Ang Aking Pamilya Talata นิยาย & เรื่องราว

Hindi n'ya inalis ang mga mata sa 'kin at nag-aantay talaga s'ya sa isasagot ko. "Simple lang naman ang depinisyon ng pamilya sa 'kin, ang pamilya sila ang hindi ka tatalikuran kahit anong mali pa ang nagawa mo. Nandiyan sila para intindihin, tanggapin, tulungan at mahalin ka." Tumango-tango naman s'ya na tila naging sang-ayon sa sinabi ko.

Tumaas naman ang isang sulok ng kilay ni Rheana. "Kasi kapamilya ako? Kita mo naman kanina kung paano ako sinabihan ni Tita to stay, right? For them, I am a part of the family. Malay natin, may plot twist pala." May pang-aasar naman na salita ni Rheana.

Wala na ang mga tanikalang nakagapos sa leeg ko't mga paa. Malaya na ako. Malayo na rin. Malayo sa mga taong naging sanhi ng paghihirap ko. Malayo na ako sa kanilang lahat. Ngayon, may pagkakataon na akong bumuo ng sarili kong pamilya. Pamilyang masaya at tanggap ang isa't isa. Pamilyang iingatan ko ng buong puso, mamahalin hanggang sa abot ng aking makakaya, at proprotektahan hanggang sa huling hininga.

Hindi gaya nang langit na kulay abo at nagbabadya ang pag-ulan. “This will be the chance for our family to connect, hindi magtatagal at magiging isang pamilya na rin tayo. You can just always treat our family as your very own. Don’t worry our daughter is a good kid, hindi kayo magsisisi na siya ang napili niyo.”

tanong ko habang nasa hapag-kainan kami. Nagkaroon na ako ng muwang sa mundo. Tumanda na ko at nakilala ko na si Talitha, pero hanggang ngayon, ganito pa rin ang pamilya ko. Ayokong habambuhay na ganito. Ayokong isang nakakadiring pamilya ang yayakap kay Talitha kung sakali man na mahalin ako nito. “Hijo, siguro ito na ang oras para malaman mo ang totoo,” mahinahong wika ni Mommy.

napaisip ako. “Ang butler na ito ay laging kampi kay Alicia, hindi maliit ang papel niya ng mapalayas ako mula sa pamilya. Pero hindi ba’t kinamumuhian na niya ako sobra?” hindi ko mapigilang isipin. “Titignan ko nga ng mabuti, titignan ko—Oh, kadiri! Ew! Yuck!” Naging tuwid ang pagkakaupo ng pamilya, parang nanginig ang mga tenga nila.

Family Day. Isang tradisyong hindi kailanman nasira ng distansya, abala, o ambisyon. Kahit gaano kami kaabala, importante ang araw na ito sa amin. Uuwi ang kambal, magsasama-sama kami, kakain, magtatawanan, at mag-aasaran. Family was never negotiable. Hindi ito pinipili. Ito ay inuuna. “Ako na magdadala ng bag mo,” sabi ni Nana Melva. Agad akong umiling. “Nana, kaya ko na.” She clicked her tongue dramatically, but pride shimmered unmistakably in her eyes.

malungkot nitong sabi. "Pamilya? And now you're calling us a family? Remember what you did to me, Grayson? Tinalikuran mo ako, itinaboy, pinagbintangan at pinakulong and now tatawagin mo kaming pamilya? I'm sorry pero hindi ka na parte ng buhay namin ng anak ko," patuloy niya.

tumango sya at sabay sabay na tumawa Ang sarap pala sa pakiramdam na makasama ang kapamilya ko, akala ko wala na ako non. Kaya matagal na panahon kong binaon sa limot ang salitang pamilya "Sir!" "Let me go you bastard! I just want to see my baby!" unti unting sumikip ang dibdib ko at bumagal ang pag hinga Hinding hindi ko maaaring malimutan kung sino ang nag mamay ari ng tinig na iyon. Bakit ngayon pa, hindi pa ko handa "Utos lang po iyon saakin-"

Ipinaliwanag niya ang lahat nang maayos, upang mawala ang tensyon sa pamilya. Naniniwala si Andi na kapag wala nang interes na nakataya, magagawa nina Mrs. Moon at Angel na makitungo nang maayos kay Yesha. Tulad ng inaasahan, ngumiti si Angel at unti-unting nawala ang galit niya kay Yesha. Bagama’t nalungkot si Mrs. Moon nang malamang patay na ang totoong Angel, mas nanaig ang kasiyahan na buo at masaya ang kanilang pamilya.