Maikling Sanaysay Novels & Stories

"O, ano pang hinihintay natin? Ang tutorial class ko ay nagkakahalaga ng daan daan bawat minuto. Ano pa ang hinihintay mo? Huwag mong sayangin ang oras ko." Naglakad na siya patungo sa sala, at patakbo namang sumunod si Deo. Tuluyan na nitong nakalimutan ang hinala kung ano ang ginagawa ng dalawa sa loob ng silid-aklatan. Ang hindi masagutan ni Deo ay isang essay question. Ang paksa ng sanaysay ay: Ang Ina, isang walang katapusang tula ng buhay. Mangyaring sumulat ng isang sanaysay na hindi bababa sa 800 na salita tungkol sa iyong ina.

Biglang may bumara sa lalamunan ko dahilan para mapahugot ako ng malalim na hininga. “Naku, Ma’am! Wala naman po sigurong tao na sadyang ipinanganak na malas. Nasa sarili niyo na po ‘yun kung iisipin niyo na malas kayo. Ang rami po kayang tao na kahit hirap na hirap sa buhay, iniisip pa rin na maswerte sila. Kagaya ko, hanggang high school lang ang natapos ko. Hindi ako kayang pag-aralin nina Mama at Papa sa kolehiyo kaya heto ako at nagtitinda na lang ng mga lucky charms para makatulong sa kanila. Siguro iniisip ng mga tao na malas ako kasi hindi ako nakapag-aral ng kolehiyo. Pero para sa ‘kin, maswerte pa rin ako kasi nakakakain ako ng tatlong beses sa isang araw.”

Sanay na ako sa ganitong klaseng sakit at ganitong klaseng paghahandas sapagkat pang-lima na ito. Panlima naming anak. At sa bawat isa, natututo akong makinig sa sarili kong katawan, huminga nang malalim, at magtiwala sa prosesong kilala na rin ng puso ko. Ngayon nga lang, kahit sanay na... may bahagyang kaba pa rin. Laging may halo 'yong excitement at takot. Dahil kahit pang-lima na ito, bawat sanggol ay panibagong kwento at panibagong simula.

Baka magkagulo pa at lalong mawalan siya ng kickback. Ni hindi nakatuntong ng elementary si Millet dahil bata pa lamang ito ay nagtratrabaho na kung kaya’t hindi ito marunong sumulat at bumasa. Kaya naman napakadali nitong magpasamantalahan.

Ano ang dapat kong gawin maliban sa pagbabalik sa kanila? Pagkatapos mag isip sandali, iminungkahi ko, "Maaari kang gumawa ng isang bagay na gawa mo. Hindi ito magagastos ng malaki, ngunit dahil ikaw mismo ang gumawa nito, ito ay magpapakita ng pagiging maalalahanin mo." Parang wala na siyang masabi pagkatapos noon. "Ganun ba. Ikaw ay mukhang medyo bata. Ilang taon ka na?"

"Wow naman! Ikaw kaya, bakit ka kaya pinaglihi sa encyclopedia ng mama mo noh? Napakakapal ng mukha mo eh! Gusto mo bang kiskisin ko ng pakiling 'yang mukha mo para naman numipis kahit konti?!" "Hay nako, Magi. Kahit ganyang tatanga-tanga ka minsan eh gusto pa din kita." aniya saka ngumisi ng mapang-asar. "Natural naman kasi na makapal ang mga mukha ng tao. Bakit? Nakakita ka na ba ng tao na manipis ang mukha, sige nga?" "Pinanganak ka bang walang common sense?! Naturingan kang nag-aaral pero ganyan ang pag-iisip mo!

Sylaila POV Madilim-dilim pa nang magising ako, pero sanay na ang katawan ko sa ganoong oras. Kapag nasanay ka na sa buhay sa farm o probinsya, parang kusa nang may alarm sa loob ng dibdib mo. Hindi ko na kailangang pilitin ang sarili kong bumangon dahil kapag naramdaman kong malamig pa ang hangin at tahimik pa ang paligid, alam kong iyon ang tamang oras para magsimulang mag-ani.

Ang isang makinang, struggling na estudyante ay higit na mahalaga kaysa sa isang pangkaraniwan. Sa screen, ang aking ina ay nagtuturo sa Subject One ng ilang mga aralin sa buhay. "Umiyak ka ng kaunti kapag nakita mo ang principal o mga guro, magmukha kang kaawa awa. Ganyan tayo kumukuha ng pera, naintindihan mo?"

Buti na lang Bahagya akong Ngumiti nang marealize ang isang bagay, Wala yung maarteng bata na may surname na Mackenzie. Ganon parin ang ginagawa ko hanggang sa makalampas ako sa mismong hallway ng is nag building .Patakbo akong pumunta sa kabilang hallway ,kagat Labi para hindi makagawa ulit ng ingay .Mukha na ata akong tanga kung titingnan ng mga nakakakilala sakin. Artista ako tapos need ko pang makipag taguan sa isang bata na mukhang spoiled at walang modo.

Sabi nmn ni nanay Hindi nmn ako makatingin sakanya ng maayos "K-kasi nanay yung anak niya kasi e kung anong sinumbong sa nanay tinulak daw siya nila Angel at Mike e nadapa nmn yung bata eto nmn ang magaling na ina inutusan yung anak niya na itulak yung mga bata kaya sumugod ako kasi hindi nmn tama Yun e. Sorry po nanay" I explained napatingin nmn ako kay Abby na nakangiti lang inikutan ko nmn siya ng mata