Ang Ama Kwento Romane & Geschichten

Bakit ako ang sumalo ng sisi? Alam ko ang kwento dahil sa dami ng tsismosang kapitbahay. Una pa lang may gusto na si Marcela kay itay pero hindi naman ito pinapansin ng ama ko hanggang sa dumating sa buhay niya si Mama. Nagkagustuhan sila at tuluyan nang nabalewala ang nararamdaman ni Marcela ang kaso biglang iniwan ng ina ko ang ama ko. Noon naman bumalik sa bayan namin si Marcela mula sa Maynila dahil umalis ito nang malaman ang relasyon ng magulang ko. Sa kabila ng paglayo niya, hindi nawala ang pagmamahal niya sa ama ko at muli niya itong kinulit hanggang sa may mangyari sa kanila. Nabuntis si Marcela kaya pinakasalan ito ng ama ko. Iyon ang alam kong kwento.

//////////////////////////////////////// SA PALASYO NG VERNOUS Nakasimangot ng sinalubong ni Aadi sI Amara kaya nagtaka si Amara , agad niyang hinalikan ang ulo nito "Anak may problema bah?"- tanong ni Amara habang hawak ang pisnge ng anak niya "Mama may kasalanan po ako sa paaralan"- mahinhin niyang sabi "Ano? Anong kasalanan yun? Trajan alam mo ba toh?"- tanong ni Amara kay Trajan na wala ring ideya

Sagot ko naman “Maari. Noong una kita nakita naalala ko ang anak ni Carolina na si Amanda, hindi naman sinasadya na mahulog ako sayo. Tahimik lang si Amanda at seryoso sa buhay, nakilala ko siya dahil iisa ang paaralan na aming pinasukan. Bully student si Amanda , ilang beses din naming sinaway ang mga bully sa eskwelahan akala naman namin ay tinigilan na nila si Amanda pero nagulat kami ng malaman naming hindi pa rin pala nila ito tinigilan nagulat na lang kami sa balitang nagpakamatay na siya at buntis siya dahil sa panghahalay na ginawa sa kaniya. Kumalat yun sa circle namin pero hindi na yun lumabas dahil binayaran na ng pamilya ng mga sangkot ang media para ma news block. “ pagkukwento

Miss na niya ang kape nila kaya naman hindi niya papalampasin ang pagkakataon na makatikim ulit nito. "Alam kong lalabas ka dahil kanina pa kita naririnig na bumabalikwas sa kama. Ito na kape mo nag handa na ako," wika ng kaniyang ama na gising pa pala. "May gusto kabang ikwento?" Nakangiting tanong nito. "Naikwento ko na po lahat ng masasayang nangyari sakin, tay." "Bakit ka malungkot? Kitang-kita sa mata mo anak."

Habang kumakain kami, napuno ng kwentuhan at tawanan ang aming hapag-kainan. "Ang sarap ng luto mo, Mommy," sabi ni Amara habang kumakain ng adobo. "Salamat, anak. Masarap talaga kapag sama-sama tayong kumakain," sagot ko habang nakangiti. "Mommy, Daddy, pwede po ba kaming magkwento ng mga nangyari sa school?" tanong ni Stanley habang nakatingin sa amin. "Siyempre naman, anak. Gusto naming marinig ang mga kwento niyo," sagot ni Dixon habang ngumunguya ng pagkain.

“Mommy! Ano ba naman yan, huwag ka ng gumaya Kay Dad sa mga kinukwento niya!” “Oo nga, Mom!” sang-ayon ni Chancy na nakangiti pa. “Kayo, nakalimutan niyo na ba kung gaano kayo ka-eager noon na magkwento ang Mommy niyo ng tungkol sa love story namin? Tapos ngayon ang aarte niyo!” ang sabi ng to the rescue kong ama. “Iba noon, Dad. Wala pa kaming alam na ang gross pala ng kwento niyo ni Mommy. Lalo na ang sayo!”

“Uhm… Kaya kong magbilang nang pabaliktad habang nagtu-toe touch!” Nag-react agad si Liam. “Ate, 'di ba kahapon nung nag-toe touch ka, nahulog ka sa likod ng sofa?” “Hindi 'yon counted! May langgam kasi sa sahig kaya na-distract ako!” depensang sagot niya. Si Amara naman, biglang nagtaas ng kamay. “Ako po, sasali rin! Talent ko po ang… pagbasa ng kwento na may acting!”

"Naku sorry naging madaldal na yata ako ng sobra, okay lang kahit hindi mo sagutin." "No worries po ma'am, sa ngayon hindi pa naman po sila nangungulit ng tungkol sa ama nila. Pero sa totoo lang kahit naman ipilit nilang malaman kong sino ang ama nila, kahit tutukan pa po nila ako ng watergun. Wala rin akong maituturo. Eh ni ako nga po hindi ko rin kilala." Bahayang akong nangiti at pigil na matawa sa sinabi niya lalo na sa salitang watergun. Ang tapang nito, ang daming pagsubok sa buhay niya na dumating pero nakakayanan niya. Nakukuha paring magpatawa sa kabila ng malungkot niyang kwento.

Pero takot ang nakikita ko kay Ama. “Alam kong hindi ka pa nakakaraos sa mga nangyari isang taon na ang nakakaraan, pero sana naman Anak… wag mo ng sirain kung ano ang ating mga pinaghirapan… pag kinalaban natin sila tayo lang din ang matatalo bandang huli… sinubukan namin noon na bawiin ang dapat sa atin, pero mas malakas sila, mas may kapangyarihan” sambit pa ni Ama dahilan upang kumalas ako sa pagkakayakap niya. “Ama, hindi mo pa ba nakikita? Hindi na tatagal ang lugar na ito! Sakop na nila ang lahat, sila na ang may hawak ng lahat ng mga lupain… hindi kalaunan mahahanap nila tayo… papatayin, uubusin… pero Ama, pag dumating ang panahon na yun gusto kong lumaban… gusto ko ng maging matapan

Reunited Amara Pov "Ang P-Papa mo?" mahinang tanong ni Mama Amelia. Nalungkot ako bigla nang maalala ko si Papa. "Ang kwento po ni Lola noong gumaling si Papa, wala daw siyang maalala. Amarantha at Amelia lang raw ang una niyang nabigkas, pero hindi naman daw niya masabi kung sino ang mga taong binanggit niya. Si Lola lang po ang nakakaalam ng lahat," iniisip ko pa ang iba na sinabi ni Lola sa akin.