Novel & Cerita Sumulat Ng Sanaysay

Jenelyn Hindi sapat ang salitang gulat para maipaliwanag ang nararamdaman ko sa sandaling iyon. Pakiramdam ko ay biglang huminto ang pag-andar ng utak ko habang paulit-ulit kong binabasa ang nakalagay sa screen ng iPad. Umaasa akong mali lang ang pagkakaintindi ko o baka may ibang paliwanag pa sa nakikita ko. Ngunit kahit ilang beses kong balik-balikan ang report, iisa lang ang malinaw na konklusyon.

Parang naliwanagan si Gerald habang sinasabi niya, “Sinasabi mo ba na ang amoy na ito ay maaamoy rin sa mga kayamanan at napunta ang scent nito kay Lech at sa kanyang mga tauhan? At ang mga gagamba ay umaatake lamang sa mga tao o bagay na nadikitan ng amoy na ito? May katuturan na ang buong pangyayari ngayon!" Tulad ng sinabi niya, ang 'sumpa' ay isang paraan lamang para ilarawan ang nangyari kanina. Ang kababalaghan na nangyari kanina ay nangangailangan lamang ng kaunting research para malaman ang buong katotohanan...

Napaisip ako. Mukhang maganda nga ang sinasabi niyang iyon. At marami ring benefits. Hindi na sasakit ang ulo ko sa kase- search ng kung anu- ano. Kailangan ko lang manood at isulat ang mga makikita at mao- obserbahan ko. And the process of writing the manuscript would be even faster and shorter! Pero... ano naman kayang catch noon? I mean, what's the main deal with regards to that?

disaappointed ang boses niya. Doon ay muli ako nakaramdam ng pagkapahiya. Mabuti nalang at kami lang ang tao dito. “Yes Sir. Hindi naman siguro sukatan ang essay para masabing may natutunan ka,” sagot ko. Tinitigan niya ako na parang binabasa ang nasa isip ko. “Then tell me, ano pa mga naintindihan mo na hindi nasulat dito?” hamon niya.

Bumuntong hininga siya, bago ako seryosong tinignan. "Ang isang kagaya natin na may maharlikang pangalan na Sadiya kailangan maraming kaalaman sa mga iba't ibang lenggwahe. Hindi lamang tagalog? O kahit Ingles. Dahil ang pagkakaroon ng maraming kaalaman sa mga wika ay maliligtas ka rin sa mga nakahandang panganib. Kagaya na lamang ng bagay na ito, ang mga nakasulat na mga salita sa sulat na iyon ay isang mahalagang bagay, kung kaya't tinago sa ibang salita, na tanging may dugo lamang ng isang Sadiya ang makabasa. At tutulungan kitang mabuksan iyon basta ba'y tutulungan mo rin ako sa problema ko." Nakakagulat man ang mga sinabi niyang mga salita, ngunit hindi ko nagawang magulat, dahil ano pa

Kaya bumalik na lang siya sa ginagawa niya. Kinagat niya ang dulo ng ballpen habang nakatitig sa screen. Sa totoo lang, hindi naman mahirap para sa kaniya ang magsulat ng article—lalo na ganitong klaseng topic. Sanay na sanay siya rito. Ang problema, masyado siyang sanay. Kung masyadong maayos ang pagkakasulat niya, baka magduda si Damion. Pero kapag masyado naman niyang pinangitan, siguradong hindi papasa.

Ang pinakamahalagang bagay ay ang teknolohiya ng artificial intelligence sa loob nito. Kinuha ni Little Steele ang isang fountain pen at nagsulat sa isang papel. Natigilan si Rong Bingshao. "Paano ang pagsusulat? Ang Little Steele na binuo ko ay hindi marunong magsulat!" Ang pagsusulat ay isang masalimuot na aksyon. Ito ay hindi isang bagay na maaaring gawin nang basta-basta. Sumulat si Little Steele sa papel: I can do everything that they can.

naiinis kong sabi. Sila lang ang nakilala kong gano’n na tao, mga sanay na mambaliktad at gumawa ng storya na ikasisira ng iba, sana nagjournalism nalang sila total magaling naman sila gumawa ng storya. “Hayaan mo na sila, mga walang magawa lang yan. Tsaka kahit saan mo tignan lamang ka sa kanila” umiling lang ako.

Ilang sandali pa, nagsimula na siyang magturo. "Ngayong araw, ang ating tatalakayin ay ang tungkol sa Tula. Ang tula ay isang anyo ng panitikan na nagpapahayag ng damdamin ng isang tao. Ito ay binubuo ng mga saknong at ang mga saknong ay binubuo ng mga taludtod. Inyong napag-aralan na ito noong nasa Sekondarya pa kayo kaya't pinagawa ko kayo ng isang tula sa nararamdaman ninyong pag-ibig sa isang tao. Tignan natin kung magagandahan ako," masungit na sambit niya upang kabahan ang mga kaklase ko. Buti na lang na nasabihan ako agad ng kambal at ni Janus sa pa-asisgnment ni Maestro. Kung wala raw, baka automatic bagsak ako sa unang activity which I can't let happen. I never fail!

ewan ko ba kung ikinamatay ata niyan pagkawala ng utak eh Napaupo na lang ako sa sofa, binuksan ang TV at unang bungad ay tungkol sa Covid-19 Teka... bawal mass gathering ah? paano yun magsisimba? Tinungo ko ulit ang kusina at lumapit kay mary "Bruha diba bawal yung simba simba ngayon?" tanong ko sakanya "Oo bakit?" "Sabi saakin ni essay magsisimba daw muna siya...hindi kaya nagsisinungaling na siya saakin? ilang araw pa lang kami tapos nagsisinungaling na siya saakin kaagad?"