Ama Ni Jose Rizal นิยาย & เรื่องราว

miss ko na sila mama! Ano naman ang maipagmamalaki ko dito?e ang arte-arte ko!kailangan ko tuloy maging masipag para kahit papaano ay may maitulong ako kila aling Panyang! E kung hanapin ko kaya si Jose Rizal?Tutal hanggang ngayon ay kabisado ka pa naman ang talambuhay niya. Kung hanapin ko rin kaya sila Heneral Luna? Hindi! Si Jose Rizal muna! utuhin ko kaya siya na manghuhula ako? tas syempre side line ko nayun dito.Oo tama nga! hahanapin ko si Doctor Rizal!

Tanong ko sa kanya. "S-sasaktan ka nila." "Tumba nga silang lahat sa akin." Sabi ko at marahan siyang hinila upang ipahinga niya ang ulo sa hita ko. "Tingin mo bayani o martyr ka dahil sa ginawa mo? For your f*cking information, ginarote ang GomBurZa dahil sa pagiging martyr nila at na-firing squad naman si Rizal sa pagpapakabayani niya.”

Heto nga at wala pa man kuntodo iwas na sa kanya. Ika nga ng kanyang mga kaibigan si Rafael raw ang version ni Jose Rizal sa makabagong panahon. Makaluma na ay napaka-konserbatibo pa. Kaya't imposible ang iniisip niya na unang magluhog ng pag-ibig sa binata, baka ma turn-off lang daw ito sa kanya.

Sa huli, sinabi niya sa anak,, "Eli, huwag mag-alala. Mabuti ang kalagayan ni Mommy dito sa Pilipinas, ikaw ,magpakabait ka diyan." "Ang lugar ba na iyan ay tinatawag na Philippines?" Lumaki si Eli sa ibang bansa at hindi pamilyar sa mga pangalan ng ibang bansa. "Opo, dito ako lumaki. Napakaganda ng lugar na ito. Lalo na sa lugar kung saan ako naroroon, ang Rizal." nakangiti niyang sabi. Biglang kumunot ang noo ni Eli, saka nagtanong, "Rizal? national hero siya ng Philippines? bakit siya naging lugar?"

hahaha pera o pride? Napag isipan ko, hindi ko tatanggapin ang pera at kung gusto mang magpasalamat ng personal si Master na iyon, well available ako as always basta ang gusto ko irespeto nila ang desisyon ko. Aba!? kahit mahirap ako, ibahin parin ninyo si Ms. NAZLI LEIN ALCANTARA ang ranger ng Norte! hahaha. at universe ng Luzon! Joke lang. Pagbigyan niyo naman ako! kahit ngayon lang please!

__________ Doon naman sa Rizal, Nueva Ecija kung saan naroroon si Ana ay walang kaalam-alam si Enrico na nang oras ding iyon ay mag-isang nakaupo si Ana sa garden bench na nasa harap lamang ng bahay nina Aseneth. Kandong nito ang isang basket ng assorted roses and flowers habang madamdaming inaawit ang awitin ding iyon ni Ogie Alcasid. Bumabalong ang masaganang luha sa mga mata nito na umaagos sa makinis nitong mga pisngi nang abutan roon ni Aseneth. Dala ni Aseneth ang miryendang ipinakuha kay Aling Marta at ito na mismo ang nagdulot kay Ana.

"Okay! So nong nagkwento ka kanina so you intend not to include him on your story." "Yeah" She honestly said. Riza just laugh awkwardly with a disbelief written on her face. "Hi Nicks." Out of nowhere may bigla na lang bumati sa kanya na hindi niya kakilala. "Sino yun?" Kunot noong tanong niya kay Riza. "Joseph 'the second' Dela Cruz" "The who?" Pareho nilang pinanood ang paglalakad nito papunta sa kung saan habang magiliw na naglalakad.

"Medyo naiinis lang ako sa buhay ko ngayon." "Alam ko na 'yang pinoproblema mo. Si Matthias naman, tama? Kung hinahanap mo s'ya. Nasa Rizal siya ngayon, binibisita ang lupain niya para patatayuan ng bagong mental facilities."

Paglingon ko ay wala na ulit siya. Napakamalas talaga, pero di bale. Lahat naman ng gusto ko nakukuha ko. Ako paba? Nakangiting bulong ko sa sarili ko. Bago ang lahat magpapakilala muna ako 😉 I am Jane Mondragon, the one and only daughter of Joaquin Mondragon and Isabella Estrella Mondragon.

“Nawiwili ka na sa kahahalik mo sa ‘kin.” “I mean… you can tell me if you don’t want to…” “Oo na, tara na at baka ‘di tayo umabot sa Laguna. Excited pa naman akong bumisita sa Rizal Shrine,” I said and finally went back to my senses.