Novel & Cerita Amy Lee

Lance look at his sister-in-law. Si Amary ay malapit sa Ina ni Lance dahil anak ito ng matalik na kaibigan ni Kayatana. Anak ang turing ni Kayatana kay Amary kaya kitang-kita ang pagmamahal at pagmamalasakit dito ibang-iba sa trato noon kay Miscy.

Kinuha niya ang kaniyang cellphone at tinawagan ang kaniyang magaling na investigator. [“Mr. Portalejo, long time ago when we last talked... How are you?”] Tumikhim siya. Kaibigan niya ito kaya mapagkakatiwalaan niya at alam ang lahat ng tungkol sa buhay niya. It's Leo Lee. “I want you to do something for me,” Walang alinlangang sagot niya dito. [“Alam mo namang malaki ang utang na loob ko sayo kaya kung anuman ‘yan walang alinlangan Kong gagawin,”]

"Pagkatapos ng lahat ng ginawa mo sa tingin mo makalabas ka agad agad? Wala ka pa ngang isang buwan sa kulungan." Natigilan ito at padaskol na hinagis sa lamesa ang ginamit na tissue. "Ibig mong sabihin magtatagal pa ako dito?" Matiim syang tumingin dito. "Mabigat ang kaso mo Melissa. Si Yñigo Alejos ang nagsampa ng kaso sayo at alam mo naman kung ano ang kakayahan ng isang Alejos. Galit na galit sayo si Yñigo dahil sa nangyari kay Amira. Muntik na syang mamatay. Nagsampa din ng kaso si Carlitos."

Lee. Napasapo ako ng mukha dahil hindi ko alam kung nananaginip ba ako o hindi. Muli kong tinignan ang mukha ni Mr. Lee na kahawig na kahawig niya. Hindi ko mapagkakailang mag-ama nga talaga sila. Pareho silang may matangos na ilong, salubong na kilay na aakalain mong laging galit, at ang mga mata nila, parehong-pareho! Hindi lang mukha nila ang magkapareho dahil pati ang apelyido! Para akong mababaliw. Hindi ko akalain na ang Wei na tinutukoy ni Mama ay si Wei Shin Lee na CEO ng malaking kumpanya sa Pilipinas at ama ni Hyujin! Shems! "Okay ka lang? May sakit ka ba?" tanong sa akin ni Mr. Lee. Napapikit na lang ako dahil maging ang boses nila ay magkapareho.

Lumamlam ang mata ng lalaki. "Teka, suot ko na iyong jacket mo, nasa loob na ako ng unit mo, you're offering me these sort of help, pero wala pa akong idea kung anong pangalan mo." "It's Lee." "Lee?" Tumango siya, isang beses. "Lee as in parang Lee na apelyido ng mga korean?" "Yeah." Tumunog ang cellphone ko. Nagbi-video call na si Sora. "Kailangan ko nang umuwi," nagmamadali kong sinabi.

Sinipa nito ang lalaki na wala ng malay. "Malapit na talaga akong maging aksyon star! T*ngna, parangap ko pa namang maging p*rnstar!" boses naman iyon ng Uncle Sixto nito sa di kalayuan. "F*ck! Hindi ako ang kalaban! Galingan mo namang sumipa, Damon! Mapipingasan ang mukha ko sa ginagawa mo!" reklamo naman iyon ni Uncle Theo. "Oh saluhin mo, Hoffman!" imbis ay sigaw ni Damon Romanov na hinagis ang katawan ng kalaban kay Uncle Theo.

Pakiramdam niya sa mga oras na iyon, pagtutulung-tulungan pa siya ng tatlo. “Ipakikilala ko siya sa panganay na anak ng mga Smirnov, Lord Armand,” balita ni Joon Yi sa kalagitnaan ng pagkain nila—balita na nagpapayahag kung ano ang pinagmumulan ng init ng ulo ni Amy. “Smirnov, hmm . . .” Tumango-tango pa ang Big Boss doon. “Para saan naman, Joon Yi?”

Komento ni Lee habang nakatingin kay Rico na naglalaro na ngayon sa Bumblebee niya. “Yeah and I’m so proud of him,” nawala ang agam-agam sa kalooban ng dalawa na baka anak ng ate nila ang bata at ni Mr. Shein pagkatapos sabihin iyon ni Zee dahil ang nakikita nila ngayon, ang lalaking proud na proud sa anak niya. They can see it in Zee’s eyes kaya nakumpira nila na that kid who exactly looks like Lorelay is someone’s kid at ‘yon ay ang anak ng lalaking nasa harapan nila.

Mamaya pa susunod sa amin si Lee Woon dahil pagod sa byahe maski ako pero, kailangan kong pumunta sa network. "Kasama mo si Lee Woon, isang singer-actor sa Korea kasama mo rin pala siya ang gwapo pwede ba ako magpa-picture sa kanya mamaya?" tanong ng babae at sinabi kong kakausapin ko ang manager ko. "Sure, why not he's my friend and loveteam." sagot ko na lang sa babae. Pumasok na kaming lahat sa isang malaking pintuan at nakitang nandun ang chairman/ceo ng hamman netwrk na si Louie Hernan.

tanong ni Olrick na bagaman nahihiwagaan ay hindi nagpasakop sa pangamba. “Marunong naman siguro tayong lumangoy lahat diba?” tanong ni Prinsesa Aleyah na tila ba iyon na lang ang natatanging paraan. Buong gilas naman itong sinagot ni Arum. “Oo naman prinsesa.” “Ako rin ay marunong.” panatag na tugon ni Tamara. “At maging ako rin.” dagdag pa ni Olrick.