Ang Ama Kwento นิยาย & เรื่องราว

Habang kumakain, nagsimula na silang magkuwento. “Yung baboy-ramo na nahuli ko,” simula ni Amon, “parang may demonyo! Grabe ang bilis. Kung hindi ako nakaisip gumawa ng bitag gamit ang mga sanga at lupa, malamang tinadyakan na ako noon.”

puno ng emosyon na sabi pa ni Alexa na katulad ko ay naluluha na rin. "Hindi ko alam kung bakit nagkahiwalay ang mga magulang natin ngunit isa lang ang alam ko. Na ayaw kay Mama ng mga magulang ng Daddy mo. Ang buong kuwento ay hindi ko alam dahil hindi naman nagkukuwento sa akin si Mama. Iniiwasan niya ang topic kapag ang ating ama na ang pinag-uusapan namin. Alam kong nasasaktan pa rin soya hanggang ngayon kaya hindi ko na ipinipilit pang alamin sa kanya kung ano ba talaga ang kuwento tungkol sa paghihiwalay nila ni Papa."

“May sapak ka ba sa utak, Amara? Grabe ka naman maka dukha, oh eh kung hindi ka dukha, bakit ka nangutang sige nga?” Dagdag pang sermon nito, sinamaan naman ito ng tingin ni Amara. “Whatever part of be quite ang hindi mo naintindihan? Like seriously, I am Amara Channel Aragon, the only heiress of ARAGON- wait, you won’t understand anyway so there is no point telling you that, you peasants don’t read business magazines or watch business channels, mas gusto niyo pang panuorin iyong mga cliché na pelikula at drama sa TV, and I am seriously paying you back, you just wait, okay?”

pagke-kwento ng kanyang ina "Mama A.G naman. Okay lang po sakin tawagin niyo akong madaldal pero sana may pogi rin na kadugtong" ani ni Xenon na nakapagpatawa kay Mama Agnes. Puno pa ang bibig ng lalaki dahil sa pancake na kinakain Lumipas ang oras at napuno lamang ng kwentuhan at halakhakan ang kabahayan. Ang dating puno ng nakakabinging katahimikan ay napuno na muli ng saya

Napuno siya ng inggit at galit kaya niya nagawa ang bagay na iyun. “That’s not true. Alam mo kung anong balak ko? Inuna ko ang will ko kay Aimee at lahat ng kayamanan at ari-arian ko dito sa Pilipinas ay sa kaniya ko ibibigay at ang kay Mommy mo? Pangarap niyang sa ibang bansa na kayo manirahan kaya lahat ng kayamanan at ari-arian ko sana sa America sa kaniya ko ibibigay. Inaasikaso ko pa lang lahat ng mga papeles ng para sa Mommy mo pero hindi ko akalaing minasama niya ang will kong ibibigay pa lang sana kay Aimee at inisip na hindi ko siya itinuring na anak. Mahal na mahal ko ang Mommy mo apo kung gaano ko rin kamahal ang tunay kong anak. Hindi ko naman inakala na aabot sa ganun, sana pala

Kinamusta niya rin ang byahe ng kaniyang apo. "Kumusta naman ang naging byahe mo apo?" tanong ng matanda. "Ayos naman po lola” sagot naman ni Amara. "Halika apo, saluhan mo ako.” sabi nito. "Sige po lola, ako'y gutom na gutom na rin po" ang wika nito sabay baba ng kaniyang mga bagahe. Sabay na nanghalian ang mag-lola at masayang nagtatawanan, dahil madaming baong kuwento ang dalaga.

_____ ALQUIZA RESIDENT "Ano, anong ibig mong sabihin? Sandali hindi ko maintindihan paanong mangyayari 'yun, hindi ba kasasabi mo lang namatay na ang inyong ama?" Nagtatakang saad ni Joaquin na labis ring naguguluhan sa sitwasyon. "Hindi siya ang aking ama! Pero lumaki kami na iisa lang ang kinikilalang Ama." Wika ni Amara. "Kung ganu'n magkaiba kayo ng Ama? A-alam ba ni Angela na magkaiba kayo ng Ama?" Muling tanong ni Joaquin.

Ito ang unang apagkakatang binanggit nit oang pangalan ng kanyang ama. “Pangalan iyon ng iyong ama. Sa maniwala ka o hindi, Wala akong naiwang ala-ala ng iyong ama para ipakita ko sayo. Gustuhin ko mang makakuha ng impormasyon na galing sa kanya para man lang kahit papaano kapag may naitanong ka ay may sasabihin ako.“ Hinigop ni Xia ang kape habang nakikinig sa paguumpisa ng kwento ng kanyang ina tungkol sa kanyang ama. “Iniwan ako ng iyong ama, Kabuwanan ko sayo. “

sagot ni Amara sa kanyang kapatid. "Siguro nga ate bata pa ako at hindi ko pa nararanasan na magmahal ng ganyan sa sinasabi mo. Pero iba naman kasi ang sa amin. Bumabase kami sa nakikita namin sa nobyo mo. Kung sa sinasabi mo na hindi pa ako nakakaranas magmahal eh bakit sila mommy ayaw din nila sa nobyo mo paano mo mapapaliwanag sa amin yun," sagot ni Amanda sa ate Amara nya.

Tumingin siya kay Ethan. Hindi agad nakasagot si Ethan. Parang biglang bumalik sa kanya ang lahat ng nangyari kagabi. Dahan-dahan siyang lumapit. “Sa loob…” mahina niyang sabi, “doon ko ikukwento ang lahat.” Tahimik si Amara. Mahigpit ang yakap niya kay Amanda. Ngunit sa kanyang mga mata— alam niyang may mas malalim pang kwento kaysa sa simpleng “niligtas.”