Novel & Cerita Amor Falso

he glared at him “Ito naman hindi na mabiro eh. Affected ka kaagad sa jokes ko, naku gusto ko pang magpamilya noh. Ayokong paglamayan agad-agad, ikaw naman biro lang boss. In-love kapa don eh kaya ka ganyan? Masamang senyales iyan boss, baka pag nagharap kayo di mo na magawang paghigantihan dahil naaawa ka or should I say mahal mo pa, ayaw mo lang aminin sa sarili mo. Ang amo pa naman ng mukha noon.” patuloy na pang-aasar nito

Tumayo si Marshall at inagaw ang sigarilyo na hawak ko, nasa likod ko ito. “Baby, I can fake your death sa harapan ng maraming tao at sa register at sa kung saan pang lupalop, but sa akala lang nila `yon, everything that they knew is fake, buhay ka pa at Amelia Lopez Avignon ka na, it’s part of a plan. And you will use familia and the familia will use you too,” bumalik ito sa kinauupuan n`ya kanina at ngumiti.

Sambit ni Erica kaya dumiretso kami sa Jollibee dahil favorite nya raw ito. Dahil nakaramdam ako ng pananakit sa pantog ko, nagpaalam ako kay bakla na magc-cr lang, agad nan itong tumango. Habang naglalakad ako papuntang cr may nabunggo akong lalaki. “Sorry po, nagmamadali po talaga ako.” Sabi ko sa kanya at naglakad ng mabilis ngunit hinigit ako notp pabalik kaya napapikit ako sa sobrang inis, ngunit nawala rin ito nang maamoy ko ang lalaki, parang napaka bango nya para saakin, ang tamis ng amoy nya. Unti-unti kong inilapit ang bibig ko sa leeg nya para maamoy pa sya ng maayos ngunit tinulak ako nito.

Sobra. Alam kong matagal nang walang kwenta ang trato sa akin nina Tita Marissa at Chloe sa mansyon, pero iba pa rin pala kapag nanggaling mismo kay Papa ang kumpirmasyon. Ang sarili kong ama, pinirmahan ang dokumentong sumira sa akin. Ganoon ba talaga kadaling palitan ang loyalty ng isang magulang kapag bagong pamilya na ang nanggugulo? O ganoon lang talaga ako kawalang-halaga sa kanya kumpara kay Chloe? Limang milyong piso kapalit ng pagtapon sa akin sa basurahan. Napakapit ako sa strap ng bag ko habang pinipigilan ang sarili kong tuluyang maiyak muli. Hindi ako pwedeng umiyak dito. Maraming tao sa lobby at kailangan kong panatilihin ang mukha ng isang matatag na Alcantara-Vance.

Saglit siyang napahawak sa kaliwang dibdib niya at para siyang mahihimatay kanina dahil sa matinding kaba na nadarama. Paalis na sana siya pero bigla naman sumulpot sa harapan niya ang pilyong kaibigan niya na si Hendrix Almeda— labing dalawampu't siyam na taong gulang. Mas matanda siya ng limang taon sa dalaga pero hindi halata sa itsura niya na may katandaan na siya, iisipin mo sa unang tingin na isa siyang college student pero papuntang trenta na talaga siya.

Natakot siya na baka magka wrinkle agad siya dahil rito. “ You know, if she really doesn’t like him at first mas madali na natin mapapabago yon” Umiling si Amara. “ Diyan ka nagkakamali. You know you hate to love a troupe of novels. Every couple na nag start sa ganyan. They tend to love the hardest and also the loyalest. Dahil una nila nakita nag panget sa isang tao bago nila ito mahalin. Ibig sabihin,they love all the negative first before the positive. “ pagpapaliwanag ni Amara.

papa answered. “How did you end up being with mommy?” takang tanong ni Art. “It was a fixed marriage.” He took a deep breath. “At first I declined. But just like how we planned you two to live in a single roof, ganoon din kami. Pinatira kami sa iisang bubong. Hindi mahirap mahalin si Amelia. She's kind, sweet, carefree, and even her actions were sincere. I can't help myself to fall in love with her. She's too kind and beautiful that I forgot my bestfriend like her, too.

"Hindi bad si Dada. May sakit lang ang puso niya. Pero balang araw... balang araw, mamahalin ka rin niya." Ito ang pinakamalaking pagsubok sa Isla de Amor. Ang mag-amang pinaglayo ng tadhana at kasinungalingan, nagkita na, pero hindi nagkakilala. At ang pader sa pagitan nila ay lalo lang tumaas.

Naipinagtataka naman ni Zach. “Sinungaling! Fiancee mo ’yang mukha mo. Huwag mo na akong paikotin pa Zach. Hindi ako tanga. Kitang-kita ko ang lahat kaya huwag ka ng magsinungaling pa! Kung ito man ang ganti mo sa akin sa ginawa ko dati puwes, sige aaminin ko sa’yo nakaganti ka na! Nasasaktan mo na ako!” Hindi mapigilan ni Amara na umagos ang masaganang luha sa kanyang mga mata.

Because nothing about tonight felt fake. Yung mga halik niya— hindi fake. Yung paraan ng paghawak niya sa’kin— hindi fake. Yung tingin niya bago kami tuluyang nawalan ng control— hindi fake. So bakit? Bakit pangalan ni Amara? Napahawak ako sa noo ko habang pilit inaayos yung magulong isip ko. Maybe he liked her first. Maybe there was something I didn’t know.