Ang Ama Kwento Mga Nobela at Kwento

agad kong tanong sa kanila nang may mapagtanto ako. "Totoong nagsasalita siya ng kastila, pero nakakapagsalita din siya ng wika natin. White lies iyon. Gumawa lang kami ni Ruin ng dahilan para umalis si Ama, kagaya ng sabi namin Boss, ikaw ang siyang kailangan niyang kausapin." napataas ang kaliwa kong kilay dahil sa narinig ko. Bakit pa nila kailangan paalisin ang Ama nila? Bakit ayaw nilang malaman niya? Hindi naman lingid sa aming tatlo na mas malakas, kami kay Ama. Lalo na kapag pinagsama-sama namin ang lahat ng aming kapangyarihan.

Hindi ko na siya dapat tawaging ama dahil hindi naman siya nagpakaama sa akin. “Naku, kahit hindi mo sabihin ay alam na alam na namin. Sa una pa lang naman talaga ay hindi na namin kasundo iyang ama mo na iyan. Dati pa ay napakamatapobre, kung hindi mo naitatanong. Noong wala pang anak ang mga magulang mo, ayaw na ayaw magpunta rito ng ama mong matapobre. Kinakahiya niya ang angkan ng mga Villamor, napaiyak pa nga si Tata Ambo dahil narinig niya kung paano lait-laitin ng ama mo sina Nana Agnes at Tata Ambo sa harap ng mama mo. Ay, nakuwento iyon ni Tata Ambo noong nakainuman namin siya. Hanggang ngayon ay hindi ko malimutan kahit wala na ang Lolo mo,” mahabang kwento ni Tito Rolly.

wika nito. “Sa simula pa lang, Sir, ay alam ko na ako ang dehado. Bihira lang naman kasi nagkakaroon ng maid at Amo na nagkakatuluyan. Ang malapantasyang love story na iyon ay sa fairytale lamang nagaganap, sa mga librong nababasa ko noon, at sa mga teleserye na napapanood ko.”

Kwento ni tita Amalia sa akin. "Ako po lahat ang hahawak ng negosyo ninyo. Baka hindi ko po kayanin, wala po akong alam sa ganyan at tsaka po hindi ko po hilig ang ganyan. May pangarap po akong iba." Sagot ko.

“Sinong ama ng kambal? Si Benedict ba?” “Natatakot po ba kayo na baka agawin ko si Benedict?” “SINONG AMA NG KAMBAL?” “Hindi ko alam because I was raped, naririnig ba ninyo ako? Naiintindihan po ba ninyo ang salitang rape? NO, hindi si Benedict ang ama nila. Kung sino? Hindi ko alam basta’t ang alam ko, mayroon silang ama. Hindi ko ibababa ang level ko sa ginawa ninyo sa akin. Hindi ko kailangang ipagpilitan ang sarili ko sa kanya kung sa una pa lang ay talagang manloloko na siya. Hindi ko kailangang patunayan ang pagmamahal ko sa maling tao.”

tanong ama " Medyo nakakapagod ang dami kong ginawa" "Kamusta ang branch natin sa Pasay?" "hindi po kami natuloy dahil inayos ko po yung sa Palawan, hindi pa po kasi sila nakakapagsubmit ng report this month," "Uhm, yung bago mong assistant kamusta naman? "Ok naman po, madali namang matuto," "Talagang napakahusay mo," puri ng ama sa kanya "Dad pasok lang po muna ako sa kwarto ko gusto ko munagn magpahinga'"

Kaya kwento ng ama niya sa kanya ang lahat ng mga alam niya. Gulat si Amy na malaman iyon, dahil sa kanya hindi man lang niya ma alala na nangyari ang mga bagay na yon.Tinong niya naman ang ama kong bakit hindi niya man lang ma alala ang mga iyon.

mahinahong kuwento ni Amara. “Kalayaan? May nakakulong ba sa kaniya?” nagtatakang tanong ni Don Gildart. Umiling si Amara. “Wala. Kahit hindi maganda ang trato ng pamilya Alcantara sa kaniya, napakabuti ng tatay ko. Mahal na mahal siya ng ama ko. Bukod sa trabaho, inilalaan niya ang lahat ng oras sa nanay ko. Dinadala niya ito kung saan nito gustong pumunta. Walang nagkulong sa kaniya o nagkait ng kalayaan,” paliwanag ni Amara.

she asked. “ bakit mo naman nasabi yon?” “ Well, asking for our love story. Then knowing how perfect we are into each other kapag nalaman mo ang kwento namin” Amara wants to roll her eyes right now. Kung hindi niya lang gusto malaman ang buong kwento na galing kay Ashteine mismo. Hindi siya tatabi sa kanya at makikipagusap sa kanyang ganito. “ Well, I don’t know. Na initriga kasi ako. You know there are a lot of stories going on outside. Syempre iba pa rin malaman ang buong kwento from you mismo”

At mukhang isa pa nga sa mga lalaking iyon ang nagkainteres sa pera at ngayon ay gumawa na lang ng kuwento. "Kung ipaglalaban ko na hindi ko itinulak si Anton at aksidente lamang ang nangyari, kailangan kong ikwento ang lahat." giit ni Amara. "Ngunit papaano ko magagawa iyon kung walang natatandaan si Anton at wala rin siyang patunay nang totoong pangyayari.?" si Amara na mismo ang nagbigay ng tuldok sa mga naiisip niya ngunit nalunod si Amara sa malalim na pag-iisip, lalong nagkakaroon ng pagkabalisa kaya hindi niya namalayan na ang niluluto niyang pagkain ay natuyuan na ng tubig at nasunog na.