Novel & Cerita Ang Aking Talaarawan

Makaraan ang ilang segundo ay bumungad ang maliwanag na ilaw na ikinapikit ko. Masasayang ingay mula sa karamihan, mga hagikgik at harutan ng iba at iilang nagbabatian sa isat-isa. Mabilis kong binuksan ang aking mata at awtomatikong rumihestro ang gulat sa aking mukha. "Paraiso," naibulong ko habang ang aking bibig ay bahagyang nakaawang dahil sa pagkamangha.

paliwanag niya ng di manlang tumitingin. "Pero oo nga Isha, meron ka ba kaya ka ganyan?" umiling ako. Ayokong magsinungaling at iyon ang idahilan dahil medyo malapit lapit na din ang araw ng buwanang dalaw ko. "Wala lang talaga ako sa mood ngayon" nagkibit balikat ako.

CLARA'S POV Bagong umaga. Bagong sakit sa tiyan at ulo! Kailan matatapos ang araw na ito! I groan like an old woman stuck in something annoying. Sino ba kasi ang hindi maiinis kung bigla ka na lang nawalan ng trabaho?! "Mag apply kaya ako…" Mahinang saad ko habang pinaglalaruan ang talong na kanina ko pa hawak hawak.

Rizalyn's POV . Ang ulo ko agad ang una kong hinawakan. Medyo masakit ito. Epekto ng kulang sa alak. Dapat sana ay nilubos ko na ang paglalasing kagabi na kasama si Oscar. Heto tuloy, parang nakulangan pa. My eyes are shut still, and I smile when I smell the beautiful ocean breeze. Naalala ko na hiniling ko kay Oscar ito kagabi. Ang maglayag kami ng isang araw o dalawa. Ginawa niya talaga? Ang sweet nga naman niya.

Hanna Habang unti-unting bumabalik ang kamalayan sa aking malabo na isipan, sinasalubong ako ng walang humpay na pagpintig sa aking ulo, bawat pulso ay parang martilyo sa aking bungo. Sa isang daing, ibinuka ko ang aking mabibigat na talukap, sinalubong ng isang hindi pamilyar na kisame na umiikot sa manipis na ulap ng pagkahapo. Nasaan ako? Paano ako napunta dito? Kinidnap ba ako?

bored kung sabe at syaka tinalikodan sya "WAG NA WAG MO AKONG TINATALIKURAN KABANG KINAKAUSAP PA KITANG MALANDI KA!"-Alora "A-aray" T*ANGINA BAKIT BA PALAGI NALANG AKONG SINASABUNUTAN?!at patalikod pa talaga ah! Siniko ko naman sya kaya nabitawan nya ako pagkaharap ko agad nya akong sinampal at sinabunutan bwesit hindi ata malakas pagkakasiko ko

Hindi ko na namalayang isa-isang dumaloy ang mga luha ko sa pisngi ko na hindi ko alam. What was this torture's all about? Ito na ba ang ganti sa lahat ng pagiging possessive ko at selfish kay Shella Mae? Kung ito man nga ay parusa, bakit sobra naman yata? Muntik na akong mauntog dahil sa malakas na pagkakadiin ko ng preno nang matanawan ang isang aso na bigla na lamang tumawid. Medyo wala ng kabahayan sa parteng iyon at madalang na din ang mga sasakyang dumaraan kahit pa maaga pa naman iyon.

d*****g ako, may naramdaman akong mabigat sa paa ko na dumagan. Nasaktan ako, kaya napalingon ako at tiningnan ko kung sino ang tumapak sa paa ko ng biglaan habang ang mata ko nakatingin sa dami ng mga tao sa paligid. Nagkakagulo kasi ang mga iyon at iisa ang pangalan na sinisigaw. “Sorry, nasaktan ka ba?" “Obvious naman di 'ba?" pagtataray ko.

CZARINA NAALIMPUNGATAN ako nang maramdamang may yumuyugyog sa balikat ko. Pagmulat ko ng mga mata ay agad ko ring naipikit iyon nang tumama sa mukha ko ang liwanag ng araw. Napangiwi ako nang sunod namang maramdamang may kumurot sa aking tagiliran. "Gumising ka na. Tanghali na!"

"Magandang araw muli talaarawan, narito ako sa Ilog paraiso. Ilang araw na ko dito at nagbabakasali na mapapagawi si Juancho, pero umaasa ako na baka dumating siya at puntahan ako rito. Alam mo bang mahal na mahal ko siya, kaya umaasa ako na maalala niya ako, at alam kong mahal niya din ako. Kaya di ako nawawalan ng pag-asa na darating siya. Alam kong darating siya." - 21 Mayo (1897) "Grabe ka pala ate, talagang naghintay ka. At umaasa ka darating siya." di makapaniwalang sabi ni Lara pagkatapos basahin ang talaarawan ko. "Siguro ganun pagnagmamahal ka, aasa ka hanggang kaya mo. Masaktan man o hindi ay gagawin mo lahat." saad ko sakanya habang nakasandal ako sakanya. Dahil patuloy pa rin sa