nitong nakalimutan ang hinala kung ano ang ginagawa ng dalawa sa loob ng silid-aklatan. Ang hindi masagutan ni Deo ay isang essay question. Ang paksa ng sanaysay ay: Ang Ina, isang walang katapusang tula ng buhay. Mangyaring sumulat ng isang sanaysay na hindi bababa sa 800 na salita tungkol sa iyong ina.

naiinis kong sabi. Sila lang ang nakilala kong gano’n na tao, mga sanay na mambaliktad at gumawa ng storya na ikasisira ng iba, sana nagjournalism nalang sila total magaling naman sila gumawa ng storya. “Hayaan mo na sila, mga walang magawa lang yan. Tsaka kahit saan mo tignan lamang ka sa kanila” umiling lang ako.

Sana napasaya ko pa rin kayo kahit kaunti. Sa tuwing may nababasa akong mga comments (positive o negative), mas lalo lang akong na-cha-challenge na magsulat nang magsulat. Pasensiya na kung minsan ay hindi ako makapag-update ng marami kagaya ng ibang manunulat na hinahangaan ninyo. I’m a college student po, mas uunahin ko palagi ang aking pag-aaral dahil isang taon na lang ay makakapagtapos na ako sa pag-aaral.

Wala naman siyang naging angal doon. “Ano raw? ‘Midget ko’? Tama ba iyong narinig ko kanina?” nagtatakang tanong ko sa aking sarili bago ko nakamot ang aking ulo. “Ano kayang nakain niya? Ang lakas makaangkin a. Tss.” Napailing ako bago ko napagpasyahang ipagpatuloy na ulit ang aking pagsusulat. Dahil sa pokus matapos ko lang ang tatlong libong salita para sa sanaysay ay hindi ko na ulit namalayan ang oras.

Masisira ang momentum niya bilang isang writer. “Nagsulat ako para hindi sa mapahanga ang isang mambabasa o ang isang publishing house, Angelie. Nagsulat ako dahil gusto kong ibahagi kung ano ang laman ng pagkatao ko, kung ano ang gusto ko, ang gusto kong iparating na mensahe at kung ano ang laman ng mga panaginip ko.” Hindi na ito nakasagot sa halip ay tumahimik na lamang.

Walang ingat na tugon ni Mary, "and so?" "Good...ahhmm… Teacher Mary, tungkol kasi ito sa pagsulat ng review para kay Madam. Pwede mo ba akong turuan kung paano magsulat ng 400 words?” Medyo nanahimik ako pagkasabi niya. The heck, paano ko ko naman siya tuturuang magsulat ng sanaysay na naglalaman pa ng 400 words, kung ako nga mismo sa sarili ko hindi ko alam kung paano magsulat ng maayos na sanaysay. Pero hindi ako magpapakita ng kahinaan sa harap ng preskong lalaking ito. "Hindi naman problema kung turuan kita! Pero kailangan mong maging alagad ko at magbayad ng tuition f*e."

Ilang sandali pa, nagsimula na siyang magturo. "Ngayong araw, ang ating tatalakayin ay ang tungkol sa Tula. Ang tula ay isang anyo ng panitikan na nagpapahayag ng damdamin ng isang tao. Ito ay binubuo ng mga saknong at ang mga saknong ay binubuo ng mga taludtod. Inyong napag-aralan na ito noong nasa Sekondarya pa kayo kaya't pinagawa ko kayo ng isang tula sa nararamdaman ninyong pag-ibig sa isang tao. Tignan natin kung magagandahan ako," masungit na sambit niya upang kabahan ang mga kaklase ko. Buti na lang na nasabihan ako agad ng kambal at ni Janus sa pa-asisgnment ni Maestro. Kung wala raw, baka automatic bagsak ako sa unang activity which I can't let happen. I never fail!