Novel & Cerita Bumuo Ng Sariling Anekdota

sabi ko sa sarili (Arjay: haist otor napaparami ata talk to myself ko dito. Otor: sorry monologue lover ka kasi baliw") Ng matapos nito pirmahan ang mga papel ay ka agd kung kinuha ito sa kanya.

Muli akong bumuntong hininga at lumapit sa aking aparador para kumuha ng damit. Ang bagay na ito ay ikinuwento ko na rin sa aking mga magulang at pareho lang din ang sagot nila sa akin tuwing kinukuwento ko sa kanila ang tungkol dito lalo na kay Mama. “Bakit? Ano ba sa palagay mo kung bakit mo napapanaginipan ‘yan? Baka nga sa sobrang ganda mo, Sia, pati ang demonyo ay nainlab sa ‘yo,” ngumisi si Mama ngunit nawala iyon bigla nang siguro ay nakita ang takot sa aking mukha, “Biro lang, pero tingin ko isang pangyayari ‘yan na mangyayari pa lamang sa kasalukuyan. Common ‘yan, Sia, at nangyayari ‘yan sa lahat.”

Nakahiga pa rin ako sa kama at niyayakap ang unan ko. Minsan, kahit ano'ng sabihin mo para i-motivate ang sarili mo, kakalabanin at kakalabanin ka pa rin ng sarili mo para mag-overthink. Babalik at babalik sa alaala mo ang lahat ng nakaraan mo at magkakasabay-sabay ang problemang pumapasok sa isip mo. In the end, mas pipiliin mo na lang bumigay o kaya ay mamatay nang matapos na ang lahat ng pinagdadaanan mong pagdurusa. Nang matakasan mo na ang problemang hindi mo na kayang i-handle pa.

Kontento na ako na kahit papaano ay nagkaroon na o nabigyan na ako ng pagkakataon para sa ikakaunlad ng aking sarili. Ginawa kong motivation ang mga bagay na kung saan naihihintulad ko ang aking sarili sa ibang tao, pero hindi rin ibig sabihin no'n na ayaw ko na silang maging matagumpay sa buhay at ayaw ko silang umunlad. Hindi ako gano'n, gusto ko ay sabay kaming aangat.

Pagpapatuloy nito sa pagkukwento. "Ipinangako ko na sa sarili ko na hindi ako papayag na ibigay ka kahit na lumaban na ako ng patayan sa kanila ngunit narinig mo ang lahat noong isang gabing dumating ka galing sa kung saan." Napugot ito ng isang mahabang buntung - hininga. "Kung sana narinig mo lang lahat ng usapan namin ng mommy mo sa mga oras na iyon ay hindi naging ganyan ang reaksiyon mo at hindi ka na sana umalis at lumayas pa dito sa bahay natin."

Siguro nga, sa mundong ito, hindi lang ako ang maraming pagdadaanan. Ang bawat tao'y may isang kuwento upang sabihin tungkol sa kanilang buhay. Napagtanto man natin o hindi, lahat tayo ay pangunahing tauhan sa sarili nating kwento. Ngayon naiintindihan ko na ako ay masyadong makasarili noon; Lagi kong iniisip ang sarili ko. Ang unang tao na naaawa ako kapag may nangyaring mali ay ang sarili ko. Palagi akong nasa ilalim ng impresyon na ako lamang ang nagdurusa, sa kabila ng katotohanan na ang ibang mga indibidwal ay maaaring humarap ng mas kakila-kilabot na mga hamon kaysa sa akin.

Nakikita ba nito ang sarili sa amang kinamumuhian nito? "Tinanggap siya at pinatawad ng Mama nang paulit-ulit pero ang mas malala ay iyong dalhin niya at isali sa pamilya namin ang anak niya sa kabit niya. Napakabata ko para maintindihang napakalaking insulto no'n sa ina ko. She was hurting... at hinayaan ko siyang maramdaman iyon mag-isa dahil abala ako sa sarili kong pagrerebelde. It took years bago siya sumuko. Nang maramdaman niyang hindi na niya kaya ang sakit, ang pangungutya ng lahat, she decided to take her own life dito sa mismong pool na ito."

Gamit ang sarili nitong mga kamay. Nakakatawa. Matagal nang tapos ang kwento nila, pero patuloy pa rin siyang kumakapit, niloloko ang sarili nang paulit-ulit. Damit lang naman ito. Pero bakit—bakit ganito kasakit? –

Kailangan kong ipakita kay Mama at Papa na kaya kong tumayo sa sarili kong mga paa. Habang hinahawakan ang pendant na bigay ni Papa, isang ideya ang tumibay sa isip ko: Gagamitin ko ang pagkakataong ito para patunayan ang sarili ko. Kahit mag-isa, sisiguraduhin kong magiging maayos ang buhay ko dito. Ngayon, hindi lang si Sabrina at Vince ang nasa plano ko. Kasama na rin dito ang mas malaking misyon—ang buuin ang sarili kong kwento. Ako na ang bida ng sarili kong buhay.

Pagdating ko doon ay agad akong umupo sa may sofa habang malalim ang iniisip. "Gusto ko lang naman na hindi nya pakialam ang buhay ko," usal ko sa aking sarili. "Ang akala ko ay okay na ang lahat hindi pa pala, ngayon parang binubugaw ako ng sarili kong ina sa babaing hindi ko man lang mahal!" dagdag kong sabi. Hanggang dumating ang aking inorder na alak kaya agad ko itong inumpisahan inumin. Hanggang nakalimang baso na ako ay biglang bumukas ang pintuan saka pumasok ang dalawa kong kaibigan.