Novel & Cerita Ang Aking Pamilya Talata

Tiyak ay takdang-aralin ito ng bata. [This is my family. Hindi buo ang pamilya ko dahil nagkagalit si mommy at daddy, pero rito sa puso ko ay buo kami. Alam kong pantasya para sa akin ang isang buong pamilya pero umaasa ako na sana isang umaga ay magising ako na buo na ang aking magulong pamilya. Si mommy at daddy ang naging inspirasyon ko upang mag-aral nang mabuti. Nagsisikap si mommy para mapag-aral ako at si daddy naman ay nagiging mabuti na siya sa akin. Hindi na tulad ng dati si daddy. Sana mapatawad na siya ni mommy.]

Mahigpit kong naikuyom ang aking mga kamao at pinilit kong panatilihin ang kalmado kong postura sa harap niya. “Kung nabaon man po ang pamilya ko sa utang, wala na kayong pakialam doon. Isa pa, hindi niyo naman alam ang puno’t dulo ng lahat kaya wala kayong karapatang husgahan ang pamilya ko dahil sa nangyari. We're also victims. Siguro nga po ay nawala sa katinuan si mama dahil sa nangyari pero mas wala po yata sa katinuan ang mga taong nanghahamak ng sinapit ng iba dahil lang nais nilang magpahiya ng isang tao sa harap ng marami?” Ngumiti ako nang mapang-asar at halos mapasigaw ako sa tuwa nang malaman kong apektado si Tita Matilda sa mga sinabi ko. “By the way, kumusta po pala si tito? Um

“Tita Thalia, pamilya po kami. Walang problema sa pagitan natin." Sumagot si Thalia, “Kahit pamilya tayo, dapat nating sabihin kung ano ang kailangan.” "Sa pagkakataong ito, pinag-alala ka ng iyong nakatatandang bayaw." Tumayo si Thalia at nagpatuloy, “Maupo ka muna rito. may kukunin ako. Babalik ako kaagad.”

Umiling naman siya at mahigpit na kumapit sa braso ko. "We're family, Ara. Ang pamilya, dapat nagtutulungan. Kaya asahan ninyo na hindi ko kayo iiwan."

"Mahal, tapos na talaga ang lahat. Wala nang dapat ipag-alala." "Sana nga," sagot ko, pero may bahagi ng puso ko ang nagsasabing hindi ito ang katapusan. Hindi ko maiwasang mag-alala sa kalagayan ng aking pamilya, lalo na kina Mom at Dad. Oo, sinabi nilang tapos na ang lahat, pero paano kung may natitira pang panganib? Paano kung may iba pang nagmamasid at nag-aabang ng tamang pagkakataon para umatake?

"Ayt! Dos!" Napatili at palakpakan tuloy ang pamilya namin. Akmang bibitaw na ito ng yinapos mo sa batok at baywang at mas pinalalim ang pangsisiil sa mga labi nitong nanigas na yata! "Hindi ka talaga mapagkakatiwalaan kahit kailan," mahinang asik nito na pabirong ipinalo sa mukha ko ang dalang bouquet na ikinatawa namin ng pamilya ko.

Ito na yata ang unang linggo na masosolo ko ang pamilya ko. Simula kasi ng iuwi namin si Baby Tanya sa bahay ay halos linggo linggo ay may bisita si baby. Hindi rin naman namin sila masisi dahil tunay namang nakakatuwa ang anak namin ni Mara. Ngunit syempre kailangan din naman namin ng pamilya ko na magkaroon ng oras ng sa amin lang.

anas ng isip ko. “Baby Zaile ayaw mong umiyak? Silang lahat inaway ko kaya nag-iiyakan oh. Tita Sheen is bad right? Dahil pinapaiyak niya family ni baby Zaile.”....natawa naman ang anak ko. Sige nay, tay hindi na kami magtatagal baka hinanap na kami sa bahay.” “Sige mga anak mag-iingat kayo at maraming salamat Afsheen sa kabutihan mo.”

Tinaasan ko siya ng kilay pero imbis na ma-intimidate siya sa akin ay tinawanan niya lamang ako. Palagi siyang ganito. Kahit tinatarayan ko na siya sa kahit na anong paraan na alam ko ay hindi pa rin siya natitinag o hindi niya pa rin ako tinitigilan. Hindi ko rin naman siya masisi dahil ipinanganak naman talaga akong maganda at ubod ng sexy kahit medyo skinny ako pero keber lang kasi maganda pa rin naman ako. Minana ko kasi ang mala-porselana kung balat sa mama ko na isang public school teacher pati na rin iyong makakapal pero pouty kong lips ay sa mama ko rin galing and the rest ay sa papa ko naman. My family owns a sardines company sa Zamboanga. Ang pamilya ko ang may-ari ng isang sikat n

utos ko dito na natatawang sinunod naman nito. I have big and happy family. Big kasi madami kami. Lima kaming magkakapatid kaya bali pito kaming lahat, isama pa ang anim naming mga aso. Hindi malaki ang bahay namin pero hindi din naman ito kaliitan. Kumbaga ay sakto lang at nagkakasya naman kaming lahat.