Novel & Cerita Ang Pag Ibig Ay Parang

THADDEUS What is love? Nakakatawang isipin na may nagtatanong sa akin kung ano ang kahulugan ng pag-ibig. Para sa akin walang kahulugan ang pag-ibig kundi puro katangahan at kagaguhan lang. Maraming naging tanga at nagpapakamatay dahil sa pag-ibig. Maraming naging miserable dahil sa lintik na pag-ibig na yan. Maraming ng niloko at higit sa lahat nasaktan. Kamasa na ako doon. Yan ang kahulugan ng pag-ibig para sa akin noon pero iba na ngayon. Ang pag-ibig ang umiba ng pananaw ko sa buhay. Siya ang dahilan kung bakit ngayon ay masaya ako at may sigla sa pagsalubong ng bawat araw. Siya ang dahilan kung bakit laging may mga ngiti sa aking labi. Sa kanya na umikot ang buhay ko.

(Missamy POV) Kala ko ba nag-date sila ng Jowa niya? Bakit parang gutom na gutom? Di ba nakakain ng maayos? Oo nga naman di ka makakain ng maayos dahil nasa harapan mo ang pinapasikatan mong tao. Yieee. Nagagawa ng pag-ibig nga naman. Nagiging pabebe ang isang tao. Napangiti na naman ako na parang tanga.

Napatingin ako sakanilang apat na ngayoy nag tatawanan para bang may pinag uusapan sila na nakakatawa, napangiti nalang din ako habang nakatingin sakanila. May nakapag sabi sakin non... 'Ang pag-ibig parang ulan Minsan biglaan Minsan nagtatagal Minsan naman ang bilis nagtatapos Pero bakit nga ba napakaespesyal ng ulan? Kasi gaya ng pag-ibig kaya mong maramdaman pero di mo kayang pigilan.' Masaya na ako, masaya kami...sana ikaw rin Vanessa. -THE END-

pag-iiba niya. Nagulat ko siyang tinignan. Hindi ko alam ang tungkol sa bagay na iyon. Tumawa siya at dumampot ng isang bato. “Pag-ibig ang pinakamahirap na kalaban. Iyan ang bagay na nakamamatay. Hindi lang pisikal kung hindi emosyonal.” Kung ako tatanungin, maihahalintulad ko ang pag-ibig sa isang digmaan. Tipong parehas kayong lumalaban ngunit magkaiba ng ipinaglalaban.

mahina niyang sabi habang nakayakap siya sa akin. Ang lakas ng pintig ng puso ko. Kinagat ko 'yong unan at pinipigilang huwag tumili. Kinikilig talaga ako sa mga simpleng bagay na ginagawa niya. Ito nga siguro 'yong sinasabi nilang Pag-ibig. Puwede po kayong mag-loan diyan o kaya naman housing loan... Gaga! Ibang Pag-ibig pala 'yon! Haha!

Iiwan ko ang mga damit na binili ko mula sa pera na ibinigay sa akin ni Phil dahil hindi ko naman pera ang pinambili ko niyon. Habang inililigpit ko ang aking mga gamit ay walang tigil sa pagpatak ang aking mga luha. Mabigat na mabigat ang aking pakiramdam. Ganito pala ang feeling kapag bigo sa pag-ibig. Kapag hindi ka kayang ibigin ng taong mahal mo. Mabigat, masakit at masikip sa dibdib. At kapag hindi ko nailabas ay tila sasabog ang aking dibdib sa sobrang sakit.

Sabi nila ang pinakamasayang araw daw sa buhay ng isang tao ay ang araw na ikakasal na siya. Sabi naman ng iba ay ang araw na matagpuan mo ang para sa’yo. Karamihan sa mga ito ay tinutukoy nila ang ay iisang yugto sa buhay at yun ay ang Pag-ibig. …What a joke! Napabulong na lamang ako sa aking isip. Buti na lang at napigilan ko ang sarili kundi hahantong na naman ito sa masamang bagay.

"Sigurado ka na d'yan?" Pumikit sandali si Cailyn, saka marahang tumango. "Hindi naman kailangang magmahal para mabuhay. Maganda kung maranasan mo, pero hindi naman kailangang pilitin kung magdadala lang ng sakit." Para sa kanya, ang pag-ibig ay parang pinakamasakit at pinakamasamang lasa sa mundo.

maliit. Siguro ang pag-ibig ay hindi tungkol sa pagsukat kung sino ang nagbigay ng higit, o sino ang may mas malaking puwang sa puso ng isa’t isa. Siguro ay simple lang ito—ang pagpapakita. Ang pagmanatili. Ang pagpili sa isa’t isa, paulit-ulit.

“Siyempre naman!” Nabalot ng pananabik ang buong grupo na nagpakita ng mainit na pagbati sa kaniya. “Isang malaking pribilehiyo ang makasama ka rito!” Natawa naman si Eustace habang humahakbang ito papunta sa tabi. “Kung ganoon hindi na ako magdadalawang isip na sumalo sa inyo.” Umupo siya sa harapan ko.