Ang Ama Kwento นิยาย & เรื่องราว

Mabilis niya itong pinunasan bago pa mapansin ni Amara. Hindi niya alam kung dahil ba sa pagod o sa dami ng hinanakit sa puso, pero parang gusto niyang bumigay. Isang parte ng kanya, gusto nang sumuko sa damdamin. Pero isa pang bahagi, pilit pa ring nagtatanggol. Natatakot. Nasugatan na dati. Takot muling masaktan. “Mommy!” sigaw ni Amara. “Basahin niyo po ‘tong story para sa amin ni Daddy!”

“Ano na naman to? Magpapadala ka na naman ng isa sa mga walang kwenta mong tauhan para ‘bantayan’ ako? Pwede bang ‘wag na lang, Dad? Hindi ko naman sila kailangan.” Ngumisi ang kanyang ama pero iyong bang nakakatakot, “Hindi na ako makikipagtalo sa’yo. Pagod na ko sa ka-pasaway-an mo, hija. Hinahayaan kitang magliwaliw pero sumusobra ka na. Kaya nakahanap na ako ng tamang tao para diyan.” “Whatever.”

Kabanata 4 Maaga pa lang ay gising na si Amara. Sa unang pagkakataon mula nang dumating siya sa Blackmoon territory, tahimik ang paligid. Wala ang malamig na presensya. Wala ring mga alulong ng mga nilalang sa labas. Tanging ang mahinang huni ng mga ibon at hampas ng hangin sa mga dahon ang kanyang naririnig.

“Mayroon ka bang nakuhang impormasyon?” “May mga pahiwatig,” sagot niya. “Ngunit kailangan natin ng malinaw na ebidensya.” Ipinaliwanag ni Amara na sa kanyang mga nakaraang pakikipag-ugnayan sa mga tao sa probinsya, may mga narinig siyang kuwento tungkol sa ilang hindi maayos na gawain sa loob ng hacienda. May mga usapin tungkol sa mga lupang maaaring walang sapat na titulo, may mga reklamo tungkol sa hindi nabayarang buwis, at may ilang manggagawang umano’y hindi nasusunod ang tamang sahod at benepisyo.

Tama nga ang hinala nila. Ayaw ni Amara na ikwento sa mga bata ang anumang bagay tungkol kay Nardo. Karamihan sa mga nalalaman nila ay nanggaling kay Ella, ang matalik na kaibigan ni Amara. Kaya alam ng mga bata kung bakit sila nagpunta rito para mamuhay nang mag-isa. Dahil may ginawang masama ang kanilang ama kay Mommy, at hindi ito karapat-dapat maging asawa ni Mommy o ama nila.

"Nasaan kaya siya? Sabi niya ay sasamahan niya ako?" "Totoo kaya yung narinig ko or imahinasyon ko lang iyon?" Hindi ko maiwasan ang pagbuntong hininga dahil kaaga aga kong nag-iilusyon sa isang bagay na imposibleng mangyari. "Dapat ay galit ka sakanya Amara! Sila ang dahilan ng pagkamatay ng nanay mo wag kang tanga at bobo!" Ani ng isang bahagi ng isip ko

ani Reyman na hindi ko nagustuhan ang mga sinasabi niya. "Ano ka ba, Reyman? Naririnig mo ba ang sinasabi mo? Huwag ka namang ganiyan sa Ama mo, kahit na ano pang pagkukulang niya sa 'yo, magulang mo pa rin siya. Ano ba sa palagay mo ang ginagawa mo? Hindi ba't mas grabe pa ang ugaling ipinapakita mo ngayon?" Hindi ko mapigilan ang sarili kong sabihan si Reyman, napaawa kasi ako sa Ama nito, lalo na at ikinuwento niya sa akin ang mga pinagdaanan niya.

Alam kong hindi yung plot ng story ang focus niya kundi yung lalakeng bida sa palabas. Nanlaki ang mga mata ko nang bigla siyang humagikgik, kinikilig siya! Hindi ko akalain na may ganoong side pala ang babaeng 'to. Narealized ko na may girly side pa rin pala siya. Kasi naman kung umasta siya akala mo siya ang magmamana ng korona ng Iron Lady of Asia. Inaamin ko kung hindi lang siya amazona umasta baka iba ang tingin ko sa kanya. Baka nga pinormahan ko pa siya. I know it sounds so weird after five years of having a cold war, but I'm just being honest with myself, afterall she's still a girl.

Anas ni Makisig. Note: Actually papalitan ko sana ng opm iyong kakantahin ni Amira, kasi natatakot ako sa sasabihin ng iba. Pero narealize ko huwag na lang, pakialam ko sa sasabihin ng iba ey kwento ko naman 'to? HAHAAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAAHAHAH k bye

umiiyak niyang pagsusumamo sa ama, pagkatapos ay humakbang siyang papalapit dito at lumuhod sa paanan nito. Ngunit hindi nagbago ang ekspresyon ng Itay Andres niya. Blanko lang ang ekspresyon nito na para bang walang nakikita. "Hindi ka na dapat pang nagbalik dito. Maayos na ang buhay mo, hindi ba? Ang balita ko nga ay nobyo mo na ang binatang haciendero sa bayan ng Sto. Cristo," anang ama-amahan na ikinagulat ni Malaya. Pakiramdam niya ay tinakasan ng kulay ang kanyang mukha dahil sa narinig. "I-Itay?..." nauutal niyang wika. Hindi niya alam kung paano nalaman ng kanyang ama ang tungkol doon.